Λουτσέσκου: Δίκαιος, ή καραγκιόζης;

(Apologies to my non-Greek readers. This post refers to Razvan Lucescu, PAOK men's team coach)

Συνεχίζει να προκαλεί ο "Τσάρλυ" με τα γραφόμενά του σχετικά με τον ΠΑΟΚ του Λουτσέσκου. Το άρθρο του με τίτλο "Ο δίκαιος Λουτσέσκου έχει πολλούς λόγους να καμαρώνει" παρουσιάζει το όλο σκηνικό λες και δεν υπήρξαν ποτέ φάσεις όπως το ανύπαρκτο πέναλτι στον πρώτο αγώνα του ΠΑΟΚ με τον Αστέρα Τρίπολης, η τάπα του Βιεϊρίνια στη Λαμία, η φάση μη τήρησης του ευ αγωνίζεσθαι στον εντός έδρας αγώνα με τη Λαμία, μια σειρά από γκολ-οφσάιντ και πολλά ακόμη λάθη υπέρ του ΠΑΟΚ τα οποία και καθόρισαν την πορεία της "Σούπερ" λιγκ 2018-19.

"Βλέπετε είναι πολλοί αυτοί που υπηρέτησαν το ρόλο τους σε πολύ υψηλό επίπεδο": Όχι βέβαια, δε βλέπουμε. Και μόνο που οι Βαρελοκρέσποι σε κάθε φάση παραπατούσαν αρκεί για να διαψευστεί η γραμμή που (ξανα)προσπαθείς να περάσεις, φίλτατε "Τσάρλυ".

"Ο Ρουμάνος τεχνικός είναι πρώτος στη γκρίνια, ο τελευταίος όμως στους πανηγυρισμούς": Ίσως να ντρέπεται κιόλας για τον τρόπο με τον οποίο κατέληξε στην ομάδα του ο τίτλος. Σοβαρά, το θεωρώ πιθανό να έκανε αυτοκριτική. Την απάντηση σ' αυτό το ερώτημα όμως μάλλον θα την έχουμε όταν ο ΠΑΟΚ δεν θ' αποκαλείται πια πρωταθλητής - το πότε θα είναι αυτή η στιγμή δε μπορεί κανείς να το προβλέψει στην παρούσα φάση. Σίγουρα όμως με τις μέχρι τώρα δηλώσεις του ο Λουτσέσκου είναι για ξέσκισμα, όχι για επαίνους. Δεν άξιζε κανέναν από τους δύο τίτλους πρωταθλήματος που είχε να διεκδικήσει. Τον ευνόησαν όλες οι πιθανές και απίθανες συγκυρίες, η ομάδα του έδειχνε έτοιμη ανά πάσα στιγμή να καταρρεύσει, αρκούσε μία ήττα για να φέρει κι άλλες. Εσύ λοιπόν που θέλεις να μας παρουσιάσεις αυτό τον ΠΑΟΚ ως γίγαντα, παραδέξου τουλάχιστον ότι έχει πήλινα πόδια. Δεν είναι σωστή η μονόπλευρη "δημοσιογραφία" που κάνεις.

