ΠΑΟΚ-Άρης 1-1: Πάλι τυχερός ο ΠΑΟΚ

(Apologies to my non-Greek readers, as this post is related to the Greek "Super" league)

Σε παλιότερο ποστάρισμά μου αναρωτήθηκα πόσες φορές ακόμα θα σκοράρει πρώτος ο ΠΑΟΚ ενώ η πρώτη φάση ανήκει στην αντίπαλή του ομάδα. Κι όμως αυτό το σενάριο παίχτηκε και στο τοπικό ντέρμπι του με τον Άρη. Θέμα χρόνου φαινόταν να είναι το 0-1, κι όμως πρώτη φάση του ΠΑΟΚ και 1-0. Μόνο που αυτή τη φορά η τύχη-βουνό του ΠΑΟΚ δεν αρκούσε για να του δώσει τη νίκη. Γιατί; Γιατί αυτή τη φορά υπερίσχυσαν, έστω σε μία φάση, τα παραπατήματα των αμυντικών του. Από την πλευρά του ο Άρης εδικαιούτο ξεκάθαρα τη νίκη, όμως κι άλλες ομάδες έδειξαν ότι μπορούν να τον κερδίσουν τον ΠΑΟΚ πριν τελικά χάσουν.

Πολλή φασαρία κάνει ο Λουτσέσκου για το γκολ-οφσάιντ του Άρη, αλλά για δύο λόγους έχει άδικο. Ο πρώτος λόγος αφορά καθαρά την ίδια τη φάση. Ο Βέλεθ πετυχαίνει το γκολ με το κεφάλι, ενώ στη φωτογραφία της φάσης βλέπω ότι είναι εκτεθειμένο το... πόδι του, συνεπώς δεν καταλαβαίνω ποιο το "πλεονέκτημα" που αποκομίζει. Ίσα ίσα, η γωνία του σώματός του εκείνη τη στιγμή είναι πιο άβολη για εκκίνηση σπριντ προς το τέρμα συγκριτικά μ' αυτήν του τελευταίου αμυντικού. Εξετάστε με πολύ μεγάλη προσοχή τη φωτογραφία, μετρήστε και τις γωνίες στάσης των παικτών με μοιρογνωμόνιο αν θέλετε και τότε θα καταλάβετε ότι ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΝΕΝΑ ΟΦΣΑΪΝΤ. ΤΟ ΓΚΟΛ ΕΙΝΑΙ 100% ΚΑΝΟΝΙΚΟ. Ο δεύτερος λόγος είναι πιο απλός: η τάπα του Βιεϊρίνια στη Λαμία. Δε μπορεί να μην τη θυμάται αυτή τη φάση ο Λουτσέσκου... Του έδωσε τρεις βαθμούς και τη συνέχιση ενός σερί σ' ένα ματς που θα μπορούσε να είχε χάσει ακόμα και 4-0. Ως εκ τούτου η δήλωσή του περί λαθών είναι με αντικειμενικά κριτήρια άκρως προκλητική και κανονικά θα έπρεπε να επισύρει τιμωρία. Ο φετινός ΠΑΟΚ, αποκλειστικά και μόνο λόγω αποτελεσμάτων, την έχει βγάλει ζάχαρη μέχρι στιγμής και δεν έχει δώσει αγώνα πρωταθλήματος υπό πραγματικές συνθήκες πίεσης. Έχω μια έντονη αίσθηση ότι η πρώτη του ήττα στο πρωτάθλημα, όταν αυτή έρθει, θα του επιφέρει κι άλλες ήττες. Επίσης μπορεί να βρεθεί υπό πίεση ακόμα κι αν δεν χάσει: αρκεί να φέρει άλλες δύο ισοπαλίες στη σειρά και την ίδια ώρα ο Ολυμπιακός να κερδίσει τους δικούς του αγώνες, μειώνοντας έτσι τη διαφορά στο τρίποντο. Θ' αντέξει υπό τα νέα δεδομένα ο ΠΑΟΚ, ή θα καταρρεύσει σα χάρτινος πύργος όπως κάθε άλλη φορά που ξεκινάει να πάει για πρωτάθλημα πόσα χρόνια τώρα;

(Επιστρέφοντας στη φάση του γκολ του Άρη, ξέρω τι λέει ο κανονισμός. Αν ο βοηθός είχε διαθέσιμη τη φωτογραφία θα μπορούσε να το ακυρώσει το γκολ, δε θα τον κάκιζα. Η φάση όμως είναι οριακή, συνεπώς δικαιολογείται αμφιβολία, που με βάση τον κανονισμό είναι υπέρ του επιτιθέμενου. Κατά συνέπεια, ακόμη και με το ίδιο το γράμμα του κανονισμού, καλώς μέτρησε το γκολ του Άρη. Μόνο ο Λουτσέσκου και ο ελληνικός αθλητικός τύπος είναι οφσάιντ σ' αυτή τη φάση, όχι ο Βέλεθ...)

Στο μεταξύ κάπου διάβασα ότι "ο ΠΑΟΚ πλήρωσε την αλαζονεία του". Λανθασμένη, μονόπλευρη η εν λόγω ανάγνωση, συμβάλλει με τον τρόπο της στην περαιτέρω προώθηση του μηνύματος "ο κάθε αγώνας είναι αποκλειστικά στο χέρι της πιο εμπορικής ομάδας, δεν έχει να κάνει ο αντίπαλος". Στο κάτω κάτω ο ΠΑΟΚ απέφυγε την ήττα έχοντας όλη την τύχη με το μέρος του. Είναι αδόκιμο να λέμε ότι υπάρχει κάτι που ο ΠΑΟΚ "πλήρωσε" με το συγκεκριμένο 1-1. Τίποτα δεν πλήρωσε. Καλύτερος ήταν ο Άρης, που υπό φυσιολογικές συνθήκες θα μπορούσε να κερδίσει ακόμα και 0-2. Τότε να σας έβλεπα, κύριοι "ειδήμονες" που μου βγάλατε πρωταθλητή πριν την ώρα του αυτό τον ΠΑΟΚ. Αλλά η κωμική αυτή ιστορία έχει κι ένα καλό: με το να πληρώσει ο Stoiximan τόσο πρόωρα όσους είχαν ποντάρει στον ΠΑΟΚ για πρωταθλητή, απογυμνώθηκε οριστικά και αμετάκλητα ο ακριβής ρόλος των εταιρειών στοιχηματισμού στο κομμάτι της δημιουργίας εντυπώσεων. Είναι κι αυτός ένας πολύ καλός λόγος για να γελάσουμε αν τελικά χάσει αυτό το πρωτάθλημα ο ΠΑΟΚ. Είναι προφανές πως οι "ειδήμονες" θα κάνουν το παν για να τα μπαλώσουν, αλλά δεν ξέρω πόσους θα πείσουν. Εγώ από την πλευρά μου, είτε το χάσει ο ΠΑΟΚ είτε όχι, δεν θα έχω κάτι να μπαλώσω. Δε βιάστηκα ποτέ να στέψω πρωταθλητή. Αυτό που λέω είναι πως ο ΠΑΟΚ του Λουτσέσκου δεν πείθει. Δε λέω ότι δε θα πάρει τίποτα, μπορεί να κάνει και νταμπλ, τα αποτελέσματα εξαρτώνται από τόσες μεταβλητές που δεν αρκεί μόνο η ικανότητα για να τα κερδίζεις, ούτε αρκεί μόνο η ανικανότητα για να τα χάνεις. Το αν πείθει η εκάστοτε ομάδα όμως είναι πολύ πιο απλό ερώτημα, αφού μόνο την απόδοσή της αφορά, γι' αυτό και μπορώ να λέω πως αν το πάρει ο ΠΑΟΚ δεν θα το δικαιούται. Έχουν φύγει 22 από τις 30 αγωνιστικές και οι παίκτες του Λουτσέσκου δεν έχουν πείσει ούτε μία φορά ως σύνολο. Μόνο το 2-0 με τον Παναθηναϊκό και το 3-1 με τον Ολυμπιακό κέρδισαν δίκαια, κι αυτά για λόγους που δεν έχουν να κάνουν με τον ίδιο τον ΠΑΟΚ (γενικά τραγικός φέτος ο Παναθηναϊκός, κακοστημένος στον υπέρ πάντων αγώνα του στην Τούμπα ο Ολυμπιακός). Μια κι αναφέρω τον Παναθηναϊκό, που είναι και ο επόμενος αντίπαλος του ΠΑΟΚ στο πρωτάθλημα, παρακαλώ τα στρατευμένα μέσα του να κόψουν τη γκρίνια τους για τη διαιτησία. Ο "ανυπόληπτος" Παναθηναϊκός είναι ξεκάθαρα μέσα στο κλαμπ των ευνοούμενων (μαζί με ΠΑΟΚ, ΑΕΚ και Ολυμπιακό όσον αφορά τον ελληνικό χώρο). Ίσως είναι λίγο "ριγμένος" συγκριτικά με τον εκάστοτε πρωταθλητή, αλλά στη σύγκριση με Ατρόμητο, Αστέρα Τρίπολης κλπ είναι ξεκάθαρα ευνοούμενος (πολλές φορές μάλιστα σε προκλητικό βαθμό, όπως στο 1-0 επί του Ατρομήτου). Στο κάτω κάτω αν ο Παναθηναϊκός είναι τόσο ανυπόληπτος, γιατί άλλαξε ο κανονισμός ώστε να μην πέσει στη Β' κατηγορία; Μπάζει το παραμυθάκι, άρα κόφτε το.

Επιστρέφω στον "σίγουρο πρωταθλητή" γιατί διάβασα και κάτι άλλο προκλητικό: "μετά το ντέρμπι με τον Άρη, ο πιο δύσκολος αγώνας του ΠΑΟΚ μέχρι το τέλος του πρωταθλήματος είναι αυτός με τον Παναθηναϊκό". Εξκιούζ μι, γουάτ; Χρειάστηκε να το διαβάσω πέντ-έξι φορές για να βεβαιωθώ ότι είδα καλά. Ο φετινός Παναθηναϊκός είναι ένα χάλι μαύρο κι αδιόρθωτο. Έχτισε για ένα διάστημα ένα παραμύθι που προετοίμαζε για κάποιου είδους "ομαδάρα", βασιζόμενος όμως σε λανθασμένες ποδοσφαιρικές αρχές. Όσες ομάδες τον διάβασαν σωστά όμως τον υποχρέωσαν σε κακές, τραγικές εμφανίσεις. Έτυχε βέβαια κάποιες απ' αυτές τις ομάδες να μην του πάρουν αποτέλεσμα (Ατρόμητος, Αστέρας, μην ξεχνάμε και τον Άρη του Παντελίδη που είχε φάσεις για το 2-0 και υποχρεώθηκε στο 1-1 με ανύπαρκτο πέναλτι, άρα δεν λες ότι του πήρε αποτέλεσμα), με συνέπεια το παραμύθι αυτό να κρατήσει πέραν του φυσιολογικού (έπαιξε ρόλο και το πλεονέκτημα αιφνιδιασμού που κατασκεύασε η φοβική ατμόσφαιρα σε συνδυασμό με το -6 στην εκκίνηση). Το παραμύθι αυτό όμως έχει τσακιστεί από την πραγματικότητα, που δείχνει ότι βάσει απόδοσης ο Παναθηναϊκός έπρεπε να υποβιβάζεται... Στην ουσία δηλαδή θ' αναμετρηθούν δυο ομάδες στα μαύρα τους τα χάλια στο Παναθηναϊκός-ΠΑΟΚ που έρχεται, άρα κανένα αποτέλεσμα δεν θα πρέπει να θεωρείται δεδομένο. Ίσα ίσα, είναι μια καλή ευκαιρία να δούμε κατά πόσο ο Άκπομ ξέρει να παίζει ανάμεσα στις γραμμές των αντιπάλων, αφού ο Παναθηναϊκός παρουσιάζει αρκετά μεγάλα κενά μεταξύ της πίσω και της μεσαίας γραμμής του, είτε παίζει ο Κουρμπέλης είτε οποιοσδήποτε άλλος μέσος ή "μέσος" του. Με μόνο δύο χαφ στον άξονα η κάλυψη αυτών των κενών είναι αδύνατη, όσο μπροστά παίζουν βαρείς και τεμπέληδες φορ όπως π.χ. ο Μακέντα, ο Καμπετσής, ο Άλτμαν και διάφορα άλλα παλτά. Πόσο μάλλον αν επιχειρήσει ο Δώνης να κάνει ό,τι και στην Τούμπα, με 4-4-2 στην ευθεία και την άμυνα στη σέντρα. Αν όμως δεν ξέρει ο Άκπομ να παίζει σωστά με τον κενό χώρο, ο ΠΑΟΚ θα κινδυνεύει να κολλήσει. Αν δηλαδή αυτό το ματς "αποδειχθεί δύσκολο για τον ΠΑΟΚ", ο ίδιος ο ΠΑΟΚ θα το έχει κάνει δύσκολο... Παρακάτω ο "σίγουρος πρωταθλητής" έχει πιο ψηλά εμπόδια να περάσει. Ας τα δούμε με τη σειρά:

Ατρόμητος: Όταν παίζει όπως ξέρει, είναι πολύ πολύ ανώτερος απ' τον Παναθηναϊκό
Παναιτωλικός: Καθαρά αγωνιστικά δεν υστερεί σε τίποτα απ' τον Παναθηναϊκό
Ξάνθη: Καλύτερη ομάδα απ' τον Παναθηναϊκό, παρά τις ψευτοτελικές που του γράφονται
Λαμία: Δύο στις δύο δίκαιες προκρίσεις επί του Παναθηναϊκού στο κύπελλο. Δίκαιες ξαναλέω.
Λάρισα: Αν και βρέθηκε να χάνει από ανύπαρκτο πέναλτι στο ξεκίνημα κι έπαιζε και με μείον έναν παίκτη, θα μπορούσε ακόμα και να κερδίσει τον Παναθηναϊκό, άρα είναι καλύτερή του
Λεβαδειακός: Στην Ξάνθη απέδειξε γιατί είναι καλύτερος από τον Παναθηναϊκό. Ίδιο αποτέλεσμα, αλλά με διαφορετική αγωνιστική εικόνα...
ΠΑΣ Γιάννινα: Πρόσφατα κέρδισε τον Παναθηναϊκό, καθαρά και δίκαια, άρα είναι καλύτερός του...

