(Apologies to my non-Greek readers, as this post is basically a response to a greek article about Tottenham's "great" 1-0 win against Manchester City on Tuesday 9/4/2019, for the first leg of UEFA's Champions' League quarterfinals)
Θα προσπαθήσω να είμαι σύντομη γιατί δεν έγινε μόνο το ματς της Τότεναμ με τη Μάντσεστερ Σίτι. Θ' ασχοληθώ όμως πρώτα μ' αυτό γιατί υπάρχει ένα άρθρο από τον "Τσάρλυ" με κάποια ακραία λάθη που δε γίνεται ν' αφήσω να πέσουν κάτω. Ας τα δούμε:
"Το πρώτο ευρωπαϊκό παιχνίδι της Τότεναμ στο καινούριο γήπεδο συνδυάστηκε με ένα τεράστιο αποτέλεσμα, 1-0 τη Σίτι στον πρώτο προημιτελικό του Champions' League. Το γκολ του Σον δίνει ένα μικρό προβάδισμα στους Spurs και κάνει τον πλανήτη του ποδοσφαίρου να περιμένει με μεγάλη αγωνία τη ρεβάνς της επόμενης Τετάρτης.": Τεράστιο αποτέλεσμα, μικρό προβάδισμα. Καταλάβαμε, μας λες δια της πλαγίας ότι η ρεβάνς είναι στημένη για να κερδίσει η Σίτι με κανα 5-0 ή 6-0 και να δώσει αφορμή σ' εσάς τους γραφιάδες να γράφετε για την "υπερομάδα" Σίτι που "κυριαρχεί απόλυτα και σαρώνει τα πάντα". Κατά συνέπεια αυτό που έχει αγωνία είναι αν το στήσιμο θα έχει αποτέλεσμα ή αν έστω και κατά λάθος θα γίνει καμιά κηδεία με κανα 2-4... Το πιθανότερο σενάριο βεβαίως είναι μακράν το πρώτο, καθώς η ομάδα του Ποκετίνο έχει έλλειμμα ταχύτητας στο κέντρο της άμυνας και, όσο κι αν το κάλυψε στο πρώτο ματς με την όποια τακτική προσήλωση των υπολοίπων, ποιος μπορεί να εγγυηθεί την ύπαρξη επαρκούς τακτικής προσήλωσης και στο δεύτερο ματς; Προβάλλεται μεν ως ανδρικό άθλημα το ποδόσφαιρο, αλλά με βάση την πρακτική εμπειρία μου σε αυτό δεν έχω δει έστω έναν άνδρα παίκτη πραγματικά αξιόπιστο σε ό,τι αφορά την τακτική προσήλωση. Εδώ βέβαια θα μου πεις ότι παίρνει προβολή ένας "κοινωνιολόγος" που υποστηρίζει την ανδρική βία προς τις γυναίκες... Άσε ρε μαλάκα που θα μας δέρνετε κιόλας! Έλα μου κύριε "κοινωνιολόγε", το μουνί θα μου κλάσεις! (Σημείωση προς τις γυναίκες: αφήστε τις δακρύβρεχτες "αναλύσεις" επί του θέματος και πιάστε να μάθετε αυτοάμυνα και να φτιάξετε φυσική κατάσταση, μόνο έτσι θα λυθεί το πρόβλημα, το βλέπω κι εγώ που ξέρω να κάνω τάκλιν στο ποδόσφαιρο και δεν υπάρχει άνδρας να μπορεί να μου τη μπει, αν και είμαι μόλις 1,71μ και αδυνατούλα. Επίσης πάψτε να δίνετε σημασία σε άρθρα με τίτλους σε στιλ "Αυτό το χτένισμα ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΕΤΕ ΟΛΕΣ". Και διατάξτε και τους άνδρες σας να κάνουν όσες δουλειές του σπιτιού θεωρείτε ότι μπορούν να κάνουν - όποιος άνδρας δεν υπακούει θα πρέπει να τιμωρείται σκληρά και παραδειγματικά. Κάπως πρέπει να έχουμε κι εμείς το χρόνο μας. Αφού δε μας χαρίζεται το παραμικρό, πρέπει να μαχόμαστε και να κερδίζουμε αυτά που χρειαζόμαστε. Όσο κι αν έχουμε