"Ένα σύνολο που αμύνθηκε με βάθος": Ναι, αλλά χωρίς να βγάλει αξιόπιστη αμυντική εικόνα. Ή το ξεχάσαμε το δοκάρι του Λιβάια με το σκορ στο 0-0; Αν αυτό έμπαινε, ο ΠΑΟΚ θα κατέρρεε και δεν θα επανερχόταν ποτέ. Ο "σούπερ αρχηγός" Βιεϊρίνια "βγήκε μπροστά" μόνο μέσω κάποιων γκολ, τα οποία μάλιστα προέκυψαν όταν η ομάδα του ήταν ήδη αρκετά μπροστά στη βαθμολογία ώστε να του δώσει αυτή την ευχέρεια, δεδομένου ότι ο "δίκαιος" Λουτσέσκου τον έβαζε αντί μπακ. Πολύ καλή η δημιουργική κινητικότητα στην αριστερή πλευρά του ΠΑΟΚ, το ίδιο όμως συνέβαινε και με τη δεξιά πλευρά του εκάστοτε... αντιπάλου του. Μην αναφέρω κιόλας ότι στα περισσότερα ματς οι καλύτερες φάσεις γενικά ήταν για τον αντίπαλο του ΠΑΟΚ (ο Πασχαλάκης έκανε μια αφύσικη σεζόν στο ρόλο του shot-stopper και θεωρώ σχεδόν βέβαιο ότι την ερχόμενη σεζόν θα είναι χειρότερος, ίσως ακόμα και "αφύσικα" χειρότερος, εκεί θέλω να δω τι θα 'χεις να πεις για τους Βαρελοκρέσπους, αν φυσικά ο Λουτσέσκου κρατήσει αυτό το κέντρο άμυνας για τη σεζόν 2019-20). Ο μόνος που όντως πάλευε και απέδιδε στον αγωνιστικό χώρο ήταν ο (και καλά "μπάστακας") Πρίιοβιτς. Δεν είναι στατικός παίκτης ο Σέρβος, δεν του λείπει η τακτική παιδεία. Η ταχύτητα είναι που του λείπει. Ο Άκπομ είναι σίγουρα εμφανώς πιο γρήγορος, αλλά με τόσο αφελή τακτική συμπεριφορά δεν πρόκειται να πετύχει μεγάλα πράγματα, ακόμα και στο χαμηλών απαιτήσεων "ποδόσφαιρο" της ΦΙΦΑ.

Στη μετά Πρίιοβιτς εποχή ο ΠΑΟΚ έγινε όντως πιο επιθετικός, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι συνολικά έγινε καλύτερος. Ίσα ίσα, απέδειξα με δυο απλές διαιρέσεις στο προηγούμενο άρθρο μου ότι έγινε... χειρότερος απ' όσο ήδη ήταν - και μάλιστα στο κριτήριο εκείνο που τον παρουσιάζει ως κορυφαία ομάδα: τα γκολ. Αν εξετάσουμε πόσες ευκαιρίες είχαν επαρκή πιθανότητα να γίνουν γκολ στη μία και στην άλλη εποχή (εξετάζοντας βέβαια ΚΑΙ το επιθετικό ΚΑΙ το αμυντικό κομμάτι, μην είμαστε μονόπλευροι), θα δούμε πολύ καλύτερα αυτό που ήδη έχει φανεί στον αγωνιστικό χώρο: ο φετινός ΠΑΟΚ ήταν κακός κι έγινε χειρότερος. Ναι, ξέρω, φαίνεται εντυπωσιακή η αναλογία 4,44 γκολ υπέρ ανά 1 γκολ κατά, στην πραγματικότητα όμως είναι μάλλον φτωχό νούμερο με βάση τις συνθήκες με τις οποίες διεκδίκησε αυτό το πρωτάθλημα ο ΠΑΟΚ. Το ότι έφυγε αλώβητος από αγώνες κατά τους οποίους εύκολα θα μπορούσε να δεχθεί και τέσσερα και πέντε γκολ μπορεί άνετα την ερχόμενη σεζόν να γυρίσει ανάποδα. Δεν είναι φυσιολογικό να υπάρχουν στον αθλητισμό εγγυήσεις αποτελέσματος. Όσοι ιδιοκτήτες ομάδων θέλουν εγγυημένα φράγκα, ας αγοράσουν μια τράπεζα. Λεφτά έχουν.