Ποιο είναι το αντεπιχείρημα σε όλ' αυτά; Το όνομα και η εμπορικότητα του Παναθηναϊκού. Τίποτα απολύτως από εκεί και πέρα. Δεχτείτε το επιτέλους, ο Παναθηναϊκός έχει τα χάλια του και είναι πολύ εύκολος ο καταρτισμός πλάνου αντιμετώπισής του αν η ομάδα σου έχει έστω και μόνο τη στοιχειώδη τακτική παιδεία. Και, για να τελειώνουμε, μια ομάδα με μέσο όρο ηλικίας που πλησιάζει τα 24 έτη ΔΕΝ είναι "νεανική". Απλά κανένας δεν τολμάει να βάλει μια ενδεκάδα από 17χρονα σε αγώνα που μεταδίδεται στην τηλεόραση. Με δεδομένο ότι μιλάμε για άνδρες, η κατακόρυφη πτώση πριν τα 40 είναι πρακτικά νομοτελειακή. Πολλοί πέφτουν πριν καν πατήσουν τα 30, τι λέμε τώρα; Πείτε μου οι "ειδήμονες" εμένα που "δεν ξέρω", τι είδους δουλειά μπορεί να βασιστεί σε μια ομάδα που δύσκολα θα ξεπεράσει σε διάρκεια τα δέκα χρόνια; Πέταξε ο Δώνης τέσσερα-πέντε "παιδιά των ακαδημιών" στο γήπεδο και ξαφνικά έγινε "νεανική ομάδα" ο Παναθηναϊκός... Προσωπικά, μετά τα σκάνδαλα της Μπαρσελόνα με τις μεταγραφές ανηλίκων, δεν εμπιστεύομαι κανένα σχόλιο περί "γεννήματος και θρέμματος" που ακούω ή διαβάζω για παίκτες. Ίσως τώρα κάποιοι να θέλετε να πείτε ότι αδικώ τους συγκεκριμένους παίκτες του Παναθηναϊκού, να σας δω όμως τι θα λέτε όταν άλλες εμπορικές ομάδες θα βγάζουν ντουντούκα υπέρογκα ποσά και θα παίρνουν αυτούς τους παίκτες, αν και τα πραγματικά ποσά θα είναι σαφώς μικρότερα από αυτά που θα φωνάζουν οι ντουντούκες (η διαφορά θα πηγαίνει στο κύκλωμα διαφθοράς του τηλεοπτικού ποδοσφαίρου, το οποίο συντονίζει η ΦΙΦΑ). Μη μου έρθει όμως κανείς και μου κλάψει όταν το τηλεοπτικό ποδόσφαιρο θα πάψει να επιβιώνει. Χαίρετε.

We don't chew from "tough" weather

It 's been raining for the entire day here. Still, we arranged a football match against some guys whose "coach" thought we wouldn't be able to handle wind and rain in a football match, just because we 're of female gender. I 'll take things with their order and start from the lineups. But, because most of my readers don't know the mentioned players, these lineups will be much deeper than a simple name list. The format will be as follows:

Position: First name (height/age) talent distribution percentages

That 's the big thing here: talent distribution percentages. Our coach, the woman who taught me this fabulous sport, has assessed us all and given us a list that describes each one's talent distribution. Of the five parts of this distribution, three concern technique (defensive, neutral and attacking technical elements) and the other two concern strength (explosive and grip). Each player's ceiling at these five things is defined by the said player's bodytype (on the other hand, body fat percentages are purely a question of physical condition, which is not the same thing as "bodytype", so don't be confused). So, to set things straight, this distribution will be coded by the initials of each part: DT, NT, AT, ES, GS. You will notice that every single player gets a "talent sum" of 100. Why? Because PERCENTages.

Female team
Goalkeeper: Eve (1,74m/age 29) DT21-NT24-AT19-ES20-GS16
Semilibero: Aristi (1,74m/age 46) DT23-NT23-AT18-ES19-GS17
Stopper: Constantina (1,86m/age 38) DT22-NT23-AT18-ES18-GS19
Right side defender: Elena (1,70m/age 37) DT22-NT23-AT18-ES20-GS17
Left side defender: Elsa (1,74m/age 34) DT22-NT22-AT16-ES18-GS22
Mid-defender, captain: Athena (1,66m/age 23) DT22-NT24-AT17-ES16-GS21
Defensive midfielder: Georgia (1,78m/age 25) DT21-NT24-AT18-ES17-GS20
Central midfielder: myself (1,71m/age 31) DT20-NT24-AT19-ES22-GS15
Right side back-half: Stella (1,76m/age 15) DT20-NT23-AT19-ES22-GS16
Left side back-half: Eliana (1,47m/age 11) DT19-NT24-AT19-ES21-GS17
Striker: Aphrodite (1,91m/age 36) DT18-NT22-AT20-ES19-GS21

Male team (I will try to figure out their numbers on my own)
Goalkeeper: Andrew (1,80-1,85m/age 25-30) DT18-NT18-AT22-ES24-GS18
Central defender 1: Matthew (1,80-1,85m/age 25-30) DT19-NT17-AT23-ES22-GS19
Central defender 2: Peter (around 1,80m/age 25-30) DT18-NT17-AT24-ES21-GS20
Right side defender: Joseph (1,75-1,80m/age 25-30) DT16-NT16-AT25-ES23-GS20
Left side defender: Kostas (1,70-1,75m/age 25-30) DT18-NT18-AT25-ES18-GS21
Axis midfielder 1: John (around 1,70m/age 27-33) DT13-NT18-AT26-ES22-GS21
Axis midfielder 2: Leandros (1,70-1,75m/age 22-28) DT12-NT18-AT26-ES22-GS22
Right wing attacker: Paul (1,65-1,70m/age 22-28) DT10-NT19-AT28-ES24-GS19
Left wing attacker: Chris (around 1,80m/age 27-33) DT9-NT20-AT31-ES23-GS17
Striker 1: Nick (1,75-1,80m/age 22-28) DT7-NT20-AT35-ES22-GS16
Striker 2: George (around 1,90m/age 27-33) DT6-NT19-AT39-ES15-GS21

As hosts of the match, we had the kickoff for the first half (no coin tosses here). We instantly saw the majority of our opponents make forward runs, while we still had the ball at our feet. They wanted to press us, obviously. But, having one more player on the axis, we easily broke their pressing. Georgia passed a nice low through-ball to Aphrodite, who began her run from behind the kickoff line so there was no case of offside. In spite of our striker starting her run from so far behind, there was nobody to mark her. She ran alone on the open pitch, finished the phase with a nice "finesse shot" and put us 1-0 in front. The men's "coach" was surprised but not worried: "Come on, turn the tables, I know you can do it!" he shouted to his players. Their response was to... start hoofing. In spite of George being taller than our central defenders though, he never beat them to a header. Don't even ask about Nick, all he did was to shout at George after every header our defenders won. As a result it was very easy for us to score a handful of goals. One of them was easily the most memorable: the match was at 2-0, our priority was to maintain a slow game pace, so our opponents thought we were trying to cover some weakness and tried to give pace to the match by pressing us. How Eliana dribbled three opponents at once and rushed towards what ended up being our third goal was a good lesson on how wrong it is to disregard the female gender. "It was easy, those blokes don't know how to mark" she responded to the praise we gave her after the match. Of course they don't know how to mark a fast and skilled girl such as Eliana! Don't go thinking she 's just a dribbler though. Despite her very young age, she 's a serious player and never lets her area seem exposed. Whether it is pressing or patient defending, Eliana does great at keeping opponents in check. She makes very smart use of her speed and easily adapts to any tactical choice, thanks to her very advanced strategic intelligence.

All in all, we handled the wind and rain just fine. Others are worth questioning...

Δυναμό Κιέβου-Ολυμπιακός 1-0: Ναι ρε... Σλάβια!

(Apologies to my non-Greek readers, as this post celebrates some results of the UEFA Europa League that might help sort things out regarding Greece's "Super" league)

Αρχίζω ξεκαθαρίζοντας ότι η νίκη της ομάδας του Χάτσκεβιτς ήταν απόλυτα δίκαιη, σε πείσμα όσων αναμένεται να δούμε στον ελληνικό "αθλητικό τύπο". Μάλιστα οι Ουκρανοί μπορούσαν και δεύτερο και ίσως και τρίτο γκολ, ενώ το μηδενικό στην ελληνική πλευρά είναι δικαιολογημένο. Σε αντίθεση με τα κυρίως πεπραγμένα του στο πρωτάθλημα, ο Ολυμπιακός βασίστηκε πολύ σε ψηλές σέντρες και μόνο σε δύο φάσεις παρουσίασε μια ανάπτυξη της προκοπής (λαμβάνω απόλυτα υπ' όψη τα χαμηλά μέχρι απελπισίας στάνταρ του "ποδοσφαίρου" της τηλεόρασης). Αυτή η κουβέντα τελειώνει εδώ.

Και πάμε στην ηρωίδα της ημέρας, τη Σλάβια Πράγας που με το 1-4 επί της Γκενκ στο Βέλγιο, πέρα από την πρόκριση που πήρε, έστειλε κι ένα... αντιρατσιστικό μήνυμα, καθώς πάντα όταν παίζει μια ομάδα της δύσης με μία της ανατολής αυτομάτως θεωρείται φαβορί η ομάδα της δύσης. (Ανάλογο μήνυμα έστειλε και η Κράσνονταρ παίρνοντας 1-1 στο Νεβερκούζεν, να μην ξεχνιόμαστε.) Μάλιστα η ομάδα που προηγήθηκε ήταν η Γκενκ, γεγονός που τονίζει ακόμα περισσότερο το πόσο τυχαία τον χειρίστηκαν τον αγώνα οι γηπεδούχοι. Βασίστηκαν απλά στο τυχερό γεγονός ότι σκόραραν το πρώτο τους εύστοχο σουτ, συνέχισαν τη φουλ επίθεση και η Σλάβια το... εκμεταλλεύτηκε. Λέω μάλιστα ότι το 1-4 μπορεί να είναι και μικρό σε σχέση με τη διαφορά ποιότητας στη διαχείριση. Δεν πειράζει, τη δουλειά της η Σλάβια την έκανε, πήρε τους βαθμούς που έπρεπε για να ρίξει μία θέση την Ελλάδα.