συνηθίσει ν' ακούμε το αντίθετο, μια χαρά δυνατότητες έχουμε. Το πρόβλημα που δε μας αφήνει να κερδίσουμε αυτά που δικαιούμαστε είναι οι πολλές αγύμναστες φοβητσιάρες τεμπέλες. Γι' αυτό σηκωθείτε όλες απ' τον καναπέ, την καρέκλα ή το κρεβάτι και μη μασάτε σε "μαγικά 15λεπτα" προγράμματα όταν ο μέσος άνδρας γυμνάζεται τουλάχιστον 2 ώρες τη μέρα. Για λόγο ή λόγους που δεν ξέρω έχουμε καλύτερη αντοχή από τους άνδρες - το ξέρω γιατί κάθε μέρα το βλέπω να βγαίνει με κάθε πιθανό και απίθανο τρόπο σε πραγματικά περιστατικά, και όχι στα πλαίσια κάποιας "θεωρίας". Π.χ. όταν παίζουμε ποδόσφαιρο με τις φίλες μου και οι αντίπαλοι είναι άνδρες, παρατηρούμε πτώση στην απόδοση των ανδρών σε χρονικά σημεία που αρχικά με είχαν εκπλήξει, ενώ όταν παίζουμε με γυναίκες αντιπάλους έχουμε δυνατό αγώνα μέχρι τέλους και συχνά τελειώνουμε 0-0 και πάμε στην παράταση, όπου και εκεί έχουμε δυνατό αγώνα μέχρι τέλους. Να γίνει μία στο τόσο ή δύο στο τόσο, να πω ότι ήταν τυχαίο. Αλλά γίνεται κάθε φορά το ίδιο. Και φυσικά τους νικάμε. Μία φορά που δεν είχαμε δέσει ακόμα καλά ως ομάδα χάναμε 0-1 στο ημίχρονο, φάγαμε και το 0-2 περίπου 10 λεπτά μετά την επανέναρξη, αλλά περίπου από το 65' και μετά υπήρχαμε μόνο εμείς στον αγωνιστικό χώρο και, πριν καλά καλά καταλάβουμε κι εμείς τι γίνεται, τους το γυρίσαμε σε 7-2. Λίγες μέρες μετά, μας προκάλεσαν οι ίδιοι σε αγώνα, λέγοντας ότι θα μας έβαζαν πάνω από επτά. Παίξαμε με προσοχή, με στόχο αυτή τη φορά να μη δεχθούμε γκολ, και αυτό είχε ως αποτέλεσμα να... προηγούμαστε 1-0 στο ημίχρονο. Οι άνδρες εννοείται ότι πίστευαν στην ανατροπή, επιχείρησαν να φορτώσουν τα καρέ μας με κάτι ντερέκια που περίμεναν γεμίσματα και σέντρες για κεφαλιές, αλλά ο συγκεκριμένος τρόπος παιχνιδιού αποδείχθηκε αναποτελεσματικός και μας έδωσε εμάς τις προσεκτικές την ευκαιρία να το καθαρίσουμε τρέχοντας στο ανοιχτό γήπεδο. Ε, κι εμείς τρέξαμε στο ανοιχτό γήπεδο. Και το 1-0 του ημιχρόνου έγινε... 10-0 τελικό. Νομίζω λοιπόν πως το καθαρίσαμε, τι λέτε κι εσείς;)
Θα προσπαθούσα να είμαι σύντομη, αλλά τελικά είχα σοβαρό λόγο να "ξεφύγω". Ώρα να συνοψίσω λοιπόν σχετικά με την Τότεναμ, να πάμε και παρακάτω. Θα ολοκληρώσει η ομάδα του Λονδίνου το έργο της απέναντι στον ευνοούμενο Γκουαρδιόλα, ή θα καταλήξει να τραγουδάει "της τετράδας το τσαρδάκι, κι όμως δεν τ' απόχτισα"; (Αυτή η ποίηση μου θυμίζει μια φάση που διάβαζα ένα άρθρο, το οποίο περιείχε τη φράση "τον πέταξε σαν στημένη λεμονόκουπα" και αναρωτήθηκα: "Δεν τους έφταναν οι αγώνες, τώρα στήνουν και τις λεμονόκουπες;"... Το αναφέρω γιατί συχνά βλέπω χαζά ορθογραφικά ή/και συντακτικά λάθη σε άρθρα τον τελευταίο καιρό και θέλω να επιστήσω λίγο την προσοχή. Γαμάτε που γαμάτε το ποδόσφαιρο, μη γαμάτε και τη γλώσσα ρε μαλάκες...)