"Ο χρόνος απέδειξε πως ο Λουτσέσκου δούλευε καλά": Ωχ, σκέψου και να μη δούλευε τι θα είχαμε να δούμε... Πόνεσαν τα μάτια μας με τον ΠΑΟΚ αυτή τη σεζόν, καμία σχέση με την εξαιρετική (για τα δεδομένα της "Σούπερ" λιγκ) ομάδα που είχε φτιάξει ο Φερνάντο Σάντος. Τότε βέβαια δεν ήταν ο Σαββίδης να μπαίνει ως καουμπόι στον αγωνιστικό χώρο, με το όπλο στη ζώνη έτοιμο ανά πάσα ώρα και στιγμή να το βγάλει και να το χρησιμοποιήσει... Σε τέτοιους θέλετε να δίνετε τα πρωταθλήματα, με γεια σας με χαρά σας κύριοι της ΕΠΟ. Διοργανώστε λοιπόν μία "Σούπερ" λιγκ για καουμπόιδες κι αφήστε τις υπόλοιπες ομάδες να παίζουν σε μία πιο κανονική διοργάνωση, κι ας μην είναι και τόσο "Σούπερ", δεν πειράζει. Αρκεί τα ευρωπαϊκά εισιτήρια να κρίνονται στην κανονική διοργάνωση μπας και σταματήσει αυτό το ξεφτιλίκι που γίνεται με το εν λόγω θέμα. Οι καουμπόιδες της "Σούπερ" λιγκ αντίθετα μπορούν να προκρίνονται στο παγκόσμιο πρωτάθλημα οπλισμένων μονομαχιών να βγάζουν εκεί το άχτι τους. Τα γράφω αυτά γιατί το "φαινόμενο Σαββίδη" δεν είναι καινούριο στην ελληνική πραγματικότητα. Παλιότερα ήταν κάποιος απ' τους Βαρδινογιάννηδες του Παναθηναϊκού που έκανε συστηματική χρήση της απειλής με όπλο, ενώ στα πράγματα είναι ακόμα και σήμερα ο Δημήτρης Μελισσανίδης, άλλο κάρο με πατάτες από 'κει, και φυσικά ο Βαγγέλης Μαρινάκης για τον οποίο δεν θυμάμαι τι ακριβώς έχει ακουστεί κατά καιρούς, αλλά δεν παίρνω κι όρκο πως είναι αθώος. Ξέρω, οι ιδιοκτήτες των ομάδων λειτουργούν υπό τη γραμμή που τους δίνει η ΦΙΦΑ, η οποία γραμμή βεβαίως δεν έχει καμία σχέση με το τι μπορεί να διαφημίζει προς τα έξω η ΦΙΦΑ. Δεν είμαι τελείως άσχετη από εμπόριο, καταλαβαίνω γιατί δε συμφέρει καθόλου τη ΦΙΦΑ να παραδεχθεί έστω κι έμμεσα πως όλες αυτές οι καμπάνιες της εναντίον των στημένων ματς είναι για το θεαθήναι και μόνο. Εδώ και οι κληρώσεις είναι στημένες. Γι' αυτό και γίνεται το σόου που γίνεται. Ο μόνος πραγματικός λόγος που επιλέγονται γνωστοί πρώην παίκτες για να τραβάνε τα μπαλάκια είναι ακριβώς για να μη σκέφτεται ο κόσμος ότι αυτή η διαδικασία μπορεί να είναι και στημένη. Ε λοιπόν ναι, είναι στημένη. Παράδειγμα στημένου ζευγαριού από τη σεζόν 2018-19 είναι το Σλάβια-Τσέλσι, που στήθηκε για να ευνοηθεί στη βαθμολογία της ΟΥΕΦΑ η "Σούπερ" λιγκ. Ο κανόνας λοιπόν είναι απλός:

Ένα καθαρό ΔΕΝ σημαίνει ότι είναι όλα καθαρά. Αλλά, ένα στημένο ίσον ΟΛΑ ΣΤΗΜΕΝΑ.

Το πώς πήγε αυτό το ζευγάρι είναι λίγο-πολύ γνωστό: στον πρώτο αγώνα έγινε το καλύτερο ματς σε όλη τη φάση της οκτάδας, ενώ στον δεύτερο αγώνα οι δύο ομάδες... έκαναν ΠΑΟΚ. Σκορ 4-3 με τις εύστοχες τελικές στο 4-4. Όμως όχι, αυτό που μετράει η βαθμολογία της ΟΥΕΦΑ είναι απλώς οι δύο ήττες των Τσέχων και οι δύο νίκες των Άγγλων. Και γαμώ τις βαθμολογίες μαλάκα.

Τέλος χρόνου. Συνεχίζω να περιμένω στη γωνία για τις 8 του Μάη, όπως είχα υποσχεθεί...