Η άλλη χώρα που μπορεί να βοηθήσει σ' αυτή τη διόρθωση είναι η Κροατία, μετά το 3-0 της Δυναμό Ζάγκρεμπ (δυστυχώς επί της Πλζεν και όχι κάποιας άκυρης). Όπως και να 'χει πάντως αποκλείεται η διόρθωση να ολοκληρωθεί μέσα σ' αυτή τη σεζόν, καθώς με μόνο δύο διώκτριες να μένουν μέσα στις διοργανώσεις είναι αδύνατο η "Σούπερ" λίγκα να κατέβει στη 16η θέση ή χαμηλότερα. Άρα ξέρουμε ότι και η νέα σεζόν θα ξεκινήσει με τις ελληνικές ομάδες να πιστεύουν ότι θα πάρουν Τσάμπιονς και Γιουρόπα Λιγκ, με όλο το αντιαισθητικό τζέρτζελο που η οικτρή αυτή πλάνη συνεπάγεται. Ένα ρόλο σ' αυτή την επιβράδυνση της διόρθωσης, εκτός από το στημένο ζευγάρωμα της Δυναμό Ζάγκρεμπ με την Πλζεν, έπαιξε και το επίσης στημένο ζευγάρωμα της Ζυρίχης με τη Νάπολι, που είχε ως φυσικό αποτέλεσμα να μην πάρουν κανένα βαθμό σ' αυτό το γύρο οι Ελβετοί και να μείνουν εκτός μάχης. Η διαδικασία της κλήρωσης παρέχει στους διοργανωτές τη δυνατότητα στησίματος και κατά συνέπεια απαιτώ να καταργηθεί. Απαιτώ οι ομάδες να τοποθετούνται με βάση την ακριβή θέση της χώρας τους στην κατάταξη της ΟΥΕΦΑ. Απαιτώ επίσης την κατάργηση της φάσης ομίλων. Οι διπλοί αγώνες νοκ άουτ αποτελούν καλύτερη άσκηση διαχείρισης αποτελέσματος και μπορώ εύκολα να το αποδείξω με πρακτικό τρόπο. Στους ομίλους υπάρχει πάντα η πιθανότητα για μία ομάδα να εξαρτάται από το σκορ του... άλλου αγώνα της τελευταίας αγωνιστικής. Στα διπλά νοκ άουτ αντιθέτως η κάθε ομάδα έχει να κάνει μόνο με την άμεση αντίπαλό της και το πώς θα διαχειριστεί το χρόνο και το εκτός έδρας γκολ. Η σεναριολογία που συνεπάγονται οι φάσεις ομίλων αποδεικνύεται συχνά καταστροφική, ενώ με τα διπλά νοκ άουτ ξέρεις πού ακριβώς πατάς, τι ζητάς και πώς να το διεκδικήσεις (αρκεί απλά να ξέρεις ποδόσφαιρο).

Η ξεφτίλα, της ξεφτίλας, την ξεφτίλα, Ω ξεφτίλα...

(This time I 'm not in the mood for apologising.)

Μόλις διάβασα ένα άρθρο με τίτλο "Γιατί δεν πρέπει να υποστηρίζουμε τις ελληνικές ομάδες". Είδα τον τίτλο και ήθελα να δω τι προσέγγιση επιλέγει: την υγιή φίλαθλη, ή την οπαδική; Τελικά επιλέγει τη δεύτερη. Το να χαίρεσαι επειδή απέτυχε ο άλλος. Με μία λέξη, χαιρεκακία. Δε με νοιάζει τι κάνει ο υπόλοιπος πλανήτης. Ο σωστός λόγος να μην υποστηρίζουμε τις ελληνικές ομάδες είναι το χάλι το οποίο αυτές παρουσιάζουν στην πλειοψηφία των περιπτώσεων. Θέλετε παραδείγματα; Ορίστε:

Γιουβέντους-Ολυμπιακός 7-0 στο ρελαντί
Μπαρσελόνα-Παναθηναϊκός 5-0 χωρίς πολλά πολλά
Τσέλσι-ΠΑΟΚ 4-0 αντί 14-0
Άγιαξ-ΑΕΚ 3-0 λόγω κακής ποιότητας του Άγιαξ
Ολυμπιακός-Λυόν 1-4 για πλάκα
Ολυμπιακός-Βαλένθια 2-4 και καλή του χάρη
Παναθηναϊκός-Ουντινέζε 1-2 με ανατροπή στα τελευταία λεπτά
Παναθηναϊκός-Γκαμπάλα 2-2 αντί 1-4
ΠΑΟΚ-Μπενφίκα 1-4 με ανατροπή από 1-0 κι ενώ τον βόλευε το 0-0
ΠΑΟΚ-Βίντι 0-2 χωρίς περιθώριο για δικαιολογίες
ΠΑΟΚ-ΜΠΑΤΕ 1-3 πάλι χωρίς περιθώριο για δικαιολογίες
ΑΕΚ-Βίντι 1-1 με τα χίλια ζόρια
ΑΕΚ-Μπενφίκα 2-3 αντί 1-5
ΑΕΚ-Μπάγερν 0-2 στο χαλαρό (και μάλιστα σε μία από τις χειρότερες σεζόν της Μπάγερν)
ΑΕΚ-Άγιαξ 0-2 αντί 0-6 (κι ας είναι κακής ποιότητας ο Άγιαξ)

Ο περισσότερος κόσμος έχει συνηθίσει να τα κρίνει όλα αποκλειστικά βάσει αποτελέσματος, αλλά τουλάχιστον εδώ μην κάνετε αυτό το λάθος. Το χειρότερο χάλι των ελληνικών ομάδων έγκειται στην αγωνιστική εικόνα. Όλοι μπροστά, σέντρα στη σέντρα κι ό,τι βγει. Κράτησα γι' αυτό εδώ το σημείο μία φάση από έναν αγώνα που δεν περιλαμβάνεται στην άνωθι λίστα: Μπάγερν-ΑΕΚ 2-0. Μόλις στο 7' και παρά τη διάταξη της ΑΕΚ που υποτίθεται πως έχει τρεις κεντρικούς αμυντικούς, βλέπουμε τον Γκορέτζκα να εκτελεί ανενόχλητος (άσχετα αν η φάση ήταν κεφαλιά και ως εκ τούτου ήταν πιο πολύ θέμα τύχης το αν θα έβρισκε στόχο). Πού είναι σ' αυτή τη φάση τα τρία σέντερ μπακ; Αφού κανένας δεν τον μαρκάρει. Αν έπαιρνε τη μπάλα στα πόδια θα είχε πολύ καλύτερες πιθανότητες για το 1-0, το οποίο ξέρετε πολύ καλά τι μορφή θα έδινε στον αγώνα. Όλα αυτά μόλις στο 7'. Σε ένα σημείο που δε σου δίνει ελαφρυντικά όπως "κούραση" και "απώλεια συγκέντρωσης". Η ΑΕΚ πήγε στο Μόναχο με μοναδικό όπλο την τακτική επιλογή του χαμηλού ρυθμού. Πέραν αυτής της επιλογής, καμία άμυνα, καμία αγωνιστικότητα, το απόλυτο μηδέν. Και να πεις ότι έκανε κάτι η ΑΕΚ μπροστά; Τίποτα, παρά το ότι έπαιζε με την αφελέστατη Μπάγερν, έκανε μία φάση στην Αθήνα και μία στο Μόναχο. Αυτός είναι ο σωστός λόγος να μην υποστηρίζουμε τις ελληνικές ομάδες. Η άθλια αγωνιστική τους εικόνα.

Lyon-Barcelona 0-0: An interesting rematch could be coming

Barcelona were considered heavy favourites against Lyon before the match started, but the match did not justify this favouritism (actual chances 5-5, Lyon's were better). The media claim that Barcelona had 25 "final attempts", but those 20 that don't count as actual chances are only added as a means of communicational support for the more marketable of the two sides.

Theoretically, Lyon's formation was supposed to be a 4-2-4 with Depay, Traore, Terrier and Dembele all up front. In practice though it worked like a proper, counterattack-oriented 4-2-3-1, with all these four players providing a fair amount of defensive support to their teammates. Defensive tactics aren't a shame, they 're simply considered non-marketable, so they have measures taken against by FIFA's corruption system (UEFA is part of this system). Bruno Genesio did a fairly good job in this match.

What did Ernesto Valverde do? Nothing to be proud of, but due to a number of wrong positions it is a bit complicated, so we 'll separate it in parts:

1)Ter Stegen is more like a central midfielder than a goalkeeper.
2)The Pique-Lenglet duo is far too heavy for the centre of defence. Pique has the tactical behaviour of a striker. Also, rumours have it that Shakira plays better football than he does.
3)Semedo and Jordi Alba supposedly took side defender positions, but actually are not defenders. Rumours have it that Jessica Alba alone defends better than these two guys together.
4)Sergi Roberto and Rakitic are the "classic No10" sort of player. Nothing for defence, they just wait to get the ball ready so they can pass it to someone else. And then Busquets is a striker. Barcelona is stuck to a football that was played 100+ years ago and is utterly outdated.
5)Messi, Dembele and Suarez also did nothing for Barcelona's defence - not that I 'd expect them to. Barcelona's only real defence was the referee, as it always happens for marketable teams.

Supposing that Barcelona will play the same outdated football in the rematch and maybe push their lines even higher, an idea that could give Genesio the away goal he needs is to set up a 4-4-1-1 that can suddenly turn into a 4-2-4, just so that Lenglet won't be able to hold any sort of depth. We 'll see what is to happen, but if the image of this first-leg match passes on to the rematch Barcelona will not be the favourites.

I didn't watch Liverpool-Bayern Munich 0-0, but Fabinho and Matip must have made a laughable duo at the hosts' centre of defence. Fabinho is a central midfielder and Matip is not at all a football player. It doesn't honour Bayern to not score against a centre of defence with no central defenders, given how big promotion Germany's most famous team gets. Not that Niko Kovac set up a much better defence, using three wing attackers and the overweight Mats Hummels in the same line of four. And then "the UEFA Champions' League is the highest level of football"... Sorry, it isn't. The primary-school girlies of my neighbourhood play better than those overrated "superheroes". Most people trust what is most promoted, but promotion depends on what promoters want, not necessarily on quality.

Απόλλων Σμύρνης-ΠΑΟΚ 1-5: Για λεμονόκουπες ο ΠΑΟΚ

(Apologies again to my non-Greek readers, as this post criticises a specific Greek team)

Καταλαβαίνω πώς σκέφτονται όσοι κρίνουν αποκλειστικά βάσει αποτελέσματος, όμως αυτό δεν με υποχρεώνει να συμφωνήσω κιόλας. Απέναντι στο καλοστημένο μεν, τεχνικά ανεπαρκές δε σύνολο του Μπάμπη Τεννέ, ο ΠΑΟΚ βρήκε οκτώ πραγματικές ευκαιρίες για γκολ. Αριθμός που δικαιολογεί δύο γκολ... σκάρτα. Πιο πολλές πραγματικές ευκαιρίες είχε ο Απόλλων, συν ένα πέναλτι που δεν του δόθηκε (αλλά τι ζητάω, ακόμα και με το σκορ στο 0-3 δεν έπαιρνε σφύριγμα ούτε για πλάκα η ομάδα του "αντιεμπορικού" Τεννέ). Όλα αυτά μας οδηγούν στο ότι ο ΠΑΟΚ δεν εδικαιούτο ούτε ένα βαθμό από το ματς (έπρεπε να χάσει 3-2, και καλή του χάρη).

Ας φύγουμε όμως από τους αριθμούς. Όποιος ουδέτερος είδε την εικόνα της άμυνας του ΠΑΟΚ στον εν λόγω αγώνα θα πρέπει να κατάλαβε απόλυτα για ποιο λόγο χαρακτηρίζω "για λεμονόκουπες" την "ομάδα" του Λουτσέσκου. Δυο-τρεις φορές παραλίγο να βάλουν αυτογκόλ, δεν έκλειναν σωστά τους χώρους τους, έδωσαν ένα σωρό πατήματα κι όλα αυτά σε αγώνα που είχαν προβάδισμα από το 4'. Τι φάση ρε παιδιά, αυτός είναι ο τρόπος να "αντέχεις την πίεση" και να παραμένεις χωρίς ήττα; Εμένα η προσωπική μου εμπειρία στο άθλημα άλλα μου λέει. Βαρέλα-Κρέσπο παίζουν με τρόπο που αρμόζει σε... μεθυσμένους, κάνουν οχτάρια και δεν τιμά καθόλου τη Σούπερ Λιγκ η προβολή που παίρνει ο ΠΑΟΚ ως "η καλύτερη άμυνα" και "η πιο σοβαρή ομάδα". Στη δική μου συνείδηση, κανένας τίτλος δεν θα τ' αλλάξει όλ' αυτά, ιδίως απ' τη στιγμή που υπάρχουν και απτές αποδείξεις για το πόσο χάλια είναι ο φετινός ΠΑΟΚ:

ΠΑΟΚ-Μπενφίκα 1-4 (με ανατροπή από 1-0 κι ενώ το 0-0 ήταν βολικό σκορ, απέναντι σε μια ομάδα με τραγικές αμυντικές αδυναμίες)
ΠΑΟΚ-Βίντι 0-2 (ο τρόπος που παίρνουν προβάδισμα οι Ούγγροι είναι ενδεικτικός...)
ΠΑΟΚ-ΜΠΑΤΕ 1-3 (το 0-1 είναι η πιο χαρακτηριστική φάση...)