Προκειμένου να σχολιάσω και τα υπόλοιπα και να επιστρέψω στην πραγματική ζωή, δεν θα πω όλα όσα είχα κατά νου σχετικά με το Τότεναμ-Σίτι. Προχωράμε λοιπόν:
Πήρε 1-1 η Γιουβέντους στο Άμστερνταμ, έτυχε να είναι σκόρερ ο Κριστιάνο Ρονάλντο και ξαφνικά τώρα βλέπουμε "Νο1 στο σπίτι του Κρόιφ". Αντί να εστιάσουμε στην προβληματική εικόνα που μας έδειξαν οι Μπιανκονέρι (εύστοχα σουτ 6-1...), εστιάζουμε στον ένα παίκτη που είναι πρώτος σκόρερ σε... συγκεκριμένο γήπεδο. Προβολή ατομικισμού level over 9000. Φαβορί για την πρόκριση είναι ο Άγιαξ. Όσο κι αν ο Κριστιάνο σκοράρει, παραμένει παίκτης λιγότερος όταν η ομάδα του αμύνεται. Η προβληματική εικόνα της Γιουβέντους στο Άμστερνταμ οφείλεται ακριβώς σε αυτό τον έναν παίκτη λιγότερο στη φάση της άμυνας. Το ποδόσφαιρο είναι ομαδικό άθλημα, δεν επιτρέπεται ένας παίκτης να σου κάνει την ομάδα. Αυτό που μπορεί να κάνει ένας παίκτης μόνος του είναι να την κρεμάσει, όπως και την κρέμασε τελικά ο Κριστιάνο, φθείροντας τους συμπαίκτες του με την απροθυμία του να συμμετέχει στην αμυντική λειτουργία. Εκεί οφείλεται η υπεροχή του Άγιαξ, εκεί οφείλεται και το 1-1 αυτό καθαυτό. Όποιος δεν συμμετέχει στην αμυντική λειτουργία δεν είναι ποδοσφαιριστής. Λογικά όμως η ρεβάνς θα είναι στημένη, γι' αυτό όσοι θέλατε να τρέξετε να παίξετε στοίχημα την πρόκριση του Άγιαξ είναι καλύτερο να κρατήσετε ασφαλή τα χρήματά σας, μακριά απ' το τζόγο. Επειδή στον κάθε αγώνα παίζουν δύο ομάδες και όχι μία μόνη της, όσο στημένο κι αν είναι ένα ματς δεν υπάρχει κανένα σίγουρο αποτέλεσμα αν δεν ακουστεί το σφύριγμα της λήξης. Μακριά απ' το τζόγο, όλοι.
Η νίκη της Μπαρσελόνα στο Μάντσεστερ (0-1) οφείλεται καθαρά στην ανημποριά της Γιουνάιτεντ να εφαρμόσει ένα αμυντικό πλάνο της προκοπής, τώρα που την έχει αναλάβει ο Σόλσκιαερ. Όσο κι αν οι "ειδήμονες" λέτε ότι για όλα φταίει ο Μουρίνιο, η Γιουνάιτεντ του Σόλσκιαερ παίζει εμφανώς χειρότερο ποδόσφαιρο (όχι, ούτε αυτή του Μουρίνιο έβγαζε μάτια, αλλά μια άλφα αξιοπρέπεια την είχε, θυμίζω άλλωστε ότι είχε την καλύτερη άμυνα σε αριθμό ευκαιριών στους ομίλους) και αν δεν ήταν η ΠΣΖ να "κάνει Παρί" θα μιλούσαμε για άλλη ομάδα στο ζευγάρι με τη Μπαρσελόνα. Είναι προφανές ότι η ρεβάνς δεν έχει ξεκάθαρο φαβορί, πολλώ δε μάλλον επειδή το 0-1 έχει αποδείξει ότι είναι πολύ πονηρό σκορ και θέλει μαεστρική διαχείριση, κάτι που ο Βαλβέρδε έχει αποδείξει ότι δεν ξέρει να κάνει. Ο Ολυμπιακός του Βαλβέρδε άλλωστε ήταν από τους χειρότερους Ολυμπιακούς που έχω δει. Αργή ομάδα με πάρα πολλούς ατομιστές και καμία γνώση διαχείρισης αποτελέσματος, τα πρωταθλήματα που πήρε τα πήρε στημένα και στην Ευρώπη δεν έκανε κάτι πραγματικά σημαντικό.
Άφησα το καλύτερο για το τέλος. Στα μαλακά η Λίβερπουλ, ε; Με 3-3 εύστοχες τελικές στο Άνφιλντ; Ο μόνος λόγος που η Πόρτο συνετρίβη με 2-0 είναι ο Κασίγιας. Ξέρετε, οι τερματοφύλακες πανικού έχουν πιο σύντομη ημερομηνία λήξης από τους τερματοφύλακες-ηγέτες. Εξ ορισμού λοιπόν αυτή του Κασίγιας έχει περάσει προ πολλού. Δεν έχω μαντικές ικανότητες ή κάποιο βύσμα στην ΟΥΕΦΑ για να ξέρω τι στήσιμο ακριβώς έχει γίνει για τη ρεβάνς, σίγουρα όμως η ομάδα που θα ευνοηθεί είναι η Λίβερπουλ, συνεπώς ξέρω τι να εύχομαι να συμβεί: να προηγείται 1-0 στο ημίχρονο η Πόρτο, να το κάνει 2-0 γύρω στο 70' και να πετύχει το 3-0 στο τελευταίο λεπτό των καθυστερήσεων, εκεί που όλοι θα νομίζουν ότι θα πάει παράταση. Αλλά θέλω τουλάχιστον το τρίτο να είναι αυτογκόλ, να μην πάρει κανείς σε ατομικό επίπεδο τη δόξα, να προβληθεί η ομαδική δουλειά και όχι ο ατομικισμός. Δύσκολο υπό τους όρους που θα διεξαχθεί ο αγώνας, αλλά παρ' όλα αυτά εφικτό σενάριο. Γιατί η Λίβερπουλ ΔΕΝ έχει πέσει στα μαλακά.
Αρκετά λοιπόν με το mansplaining των ΜΜΕ. Ας δούμε τι θα γίνει και στο Γιουρόπα και όταν θα 'χω χρόνο θα τα ξαναπούμε.
No comments:
Post a Comment