Και άλλοι αγώνες, τους οποίους παραλείπω μόνο και μόνο για λόγους χώρου και χρόνου.

Και μη μου πει κανείς ότι "ο ΠΑΟΚ θυσίασε την ευρωπαϊκή πορεία για το πρωτάθλημα"... Αν ίσχυε το συγκεκριμένο σενάριο, η εικόνα του ΠΑΟΚ στο πρωτάθλημα θα ήταν πολύ πολύ καλύτερη. Αλλά όχι, βλέπουμε ακριβώς τα ίδια χάλια, με μοναδική διαφορά τα αποτελέσματα.

Όσο για την απορία του Τζιομπανόγλου "Και πού να χάσει;", τα έχω γράψει σε παλιότερο άρθρο μου, αλλά θα τα υπενθυμίσω εν τάχει:

ΠΑΟΚ-Άρης: Ο σχετικά συμμαζεμένος Άρης του Παντελίδη έχει καλές πιθανότητες...
Παναθηναϊκός-ΠΑΟΚ: Ερωτηματικό κατά πόσο ο Άκπομ ξέρει να παίξει ανάμεσα στις γραμμές
ΠΑΟΚ-Ατρόμητος: Ανάλογα τις ορέξεις του Ατρομήτου...
Παναιτωλικός-ΠΑΟΚ: Ερωτηματικό κατά πόσο ο Άκπομ ξέρει να παίξει ανάμεσα στις γραμμές
Ξάνθη-ΠΑΟΚ: Αν η Ξάνθη δεν έχει ξεμείνει από στόχους...
ΠΑΟΚ-Λαμία: Η ρεβάνς της τάπας του Βιεϊρίνια...
Λάρισα-ΠΑΟΚ: Αν δεν έχει φύγει ο Φέστα...
ΠΑΟΚ-Λεβαδειακός: Αν ο Λεβαδειακός έχει κάτι να κυνηγήσει...
ΠΑΣ Γιάννινα-ΠΑΟΚ: Αν ο ΠΑΣ έχει κάτι να κυνηγήσει...

Συνεπώς, με το χάλι που παρουσιάζει, ο ΠΑΟΚ μπορεί να χάσει και παντού. Ανάλογα πάντα και με τους άλλους παράγοντες που παίζουν ρόλο, όπως η τύχη (πόσες ακόμα φορές θα σκοράρει πρώτος ενώ θα έχει κάνει φάση δεύτερος;), η διαιτησία και ό,τι άλλο. Αν ο Τζιομπανόγλου ή κάποιος άλλος οπαδός του ΠΑΟΚ θεωρεί ότι έχω εμπάθεια με την ομάδα του, ας διαβάσει ένα κομμάτι που γράφω ότι ο ΠΑΟΚ του Σάντος ήταν κανονική ομάδα και άξιζε καλύτερα αποτελέσματα απ' αυτά που είχε. Τέτοια "εμπάθεια" μη σου τύχει, ε; Στο κάτω κάτω είναι άδικο να παίρνει ο Ολυμπιακός τίτλους με Βαλβέρδε και Σεγκούρα και να μην παίρνει με Μαρτίνς, ή να αγνοείται η προσφορά του Τεν Κάτε στον Παναθηναϊκό και να γράφεται ως πρωταθλητής ο Νιόπλιας (που βέβαια εκτέθηκε την αμέσως επόμενη σεζόν παρουσιάζοντας έναν Παναθηναϊκό τελείως απροετοίμαστο). Όπως είναι άδικο αυτό που λέγεται από μερικούς (π.χ. "Τσάρλυ") ότι ο Λουτσέσκου θεωρεί κλεμμένο το πρωτάθλημα που πήρε η ΑΕΚ, κάνοντας πολλούς να θεωρούν ότι δεν άξιζε τον τίτλο ο Χιμένεθ. Παιδιά σόρι που σας το χαλάω, αλλά η ΑΕΚ 2017-18 ήταν πιο ομάδα απ' τον αντίστοιχο ΠΑΟΚ. Στο κάτω κάτω, ας μην έμπαινε ο Σαββίδης με το κουμπούρι. Κανονικά στη Β' εθνική έπρεπε να είναι φέτος ο ΠΑΟΚ. Αυτό να το θυμάστε όταν κομπάζετε και μιλάτε για "σίγουρο και δίκαιο τίτλο". Και καθαρά αγωνιστικά να το δει κανείς, ΔΕΝ τον αξίζετε. Και είναι πλέον αργά για ν' ανατρέψετε αυτή την εικόνα για φέτος. Αν θέλετε να μην σας ξανακάνω τέτοια "σκληρή κριτική", αρχίστε να σκέφτεστε πώς θα φτιάξετε μια ομάδα της προκοπής για τη σεζόν που έρχεται, να μην ξαναδώ αυτό το χάλι. Αν τα καταφέρετε, μετά χαράς να σας παραδεχθώ. Με τον Λουτσέσκου στον πάγκο όμως θα τα καταφέρετε; Αμφιβάλλω. Δε μου γεμίζει το μάτι αυτός, όσο κι αν τα ΜΜΕ τον προωθούν. Δεν έχω δει μέχρι τώρα κάποια ομάδα του να με πείθει. Αλλά, αν κάποτε μας παρουσιάσει μια πειστική ομάδα, θα τον παραδεχθώ. Εγώ δεν έχω εμπάθειες, δεν βρίσκω καν νόημα σε αυτές.

Μια και μιλάμε για εμπάθειες, ενδεχομένως ο φίλος μας ο "Τσάρλυ" να πιστεύει ότι έχω εμπάθεια μαζί του. Σε γενικές γραμμές όμως η ανάλυσή του για το Ολυμπιακός-ΑΕΚ 4-1 δεν έχει τα χτυπητά λάθη άλλων αναλύσεων για το ίδιο ματς. Θα επικεντρωθώ όμως στα λάθη για να μη μπερδευτούμε:

1)Ο Τσόσιτς δεν είναι κανονικός κεντρικός αμυντικός. Μεσοαμυντικός είναι, κι αυτό για τα στάνταρ του ποδοσφαίρου της τηλεόρασης. Το ότι παίζει ως κεντρικός αμυντικός οφείλεται κυρίως στο ότι η ΑΕΚ δεν έχει αρκετούς κανονικούς κεντρικούς αμυντικούς. Ο Βόσνιος παίζει σε λάθος θέση, λογικό είναι να δείχνει βαρύς, ειδικά δίπλα σ' έναν όντως βαρύ κεντρικό αμυντικό.

2)Ο Φορτούνης δεν είναι παικταράς. Κλείσε του το χώρο με κατάλληλους παίκτες και ξαφνικά δεν υπάρχει στο γήπεδο. Άσε δε που κι αυτός συνήθως χρησιμοποιείται λάθος. Ένα σχήμα με Καμαρά στη βάση, Γκιλιέρμε-Γκερέρο λίγο πιο μπροστά να πιέζουν τον αντίπαλο άξονα και τον Φορτούνη ως μεσοεπιθετικό στην κορυφή βγάζει πολύ περισσότερο νόημα. Μία φορά το έκανε ο Μαρτίνς και είχε ως αποτέλεσμα να κάνει ρεκόρ ιστορίας ο Ολυμπιακός στον τομέα του παραγόμενου έργου. Τυχαίο;

3)Ο Τοροσίδης δεν είναι κανονικός πλάγιος αμυντικός. Βασικά δεν είναι αμυντικός. Όλο μπροστά να κάνει σέντρες τον βλέπω. Δεν παρέχει καθόλου αμυντική ασφάλεια. Φάνηκε θετικός απέναντι στην ΑΕΚ, ακριβώς επειδή η ΑΕΚ δεν αμυνόταν σωστά. Κλείσε αμυντικά την πλευρά στην οποία παίζει και ξαφνικά τον έχεις βγάλει εκτός ματς.

Αλλά ξαναλέω, διάβασα και πολύ χειρότερες αναλύσεις για το εν λόγω ματς...

Κεντρικός χαφ ο Μπουζούκης;

(Apologies to my non-Greek readers, as this post criticises a specific Greek journalist's statements on a specific Greek player)

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο φίλος μας ο "Τσάρλυ" βαφτίζει κεντρικό χαφ τον Γιάννη Μπουζούκη, έναν καταφανή ακραίο επιθετικό. Απλά την πρώτη φορά που το έκανε δεν είχα έτοιμο ιστολόγιο για να του κάνω δημόσια κριτική. Ξαναέκανε όμως το λάθος και μου έδωσε την ευκαιρία. Όποιος θέλει να δει ακριβώς τον ορισμό της θέσης μπορεί να διαβάσει το άρθρο που έχω γράψει για τις θέσεις, το οποίο βέβαια είναι στα αγγλικά για να το καταλαβαίνουν και τυχόν ξένοι αναγνώστες.

Μετά την παντελώς άδικη νίκη του Παναθηναϊκού με 1-0 επί του Αστέρα Τρίπολης το Σάββατο 16 Φεβρουαρίου 2019, έρχεται ο "Τσάρλυ" και μας λέει πως ο Μπουζούκης έκανε "ένα γεμάτο παιχνίδι κεντρικού χαφ, με μεγάλη συμμετοχή σε όλα τα κομμάτια που απαιτεί ο ρόλος". Λέει πως οι πλευρές ανασταλτικά είχαν ασφάλεια και πως το δίδυμο Κουρμπέλη-Κάτσε κέρδισε πολλές μάχες. Συγγνώμη αλλά δεν καταλαβαίνω πώς συνάδουν όλ' αυτά με τις καθαρές ευκαιρίες που είχε ο Αστέρας παρά τη διαιτησία που τον κόντραρε. Στο κάτω κάτω ο Άλτμαν κάνει ξεκάθαρο χέρι στο φάση του γκολ, και σίγουρα ο Παναθηναϊκός θα είχε ακόμα χειρότερη απόδοση αν το 0-0 παρέμενε περισσότερη ώρα.

Πάμε λοιπόν στο βασικότερο φετινό πουλέν του "Τσάρλυ", τον Γιάννη Μπουζούκη. Κάπου μέσα στο άρθρο που σχολιάζω, ο γράφων ισχυρίζεται πως ο Μπουζούκης έκανε "γεμάτο παιχνίδι σε χαμηλά μέτρα", ενώ στην πραγματικότητα ο Παναθηναϊκός έπαιζε με αρκετά ψηλά την άμυνά του (ακόμα και μετά το γκολ!), αν και όχι στο βαθμό που θα το έκανε αν δεν είχε το 1-0 υπέρ του, κάτι που σε συνδυασμό με το γεγονός ότι ο Μπουζούκης είναι ακραίος επιθετικός είχε ως αποτέλεσμα σε όλο το ματς ο Μπουζούκης να είναι πάνω από τη νοητή γραμμή του αμυντικού τρίτου της ομάδας του. Ποια χαμηλά μέτρα λοιπόν; Μην παρεξηγηθώ βέβαια, για τη θέση που παίζει ο Μπουζούκης καλός είναι, απλά διευκρινίζω πως αυτή η θέση ΔΕΝ είναι του κεντρικού χαφ. Αν ήταν έτσι τα κεντρικά χαφ, να βγαίνουν τόσο πλάγια και τόσο μπροστά, αντίο αμυντική συνοχή. Συνεπώς... αντίο ποδόσφαιρο.

Και, μια και καθυστέρησα (λόγω πραγματικής ζωής) να δημοσιεύσω αυτό το άρθρο, λέω να περάσω και στον αγώνα που περιμέναμε για ντέρμπι και κατέληξε σε παρωδία: Ολυμπιακός-ΑΕΚ 4-1. Πολύ κακή διαχείριση και από τους δύο προπονητές. Ο Ολυμπιακός έδειχνε ψόφιος στο πρώτο ημίχρονο διότι έπαιζε σε πολύ ψηλά μέτρα και αναγκαζόταν να παίζει σέντρα στη σέντρα, αλλαγή παιχνιδιού και πάλι σέντρα. Με τον τρόπο αυτό ήταν πολύ εύκολο ακόμα και γι' αυτή την κακοστημένη ΑΕΚ να βρίσκει χώρο και να βγαίνει στην κόντρα. Στο δεύτερο ημίχρονο ο άξονας του Ολυμπιακού έκανε μια άλφα προσπάθεια να μαζευτεί και τότε αναδείχθηκε πραγματικά πόσο κακοστημένη ήταν εξ αρχής η ΑΕΚ. Έπαιξε ρόλο και η βελτίωση στο κέντρο άμυνας του Ολυμπιακού, με τον Σισέ να δείχνει πως ταιριάζει καλύτερα με τον Μεριά απ' όσο με τον Βούκοβιτς και κάπου εκεί έχασε η ΑΕΚ το όπλο των αντεπιθέσεων, καθώς η ίδια έβγαλε όλο το ματς με τον μεσοαμυντικό Τσόσιτς στο κέντρο της άμυνας και τον αμυντικό χαφ Κρστιτσιτς στον πάγκο, ενώ στη μεγαλύτερη διάρκεια έπαιξε ο Άλεφ στη βάση του άξονα, ένας παίκτης που μόνο για κεντρικός μέσος ή μπακ-χαφ κάνει (εκτιμώ κιόλας ότι άμα είναι να παίξει μπακ-χαφ θα πρέπει να έχει κι έναν κανονικό μπακ πίσω του). Δεν ξεχνώ τα καλά λόγια που έγραψα σε προηγούμενο άρθρο για τον Χιμένεθ, γι' αυτό και θα υπενθυμίσω ότι η ΑΕΚ πήγε στο Φάληρο με απόντα τον Χουλτ, κάτι που ανάγκασε τον Ισπανό τεχνικό να παίξει την αριστερή πλευρά με τον Μπακάκη και τον κατά περίπτωση αριστερό μεσοεπιθετικό. Ο Μπακάκης έχει τα χαρακτηριστικά να λειτουργήσει σωστά με έναν σοβαρό μπακ-χαφ μπροστά του, αλλά όχι να έχει ουσιαστικά μόνος του το αμυντικό σκέλος της πλευράς. Όχι, δεν είναι καλύτερος του Μπακάκη ο Χουλτ, σίγουρα όμως μια αριστερή πλευρά με Μπακάκη-Χουλτ θα λειτουργούσε πολύ καλύτερα απ' όσο με το Μπακάκη ουσιαστικά μόνο του. Κανένας από τους Κλωναρίδη-Λιβάια-Μάνταλο δεν έδωσε τις ανασταλτικές βοήθειες που απαιτούσαν οι περιστάσεις (από το Μάνταλο λείπει η δύναμη, ενώ οι άλλοι δύο απλά δεν το 'χουν με την άμυνα και συνεπώς δεν είναι ποδοσφαιριστές), άρα αυτό που θεωρώ ότι έπρεπε να κάνει ο Χιμένεθ είναι το εξής απλό: κανονικοί κεντρικοί αμυντικοί για το κέντρο της άμυνας, ο Τσόσιτς μεσοαμυντικός, δύο από τους Σιμόες-Κρστιτσιτς-Γαλανόπουλο παρέα στον Τσόσιτς, ο τρίτος μπροστά από τον Γκάλο στα δεξιά, ο Άλεφ μπροστά απ' τον Μπακάκη στην αριστερή πλευρά και στην κορυφή ο Μάνταλος. Τι είπατε, θα ξέμενε από ρεζέρβες; Ας πρόσεχε να είχε τις ρεζέρβες που πρέπει. Δεν είναι δύσκολο: γεμίζεις την ομάδα σέντερ μπακ και ξαφνικά έχεις ρεζέρβες για όλες τις πραγματικά σημαντικές θέσεις...

Περνάω τώρα στο τι έκανε λάθος ο Μαρτίνς και ανάγκασε την ομάδα του να πάει με σέντρα στη σέντρα. Όσο κι αν οι δημοσιογράφοι του Ολυμπιακού στέκονται περισσότερο στους επιθετικούς και στο γεγονός ότι ο Πορτογάλος έβαλε ακριβώς τους ίδιους 11 που έπαιξαν με τη Δυναμό Κιέβου την περασμένη Πέμπτη, το πραγματικό πρόβλημα ήταν η έλλειψη συνοχής στον άξονα και στο κέντρο της άμυνας. Στον άξονα ο Μαρτίνς συνεχίζει να δίνει ανάποδα τους ρόλους σε Καμαρά-Γκιλιέρμε, κάτι που σε συνδυασμό με την απουσία σοβαρών εναλλακτικών (ο Μπουχαλάκης περισσότερο είναι σέντερ φορ παρά παίκτης άξονα) έχει ως αποτέλεσμα το... κλατάρισμα του Γκιλιέρμε. Ο τύπος κάνει μπαμ από χιλιόμετρα ότι έχει σκάσει, τα 'χει φτύσει, δε μπορεί άλλο το παιδί. Σε όλο αυτό το χάλι με τις δυνάμεις έπαιξε ρόλο και το κακό στήσιμο του Ολυμπιακού στην Τούμπα (έχω εξηγήσει σε άλλο άρθρο τι λάθη έγιναν εκεί), με τον Γκιλιέρμε μόνο του στη βάση να τρέχει να συμμαζέψει... ούτε κι ο ίδιος ξέρει τι, ενώ Νάτχο-Φορτούνης τεμπέλιαζαν λες κι είχαν ξεχαστεί σε κάποιο αγώνα δεκαετίας 1980, όταν υπήρχαν "δεκάρια" που "δεν πρέπει να φορτώνονται με αμυντικές ευθύνες". Πάνε αυτές οι αναχρονιστικές ιδέες, τελειώσανε, πάπαλα, μπάι μπάι. Εσωκλάταρε λοιπόν ο Γκιλιέρμε κι έμεινε ο φουκαράς ο Καμαρά να τρέχει τώρα μόνος του να μαζέψει το χάλι. Κάθε παίκτης κάνει τη διαφορά του, αλλά είναι λάθος να περιμένουμε από έναν και μόνο παίκτη να μας κάνει καλά όλη την ομάδα. Δε λέω ότι δεν έχει γίνει ποτέ, λέω όμως ότι είναι μια λανθασμένη πρακτική που δεν θα έπρεπε ούτε ως θεωρητική ιδέα να υπάρχει, για τον απλούστατο λόγο ότι το ποδόσφαιρο είναι ΟΜΑΔΙΚΟ σπορ, συνεπώς όλη η ομάδα θα πρέπει να είναι σε θέση να επιτελεί τα αμυντικά της καθήκοντα. Κάθε ματς παίζεται με δύο ομάδες, όχι με μία. Αν δεν καλύψεις το χώρο σου και δεν σε στηρίξει εξώφθαλμα και η διαιτησία, δεν αργεί η στιγμή που τρως το γκολ. Η ΑΕΚ στο Φάληρο ήταν άχρηστη, κι όμως όσο ο Ολυμπιακός έπαιζε με μεγάλες αποστάσεις στις γραμμές του, το σκορ έγραφε 0-1 και οι τελικές ήταν 0/2 για τον Ολυμπιακό και 4/4 για την (άχρηστη, επαναλαμβάνω, ΑΧΡΗΣΤΗ) ΑΕΚ.

Ακολουθεί ο κρισιμότατος αγώνας του Απόλλωνα με τον ΠΑΟΚ. Υπό την έννοια ότι, αν ο Απόλλων δεν καταφέρει να κερδίσει αυτό τον άθλιο φετινό ΠΑΟΚ, όντως θα χάσει κάθε ουσιαστική ελπίδα για την παραμονή του στην κατηγορία. Ναι μεν φέρνει αποτελέσματα μέχρι στιγμής ο Λουτσέσκου, από πλευρά απόδοσης όμως δεν πείθει καθόλου και πρέπει να τιμωρηθεί. Όχι, δεν τιμωρήθηκε αρκετά με την απώλεια του περσινού πρωταθλήματος, φίλε "Τσάρλυ". Πρέπει να χάσει και το φετινό. Όσο για το επόμενο, ας δούμε πρώτα τι ομάδα θα παρουσιάσει τότε και βλέπουμε. Όσο όμως παίζει με τους Κρέσπο-Βαρέλα στο κέντρο της άμυνας και αφήνει μοναδικό αμυντικό μέσο στα πλάνα του κάποιον Κάνιας αποκλείεται να φτιάξει ομάδα της προκοπής. Γράφεις ότι "ο ΠΑΟΚ αντέχει την πίεση" γιατί απλά τυχαίνει να έχει το σκορ και τη διαιτησία κι έτσι ν' αναγκάζει κάποιους από τους αντιπάλους να παίζουν με σέντρες. Να μην πω πού τη γράφω τέτοιου είδους "αντοχή". Σταμάτα πια να κρίνεις μόνο με βάση το αποτέλεσμα, ή τουλάχιστον σταμάτα να παριστάνεις τον "απόλυτα λογικό". Κάνει μπαμ ότι υποστηρίζεις την εμπορικότητα στις ομάδες. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να κάνεις κακό στο σπορ. Οι μόνοι που έχουν σοβαρό λόγο να πιέζουν για το αποτέλεσμα σε βάρος του σπορ είναι οι χορηγοί, και γι' αυτόν ακριβώς το λόγο οι χορηγοί θα έπρεπε ν' απαγορεύονται. Ας βρεθεί άλλο, πιο βιώσιμο οικονομικό μοντέλο, πιο ορθολογικό. Ας πάψει αυτό το χάλι με τις μεταγραφές και την προβολή του ατομικισμού ως "απόδειξη καλύτερου παίκτη". Ξέρω ότι αυτά που ζητάω δεν συμφέρουν καθόλου την τηλεόραση και τη διαφημιστική εταιρεία που παριστάνει την παγκόσμια ομοσπονδία, αλλά δε μ' ενδιαφέρει. Εγώ δεν αγαπώ την τηλεόραση και τις διαφημιστικές. Αγαπώ το ποδόσφαιρο, όπως αυτό έχει αποδείξει στην πράξη ότι στέκει καλύτερα. Όσοι δεν το αγαπάτε ασχοληθείτε με κάτι άλλο.

Ολυμπιακός-Δυναμό Κιέβου 2-2: Ώστε βατή κλήρωση, ε;

(Apologies to my non-Greek readers, as this post criticises a specific Greek article)

Κατόπιν της κλήρωσης των 32 του φετινού Γιουρόπα, διάβασα ένα άρθρο με υπογράφοντα κάποιον "Τσάρλυ" που χαρακτήριζε βατή αντίπαλο τη Δυναμό Κιέβου, παραβλέποντας προφανώς ότι στις πιο πολλές περιπτώσεις η εν λόγω ουκρανική ομάδα ξεπερνά το "εμπόδιο της απραξίας" και προκρίνεται στον επόμενο γύρο (ασχέτως αν μιλάμε για το Γιουρόπα ή το Τσάμπιονς Λιγκ). Το έκανε και πέρυσι με την ΑΕΚ και μάλιστα δίκαια, όσο κι αν ο ελληνικός τύπος στέκεται στην ευκαιρία του Μασούντ, η οποία δεν ήταν τόσο μεγάλη όσο παρουσιάζεται - και φυσικά ήταν η μόνη φάση που είχε η ΑΕΚ στο Κίεβο, άρα δεν εδικαιούτο να σπάσει το 0-0. Αυτά θα μπορούσα θεωρητικά να τα πω και πριν το (θεωρούμενο ως) κάζο του 2-2, αλλά υπάρχει σοβαρός λόγος που επέλεξα να περιμένω: ήθελα να δω πώς θα υποδεχόταν ο ελληνικός τύπος το όποιο αποτέλεσμα ερχόταν. Επίσης, μια ομάδα που έρχεται από απραξία είναι πιο απρόβλεπτη από μια ομάδα που βρίσκεται σε ρυθμό και αν στηθεί σωστά στον αγωνιστικό χώρο μπορεί να το εκμεταλλευτεί (αυτό ακριβώς προσπάθησε να κάνει ο Χάτσκεβιτς και ως κάποιο βαθμό φαίνεται να δικαιώθηκε). Εδώ ερχόμαστε και στο άλλο γεγονός που ο παρέβλεψε ο "Τσάρλυ". Ο Χάτσκεβιτς, αν και όχι ιδιαίτερα έμπειρος ως προπονητής, δεν είναι ηλίθιος. Δεν έπαιζε να πάει στο Καραϊσκάκη να πάρει νταηλίκι τη νίκη. Έκανε αυτό που ναι μεν για τον Γκουαρδιόλα δε γίνεται, αλλά υπό κανονικούς ποδοσφαιρικούς όρους είναι αυτονόητο: είδε πως ο Ολυμπιακός παίζει με μονή κορυφή, έστησε 4-5-1 με όλους πίσω απ' τη μπάλα και περίμενε. Και πολύ καλά έκανε, για να μάθετε μερικοί ποδόσφαιρο. Αν οι Ουκρανοί κατέβαιναν με προσέγγιση Γκουαρδιόλα, θα έφευγαν με τουλάχιστον τέσσερα στην πλάτη. Ο Χάτσκεβιτς όμως ακολούθησε προσέγγιση Μουρίνιο και, αν και βρέθηκε πίσω στο σκορ τόσο στην πρώτη φάση του αγώνα όσο και στο τελείωμα του α' μέρους, κρατήθηκε πολύ καλά στο παιχνίδι και θα μπορούσε ακόμα και να έχει κερδίσει 2-4. Θεωρώ μεγάλη ασέβεια προς την ομάδα του Χάτσκεβιτς τη συμπεριφορά του Ολυμπιακού μετά τη λήξη, καθώς από τη μία οι παίκτες κάνουν δηλώσεις περί "σίγουρης πρόκρισης" κι απ' την άλλη υπάρχουν οι διαρροές περί "ενόχλησης" του Μαρινάκη. Μην ξεχνάμε ότι θα λείπει και ο Καμαρά απ' τη ρεβάνς. Όσο κι αν οι οπαδοί του Ολυμπιακού μιλάνε για "παιχταράδες" εννοώντας παίκτες όπως ο Ριβάλντο, ο Ζιοβάνι και ο Τζόρτζεβιτς, ο καλύτερος ποδοσφαιριστής (όχι έτσι απλά "παίχτης") σε ολόκληρη την ιστορία της ομάδας τους είναι αυτός ο Καμαρά. Αντικειμενικά, ποδοσφαιρικά, είτε σας αρέσει είτε όχι. Έχει βέβαια πιθανότητες να τον καλύψει με τον εξής ένα και μοναδικό τρόπο:

Βήμα 1: να βρει στο ρόστερ έναν κανονικό δεξιό μπακ που θα κλείνει σωστά το χώρο του
Βήμα 2: να βάλει τον Μεριά μεσοαμυντικό, τον Γκιλιέρμε αμυντικό μέσο, τον Γκερέρο κεντρικό μέσο κι έναν γρήγορο μεσοεπιθετικό με αντοχές στην κορυφή του σχήματος
Βήμα 3: να βάλει σοβαρούς ποδοσφαιριστές με αμυντική υπευθυνότητα μπροστά από τα μπακ
Βήμα 4: να ρίξει και μια κατσάδα στον Ποντένσε που δεν κάνει τίποτα ανασταλτικά

Είμαι πολύ περίεργη να δω τι θα εφαρμόσει στην πράξη ο Μαρτίνς. Στο κάτω κάτω, πριν το Κίεβο υπάρχει και η ΑΕΚ που πλέον συμμαζεύεται και δεν είναι τόσο ξέφραγο αμπέλι όσο επί Ουζουνίδη...

Manchester United-Paris Saint Germain 0-2: Where is Jose?

Although it is hard for Manchester United fans to accept, Jose Mourinho brought them the very best results possible for this season's roster. A roster with no proper central defenders, even by the lowest standards of today's productised "football". Mourinho has been accused of things that can't be proved, just because of a "Manchester United has to beat all other teams 5-0 hands down" mentality he could not (and did not have to...) adhere to. They should have known, Mourinho likes to win 1-0. Since his dismissal, Manchester United had a winning streak against objectively weak teams that they neither kept at zero goals nor deserved to beat at all. Let's not forget the 2-2 draw with Burnley either, where "David" could have defeated "Goliath". All this in a low-level league, which makes UEFA's joke of a Champions' League look like a proper competition. In this "proper" competition, Jose Mourinho won a ticket for the round of 16 thanks to what was... the best-working defence in the entire group stage, with a total of 16 important chances conceded. But what did Mourinho's successor do?

-Bailly and Lindelof acted as back-halves, not central defenders.
-Young and Shaw acted as wing attackers, not side defenders.
-Herrera and Matic played at the base of the midfield, but Pogba acted as an old-school striker.
-Lingard, Rashford and Martial made a theoretically sensible triplette at the front, but in practice it didn't work, as PSG didn't give open pitch away to them.

PSG's tactical approach was simple:

-Silva and Kimpembe kept the centre of defence well under control, by the standards of productised "football" at least. Result: only one important chance for Manchester United (and this not nearly as important as the eight chances PSG had at De Gea's goalpost).
-Marquinhos was marking Pogba, this was evident throughout the match as it destroyed United's plan on the axis. The Brazilian was shown as a midfielder on the graphs, but ended up playing as a central defender. Pogba never had the chance to get the ball without pressing, so United's frontal triplette was cut out of the action for almost the entire match.
-Verratti got the one and only defensive midfielder's role for PSG.
-Alves often played... behind Kehrer on the right, while on the left we saw Bernat go all the way in to act as a "possession midfielder", leaving an enormous gap on PSG's left which nobody covered. The weaknesses of United's roster though left no room for taking advantage of that enormous gap, so it is almost like it didn't exist - except it DID exist. Di Maria and Draxler were nowhere to be seen for the defensive duties of PSG's left side.
-Mbappe just took advantage of Solskjaer's tactical inexistence.

Important chances 1-8, result 0-2. Fair enough, don't you think? Mourinho could have also lost this match, but neither in such a humiliating manner nor with such an enormous score - IF he lost it at all, that is. Plus, he wouldn't concede two against Burnley. If PSG manage to get thrown out by Solskjaer like they were thrown out by Luis Enrique and Zinedine Zidane (!), they 'll never get past the phase of 16. Zero out of three against tactically inexistent coaches sounds like quite a blow, so it isn't very likely to happen. But Thomas Tuchel isn't the best coach I know of either, so you never know...

ΠΑΟΚ-Ολυμπιακός 3-1: Οριστικός ο τίτλος;

(Apologies to my non-Greek readers, as this post is about the Greek Superleague.)

Συμφωνώ με τους αναλυτές που γράφουν για ολοκληρωτική επικράτηση του ΠΑΟΚ στο (φερόμενο ως) ντέρμπι με τον Ολυμπιακό, που διεξήχθη την Κυριακή 10/2/2019. Το ιστολόγιο που διαβάζετε δεν ήταν εγκαίρως έτοιμο ώστε να καταθέσω δημόσια τις σκέψεις μου πριν το ματς, όμως υπολόγιζα ότι ο Μαρτίνς θα πρόσεχε περισσότερο και θα έβαζε κανονικούς αμυντικούς στα άκρα, τον Καμαρά δίπλα στον Γκιλιέρμε αντί του Νάτχο που έπαιξε δίπλα στον... Φορτούνη και φυσικά τον Γκερέρο σε ρόλο κεντρικού μέσου και όχι φορ. Ή τουλάχιστον αυτό θα έκανα εγώ στη θέση του. Σισέ-Βούκοβιτς έχουν την καλύτερή τους απόδοση όταν το σχήμα μπροστά τους είναι πιο σφιχτό, συνεπώς δεν είναι λογικό να τους κρίνουμε σε ατομικό επίπεδο όταν η υπόλοιπη ομάδα δεν έχει κάνει τίποτα να τους καλύψει. Προσθέστε και την τεμπελιά των Ποντένσε-Χριστοδουλόπουλου στο αμυντικό κομμάτι στα πλάγια και... δένει το γλυκό. Τα γράφω αυτά για να καταδείξω πως δεν είναι ο ΠΑΟΚ αυτός που το κέρδισε το ματς. Ο Ολυμπιακός είναι που το χάρισε. Ήθελε ο Μαρτίνς να πετύχει γρήγορο γκολ και το πέτυχε, αλλά σε... λάθος τέρμα, όπως συμβαίνει συνήθως με τις ομάδες που μπαίνουν με τέτοιες, "άγριες" προθέσεις. Σίγουρα έπαιξε ρόλο και ο παράγοντας τύχη στη φάση του 1-0, έπαιξε ρόλο και το χρονικό σημείο που αυτό συνέβη, αλλά στην ουσία δικαίως έγινε, παρ' όλο που και ο ΠΑΟΚ δεν ήταν κάτι το ιδιαίτερο. Πριν απ' αυτό το ματς, η μοναδική φετινή καλή εμφάνιση του ΠΑΟΚ ήταν το 2-0 επί του (επίσης κακοστημένου...) Παναθηναϊκού, με τον ("ακίνητο" υποτίθεται) Πρίιοβιτς να έχει στήσει πάρτι ανάμεσα στις γραμμές και να παίρνει τον αγώνα ουσιαστικά μόνος του. Συμφωνώ μεν ότι ο Άκπομ είναι πιο γρήγορος από τον Σέρβο, θεωρώ όμως ότι ο αποχωρήσας πρώτος σκόρερ του ΠΑΟΚ υπερέχει σε τακτική προσήλωση συγκριτικά με τον Αφρικανό, ε, τον Βρετανό ήθελα να πω. Η αποχώρηση του Πρίιοβιτς έχει αφήσει κενό στον ΠΑΟΚ, όμως με τη λανθασμένη τακτική που είχε στην Τούμπα ο Μαρτίνς αυτό το γεγονός "κουκουλώθηκε". Πότε θα κάνει μπαμ, άγνωστο. Περιμένω να δω με τι ομάδα θα κληρωθεί ο ΠΑΟΚ την ερχόμενη σεζόν στην Ευρώπη: αν είναι ομάδα που θα κλείνει σωστά το χώρο και θα έχει ταχύτητα στην αντεπίθεση, θα τις εκθέσει ανεπανόρθωτα και πολύ εμφατικά τις αδυναμίες του ΠΑΟΚ (εκτός αν αυτές με κάποιο μαγικό τρόπο διορθωθούν πιο πριν). Ίσως σας κάνει εντύπωση, αλλά η Νο1 αδυναμία του ΠΑΟΚ αυτή τη στιγμή είναι η ανυπαρξία της ανασταλτικής του λειτουργίας. Ο Λουτσέσκου εκμεταλλεύεται την ανυπαρξία ανάπτυξης στη μεγάλη πλειοψηφία των ελληνικών ομάδων (και βέβαια κάτι φάσεις όπως εκείνη στο 11' στη Λαμία με το... μπλοκ α λα βόλεϊ του Βιεϊρίνια που κακώς δεν δόθηκε πέναλτι) και κάπως έτσι έχει τον ΠΑΟΚ στην πρώτη θέση και μάλιστα αήττητο μέχρι στιγμής. Γιατί μέχρι στιγμής; Γιατί δε με πείθει ότι μπορεί να παραμείνει αήττητος μέχρι το τέλος. Κρέσπο-Βαρέλα παραπατάνε και ο Ίνγκασον δεν είναι και πολύ καλύτερος (αν είναι καθόλου δηλαδή). Κάλυψη από τον άξονα ουσιαστικά δεν έχουν, καθώς ο μόνος κόφτης του ΠΑΟΚ αυτή τη στιγμή είναι ο Κάνιας που τώρα τελευταία δεν παίζει καν, με Μαουρίσιο και Σακχόβ να σέρνονται και τον νεοαποκτηθέντα Ολιβέιρα να είναι κεντρικός μέσος που μάλιστα... δεκαρίζει και λίγο. Επίσης, μετά την αποχώρηση του Πρίιοβιτς χάθηκε η ποιότητα μαρκαρίσματος που υπήρχε στην κορυφή του σχήματος, ενώ και στα πλάγια ο ΠΑΟΚ παίζει με μπακ που... δεν είναι μπακ. Ειδικά ο Βιεϊρίνια δεν κάνει καθόλου για τη θέση. Δείχνει μεν "καλός" για τη Σούπερ Λιγκ, τι θα κάνει όμως όταν θα παίξει στην Ευρώπη απέναντι σε κάποιον Πολιτάνο ή κάποιον Ινσίνιε;

Έρχομαι λοιπόν και στην απάντηση του αρχικού ερωτήματος. Είναι οριστικός ο τίτλος του ΠΑΟΚ; Μαθηματικά σίγουρα όχι, είναι η προφανής απάντηση. Θέλω όμως να το δούμε και ποδοσφαιρικά, που είναι ο αγαπημένος μου (και πιο αξιόπιστος) τρόπος. Μαθηματικές ελπίδες για τον τίτλο έχει κι ο... Παναιτωλικός, ουσιαστικοί διεκδικητές όμως θεωρώ πως είναι ο Ολυμπιακός και η ΑΕΚ, τώρα που με την έλευση Χιμένεθ έσφιξε κάπως και δείχνει να ξαναβρίσκει ψυχολογία. Τον Ατρόμητο δεν τον αφήνουν (εξ ου και η άδικη ήττα του με 1-0 από τον Παναθηναϊκό πριν μερικές αγωνιστικές), συνεπώς έχουμε να εξετάσουμε το πρόγραμμα τριών ομάδων. Ας το δούμε:

21η αγωνιστική

Απόλλων Σμύρνης-ΠΑΟΚ: Πάει ο πρώτος στην έδρα του τελευταίου, οι αναλυτές μάλλον το έχουν σίγουρο το διπλό, όμως στην απέναντι πλευρά υπάρχει ένας τύπος που πήρε τον Απόλλωνα στους 2 βαθμούς και τον έχει φτάσει στους... 9. Δεν είναι λοιπόν απίθανο να τον πάει στους 12 σπάζοντας το συγκυριακό αήττητο σερί του ΠΑΟΚ. Μπορεί να έρθει ακόμα και 2-0, μην το γελάτε. Μην πάτε να το παίξετε όμως και στο στοίχημα. Γενικά είμαι κατά του τζόγου και ειδικά για το στοίχημα ξέρω ότι είναι εργαλείο διαφθοράς που εκμεταλλεύεται η ΦΙΦΑ - εξ ου και οι στημένοι αγώνες.

Ολυμπιακός-ΑΕΚ: Μόνο ο Μαρτίνς ξέρει αν πήρε το μάθημά του από τη γκάφα που έκανε κόντρα στον ΠΑΟΚ. Απ' αυτό θα εξαρτηθεί και η έκβαση του αγώνα. Ο Ολυμπιακός είναι φέτος πολύ πιο γρήγορος από ποτέ, συνεπώς περιμένω τον Χιμένεθ να επιχειρήσει να "δέσει χειρόφρενο". Αν πάει ο Μαρτίνς και κάνει την ίδια γκάφα που έκανε στην Τούμπα λοιπόν, βλέπω την ΑΕΚ να μειώνει στους δύο βαθμούς τη διαφορά της από τον Ολυμπιακό.

22η αγωνιστική

ΑΕΚ-Απόλλων Σμύρνης: Αν ο Απόλλων τα καταφέρει με τον ΠΑΟΚ, θα πάρει φόρα και θα παίξει καλά απέναντι στην ΑΕΚ. Επειδή όμως ο Χιμένεθ είναι καλύτερος προπονητής από τον Λουτσέσκου θεωρώ πιο πιθανό μια τέτοια εμφάνιση να έχει ως αποτέλεσμα το 0-0. Αν από την άλλη γίνει αυτό που θέλει η ΦΙΦΑ (δηλαδή νίκη της πιο εμπορικής ομάδας), η ομάδα του Τεννέ θα είναι σε πολύ πιο δύσκολη θέση και ίσως "αναγκαστεί" σε πολύ σημαντικά λάθη στο ματς με την ΑΕΚ.

ΠΑΟΚ-Άρης: Ασχέτως βαθμολογίας και κατάστασης, αυτές οι δύο ομάδες λατρεύουν να μισιούνται, κάτι που δυστυχώς περνάει και στον αγωνιστικό χώρο, με χτυπήματα εκτός φάσης και πολύ κακής ποιότητας μαρκαρίσματα. Στον αγώνα του πρώτου γύρου ο ΠΑΟΚ έμεινε όρθιος και πήρε τη νίκη χάρη στον Πρίιοβιτς, ενώ υπάρχει και φάση που δεν έχει δοθεί καθαρό πέναλτι υπέρ του Άρη. Στον αγώνα που έρχεται περιμένω τον Σάββα Παντελίδη να στήσει προσεκτικά την ομάδα του και να μην επιτρέψει ευκαιρίες στον ΠΑΟΚ.

Ολυμπιακός-ΟΦΗ: Αγωνιστικά δύσκολο ματς για την ομάδα του Μαρτίνς, απέναντι στον ΟΦΗ που όταν μπαίνει συγκεντρωμένος κάνει περίπου ό,τι έκανε και στο... ΟΦΗ-Ολυμπιακός του α' γύρου. Αν απ' την άλλη ο ΟΦΗ μπει πελαγοδρομώντας όπως μπήκε λ.χ. στην Τούμπα, θα φάει όχι τέσσερα, αλλά δεκατέσσερα γκολ. Παρά την καθαρή και δίκαιη μεμονωμένη ήττα του στην Τούμπα, δεν παύει ο φετινός Ολυμπιακός να είναι μακράν η πιο γρήγορη ομάδα της ιστορίας του - όταν βέβαια παίζουν οι παίκτες με τα ανάλογα χαρακτηριστικά και όχι κάτι Νάτχο-Τοροσίδηδες.

23η αγωνιστική

Άρης-ΑΕΚ: Η ψυχολογία του Άρη γι' αυτό το ματς θα εξαρτηθεί άμεσα από το αποτέλεσμα του ματς με τον ΠΑΟΚ που θα έχει προηγηθεί. Η μαζεμένη πλέον ΑΕΚ αναμένεται να κρατήσει το μηδέν, το ίδιο όμως θα επιδιώξει κατά βάση και ο Παντελίδης. Αν βρει κανείς μια αντεπίθεση που θα οδηγήσει σε γκολ, θα πάρει κατά πάσα πιθανότητα και το ματς. Αλλιώς το πιθανότερο είναι το 0-0.

Απόλλων Σμύρνης-Ολυμπιακός: Κι εδώ έχουμε μια ομάδα που θα εξαρτηθεί πολύ απ' το τι θα κάνει με ΠΑΟΚ και ΑΕΚ. Μιλάω για τον Απόλλωνα προφανώς, όσο κι αν μερικοί γελάτε. Όταν παίρνεις μια ομάδα στους δύο βαθμούς και ξαφνικά πας να τη φέρεις στα... δύο ψηφία βαθμών, σου έρχεται η διάθεση να κυνηγήσεις τους πάντες και τα πάντα, λογικό είναι. Ο Τεννές έχει τον τρόπο, μένει να τον εφαρμόσουν οι παίκτες του απέναντι σε μια ομάδα που εκτός απροόπτου θα είναι γρήγορη.

Παναθηναϊκός-ΠΑΟΚ: Αν υπήρχε ο Πρίιοβιτς, θα πετούσα ένα ξερό "Διπλό" και θα είχε τελειώσει η κουβέντα. Χωρίς την τακτική παιδεία του Σέρβου στην κορυφή του σχήματος όμως ενδέχεται να μην είναι τόσο απλά τα πράγματα. Ο Άκπομ είναι γρήγορος, ταιριάζει στους συμπαίκτες του καλύτερα σε σχέση με τον προκάτοχό του, αλλά είναι κάπως αφελής και χρειάζεται πιο καθαρές ευκαιρίες απ' όσο ο Πρίιοβιτς για να βγάλει ποιοτική εκτέλεση και να έχει σοβαρές πιθανότητες να σκοράρει. Μπορεί λοιπόν στη δεύτερη φετινή επίσκεψή του στο ΟΑΚΑ να κολλήσει ο ΠΑΟΚ. Βέβαια με τα λάθη που κάνουν οι αμυντικοί του Παναθηναϊκού, μπορεί και να τις βρει ο Άκπομ τις ευκαιρίες που θέλει. Το αποτέλεσμα κρέμεται κυριολεκτικά σε μια κλωστή, κι αυτό χωρίς ν' αποδώσει κάτι ο Παναθηναϊκός.

24η αγωνιστική

ΑΕΚ-Παναθηναϊκός: Αιφνιδιάστηκαν στην ΑΕΚ από την κακή τους εμφάνιση στο αντίστοιχο ματς του πρώτου γύρου, αν κι εγώ προσωπικά... την είχα δει να έρχεται. Εκείνο το διάστημα ο Δώνης είχε βρει τα κουμπιά για να εκμεταλλεύεται το πλεονέκτημα του αιφνιδιασμού με το οποίο για μια σειρά από λόγους ξεκίνησε, όμως τώρα η κατάσταση και στις δύο ομάδες είναι πολύ αλλαγμένη. Αφενός ο Παναθηναϊκός δεν έχει πλέον τη δυνατότητα να πιάσει κανέναν στον ύπνο, αφετέρου η ΑΕΚ έχει τον Χιμένεθ, που ήδη ενώ γράφεται αυτό το κείμενο την έχει συμμαζέψει αρκετά σε σύγκριση με το χάλι του Ουζουνίδη. Ναι, ο Ουζουνίδης συνδύασε το όνομά του με μια πρόκριση στη φάση ομίλων για το Τσάμπιονς Λιγκ, δεν είδα όμως να λέει κανείς πόσο με το ζόρι την πέτυχε και αν τελικά την άξιζε με βάση το αφελές πλάνο που παρουσίασε. Τόσο με τη Σέλτικ όσο και με τη Βίντι δεν εμφάνισε ποτέ το πειστικό σύνολο που θα δικαιολογούσε τέτοια αποτελέσματα. Χαρακτηριστικά, και στους τέσσερις επίμαχους αγώνες δέχθηκε γκολ. Χώρια το τι έκανε ύστερα στον όμιλο. Προπονητής Ουζουνίδης δεν υπάρχει, αυτό φαίνεται χρόνια τώρα και απλά φέτος έκανε μεγαλύτερο μπαμ. Λογικά η ΑΕΚ θα είναι η νικήτρια του αγώνα με τον Παναθηναϊκό, αν δεν υπάρξουν μέχρι τότε τίποτα δραματικές αλλαγές.

ΠΑΟΚ-Ατρόμητος: Στον αγώνα του πρώτου γύρου υπήρχε μερίδα κόσμου που περίμενε φιλικό, στο εν λόγω σενάριο όμως οι μισοί απ' όσους έπαιξαν για τον Ατρόμητο δεν ανταποκρίθηκαν, και κάπως έτσι ήρθε το 1-1, για το οποίο ο ΠΑΟΚ θέλησε να περάσει ότι του προκάλεσε πανικό. Είναι φανερό πως το γκολ του Κρέσπο η άμυνα του Ατρομήτου έκατσε και το 'φαγε, αλλά δεν ξέρουμε καθόλου τι συμπεριφορά θα έχει συνολικά η ομάδα του Κάναντι στην Τούμπα. Αν ολόκληρος ο Ατρόμητος πάει και φέρει αντίσταση, μπορεί να φτάσει και στη νίκη. Ποιος όμως εγγυάται ότι θα πάει έτσι;

Ολυμπιακός-Άρης: Καμία σχέση ο αφελής Άρης του Ερέρα με τον προσεκτικό Άρη του Παντελίδη. Ο Ολυμπιακός είχε βρεθεί σε μέτρια μέρα και γι' αυτό φάνηκε να δυσκολεύεται στο Βικελίδης, αλλά εκτός συγκλονιστικών απροόπτων ο Άρης του Παντελίδη θα κατέβει στον Πειραιά ως πιο δύσκολος αντίπαλος συγκριτικά με τον ορθάνοιχτο Άρη του Ερέρα. Και τα τρία σημεία παίζουν.

25η αγωνιστική

Παναιτωλικός-ΠΑΟΚ: Προπονητής Δέλλας δεν υπάρχει. Αυτό φάνηκε μεταξύ άλλων και στο πόσο αφελώς ηττήθηκε από τον εξώφθαλμα προβληματικό Παναθηναϊκό στο Αγρίνιο. Παρ' όλα αυτά, θα πρέπει να δούμε τι απόδοση θα έχει ο Άκπομ ως κορυφή απέναντι στον... Παναθηναϊκό, αλλιώς δεν θ' αποκομίσουμε ξεκάθαρη εικόνα για το τι μπορεί να κάνει και τι όχι στο Αγρίνιο. Με Πρίιοβιτς, θα ήταν στάνταρ το διπλάκι. Έστω μία τρύπα στο πλάνο του Δέλλα θα την έβρισκε, τόσες είναι, αλλά ο Άκπομ δεν έχει πείσει ότι έχει αυτή την ικανότητα... εντοπισμού οπών. Αν πείσει στο ΟΑΚΑ, ίσως τα καταφέρει και στο Αγρίνιο. Αν όχι, μάλλον θα δυσκολευτεί.

Ατρόμητος-ΑΕΚ: Αναμένεται χαμός σ' αυτό το ματς, ειδικά μετά και τις αφορμές που δόθηκαν κατά τη διάρκεια του ίδιου αγώνα για το κύπελλο. Εξ ορισμού λοιπόν, παίζουν και τα τρία σημεία.

Παναθηναϊκός-Ολυμπιακός: Τυχερός στάθηκε στο Καραϊσκάκη ο κάκιστος Παναθηναϊκός, καθώς σε αντίθεση με τη ροή του αγώνα προηγήθηκε μ' ένα σουτ που εκατό φορές να το ξανακάνει δεν παίζει να το βάλει. Ο Ολυμπιακός έχει παίκτες που μπορούν να του δώσουν μεγαλύτερη ταχύτητα απ' αυτή που μπορεί αντίστοιχα να έχει ο Παναθηναϊκός και περιμένω αυτή τη διαφορά να σπρώξει προς την κατεύθυνση του διπλού. Το αν θα έρθει το διπλό βέβαια εξαρτάται από πολλά ακόμη στοιχεία, τα πιο πολλά εκ των οποίων δεν τα γνωρίζουμε. Αφήστε δε την ιστορία των αναμετρήσεων των δύο αυτών ομάδων που συχνά μεταφράζεται σε αποτρόπαια έκτροπα και μπορεί να επηρεάσει αρνητικά έστω τη μία ομάδα, αν όχι και τις δύο (και άντε μέτρα σε τι βαθμό την κάθε μία). Μπέρδεμα.

26η αγωνιστική

ΑΕΚ-Παναιτωλικός: Η κατάσταση και η στόχευση της ΑΕΚ σε αυτό τον αγώνα θα εξαρτηθούν πολύ άμεσα από τη σειρά αγώνων που θα έχει μέχρι και την 25η αγωνιστική. Αν καταφέρει να υποδεχθεί τον Παναιτωλικό προερχόμενη από θετικά αποτελέσματα (κι ενδεχομένως μια άνοδο στη δεύτερη θέση), έχει τον τρόπο να τον κερδίσει. Αν όμως έχει ξεμείνει από στόχους ή έχει χάσει με κάποιο 2-0 στο Περιστέρι, θα περιπλεχθεί αρκετά το πράγμα. Περιμένουμε και θα δούμε. Δεν ξεχνάμε φυσικά το διασυρμό που η ΑΕΚ υπέστη στον πρώτο γύρο, αλλά τα είπαμε για τον Ουζουνίδη, μην τα ξαναλέμε.

Ξάνθη-ΠΑΟΚ: Καθαρά αγωνιστικά, το ξεκάθαρο φαβορί είναι η Ξάνθη. Ο Ράσταβατς είναι πολύ πιο πειστικός προπονητής από τον Λουτσέσκου, συνεπώς ο μόνος τρόπος να πάρει κάτι ο ΠΑΟΚ είναι η εξωγενής εύνοια, όπως έγινε λ.χ. στη Λαμία, όπου ο Χάβος έδεσε κόμπο τον Ρουμάνο κι έχασε λόγω διαιτησίας και ατυχίας.

Ολυμπιακός-Ατρόμητος: Αδικήθηκε από τη διαιτησία στον αγώνα του πρώτου γύρου ο Ατρόμητος. Ήταν κι αυτό ένα σημάδι της νοοτροπίας "Ο Ατρόμητος δεν είναι αρκετά εμπορικός για να πάρει το πρωτάθλημα". Δεν είναι όμως εφικτό να προβλεφθεί από τώρα αν θ' αδικηθεί και στο Καραϊσκάκη, επειδή δεν ξέρουμε με βεβαιότητα ποια θα είναι η στόχευση της κάθε μίας από τις δύο ομάδες. Αν ο Ολυμπιακός είναι αδιάφορος και ο Ατρόμητος καίγεται για βαθμούς, θα έχουμε καθαρό ματς. Αλλά μέχρι εκεί. Αν ο Ολυμπιακός έχει στόχο να κυνηγήσει, θα λάβει και την ανάλογη βοήθεια.

27η αγωνιστική

Ξάνθη-ΑΕΚ: Επειδή μέχρι στιγμής η μάχη της Ευρώπης και αυτή της ουράς έχουν αρκετές κοινές ομάδες (μία εκ των οποίων η Ξάνθη), είναι λίγες οι πιθανότητες να μην έχει βαθμολογικό κίνητρο η ομάδα του Ράσταβατς όταν θα υποδεχθεί την ΑΕΚ. Οι Ξανθιώτες θα μπουν με το μαχαίρι στα δόντια και αναμένεται να προβάλουν σοβαρή αντίσταση στην ΑΕΚ, η οποία δεν ξέρουμε τι στόχους θα έχει εκείνη τη στιγμή. Αν παίξουν και οι δύο στο φουλ, το πιθανότερο είναι το 0-0.

Παναιτωλικός-Ολυμπιακός: Θεωρητικά εύκολο το έργο του Ολυμπιακού απέναντι στο τρύπιο πλάνο του Δέλλα. Αρκεί ο Μαρτίνς να στήσει σοβαρά την ομάδα του και όχι με περιπατητές.

ΠΑΟΚ-Λαμία: Καθαρά αγωνιστικά, το ξεκάθαρο φαβορί είναι η Λαμία. Πολλά παίζονται και στο τι στόχους θα έχουν οι δύο ομάδες, αλλά σε καθαρό αγώνα η Λαμία τον έχει τον ΠΑΟΚ.

28η αγωνιστική

Λάρισα-ΠΑΟΚ: Ας δούμε πρώτα ποιον προπονητή θα έχει η Λάρισα στο συγκεκριμένο ματς και θα δούμε. Αν πάντως είναι ο Φέστα, τον έχει τον τρόπο να πονοκεφαλιάσει τον ΠΑΟΚ.

Λαμία-ΑΕΚ: Πολλά θα εξαρτηθούν από το κίνητρο που θα έχει η κάθε ομάδα.

Ολυμπιακός-Ξάνθη: Τζάμπα τον έδειραν τον Τζήλο για το ματς του πρώτου γύρου. Αλήθεια, πότε θα συλληφθεί όποιος "έπεισε" μερίδα δημοσιογράφων να γράψει για τις "αδικίες" του Τζήλου σε βάρος του Ολυμπιακού, και μάλιστα μετά από ματς στο οποίο ο Τζήλος ΕΥΝΟΗΣΕ τον Ολυμπιακό; Θέλω αυτή τη φορά η Ξάνθη να κερδίσει 0-2 στο Καραϊσκάκη, μόνο και μόνο για να δω τι θ' ακολουθήσει. Ελπίζω μόνο να μην έχουμε νέο άστοχο ξυλοδαρμό... Απαιτώ ξένο διαιτητή σ' αυτό το ματς, εκτός αν κάποιος Έλληνας έχει τα κότσια να κάνει το κόλπο γκρόσο.

29η αγωνιστική

ΑΕΚ-Λάρισα: Ελλιπή δεδομένα, αδύνατη η ασφαλής πρόβλεψη.

Λαμία-Ολυμπιακός: Αν ο Χάβος δέσει κόμπο το Μαρτίνς, όλα μπορούν να συμβούν. Αλλά αυτός ο παλαβός ο Μαρτίνς είναι τελείως αψυχολόγητος, ποτέ δεν ξέρεις αν θα στήσει τέλεια την ομάδα του ή αν θα τα κάνει θάλασσα μέχρι να δεις την ενδεκάδα που κατεβάζει.

ΠΑΟΚ-Λεβαδειακός: Η διαιτησία θα εξαρτηθεί από την ύπαρξη κινήτρου του ΠΑΟΚ. Αγωνιστικά ο Λεβαδειακός είναι καλύτερος, εμπορικά όμως πολύ κατώτερος.

30η (τελευταία) αγωνιστική

Λάρισα-Ολυμπιακός: Περίπου ό,τι ισχύει για το Λαμία-Ολυμπιακός, αν στη Λάρισα είναι ακόμα ο Φέστα ή κάποιος άλλος παρόμοιος προπονητής. Αν πάει κανένας Ματζουράκης, χαιρετίσματα. Εδώ και χρόνια, προπονητής Ματζουράκης δεν υπάρχει. Ο "ρόμβος" παίζεται με αμυντικά χαφ πίσω από τον κεντρικό μέσο, όχι με εξτρέμ στα άκρα. Επίσης δεν υπάρχει αυτό το "διαμάντι" για το οποίο είχε κάποτε μιλήσει. Πώς να σταθεί μια μεσαία γραμμή με έναν μόνο κόφτη (αν ήταν κόφτης κι αυτός...), δύο δεκάρια και δύο "ακραία χαφ" χωρίς ανασταλτικές ιδιότητες; Πώς θεωρείς αυτό το κέντρο μέρος ενός 4-5-1; Πιο πολύ σε 4-1-5 φέρνει. Αν σηκώσεις και τα ακραία μπακ σε θέσεις μπακ-χαφ, πας στο 2-3-5 με το οποίο διασύρθηκε η Αγγλία το 1958 στο Ουέμπλεϊ από τους Ούγγρους, που εισήγαγαν το 2-4-4. Έπαιξε η Ουγγαρία με διπλή κορυφή και ξαφνικά οι Άγγλοι έχασαν τ' αυγά και τα καλάθια στο κέντρο της άμυνάς τους.

Λεβαδειακός-ΑΕΚ: Και πάλι μας λείπουν πολλά δεδομένα, με βασικότερο όλων το κίνητρο. Καλοί οι προπονητές που έχουν οι δύο ομάδες την ώρα που γράφεται αυτό το κείμενο, δεν ξέρουμε όμως τι θα έχει γίνει μέχρι να έρθει η ώρα αυτού του αγώνα. Περιμένουμε.

ΠΑΣ Γιάννινα-ΠΑΟΚ: Κάκιστη εμφάνιση ο ΠΑΟΚ στον αγώνα του πρώτου γύρου απέναντι στους παθιασμένους αλλά χωρίς καλή ομαδική λειτουργία Γιαννιώτες. Άγνωστη η κλίση της πλάστιγγας σε ό,τι αφορά το αποτέλεσμα, ξέρω όμως από τώρα ότι δεν θα είναι καλός ποιοτικά αυτός ο αγώνας.

Συμπέρασμα: Είναι πολλές οι μεταβλητές που μπορούν να ρυθμίσουν τις βαθμολογικές διαφορές των τριών διεκδικητών (και όχι μόνο αυτών). Ναι μεν ο ΠΑΟΚ πήρε έναν αγώνα ιδιαίτερης σημασίας για τον τίτλο, απέχει όμως αρκετά από τον ίδιο τον τίτλο και δεν θεωρώ τόσο σίγουρο ότι θα τον πάρει. Αυτό που ξέρω είναι ότι δεν τον δικαιούται, γι' αυτό κι επιμένω ότι δεν έχει τελειώσει τίποτα. Όσο κι αν το προβάδισμα των 9 βαθμών από τον Ολυμπιακό αποτελεί πλεονέκτημα, είναι τόσο πολλά ματς στα οποία μπορεί να σκοντάψει που αδυνατώ να συμμεριστώ τη σιγουριά των αναλυτών ότι ο ΠΑΟΚ θα πάρει το πρωτάθλημα. Προτείνω να κάνουμε υπομονή και να δούμε ακόμα 5-6 αγωνιστικές για να έχουμε πιο ξεκάθαρη εικόνα ποιος θα τερματίσει πού. Συνεπώς όχι, δεν είναι οριστικός ο τίτλος. Και, αν τελικά ο ΠΑΟΚ το χάσει, δεν είναι σίγουρο αν θα καταλήξει στον Ολυμπιακό ή στην ΑΕΚ. Μόνο στον Ατρόμητο δεν βλέπω να καταλήγει, κι αυτό μόνο επειδή ο Ατρόμητος είναι... αντιεμπορικός. Αν θέλουν οι ιθύνοντες ενδιαφέρον πρωτάθλημα, ας παρακάμψουν τη γραμμή της ΦΙΦΑ, ας το αφήσουν να κυλήσει χωρίς να του γαμάνε τη μάνα. Κι ας το πάρει κάποιος Ατρόμητος ή κάποιος Αστέρας, δεν πειράζει. Αρκετά έχει τραβήξει το δύσμοιρο.

You 've set your formation, now what?

First of all, the formation you pick must be perfectly compatible with the players at your disposal. The runnings each one of them can give are the No1 decisive factor on how you set your team up. You also have to consider the defensive capabilities of each player. Players who go too hard on the opposition are at risk of giving away many set pieces and getting cards very often, while players who go too soft (or don't go at all) let opponents reach the goalpost with ease. The third factor to be taken into account is the passing skill. Football is a team sport, you don't want your players to strain the ball with dribble abuse or hoof it as soon as they get it, you definitely prefer them to pass it around nicely and look for the chance in a sane manner.

How can a formation be complimented or ruined though? This question is answered in this post.

Firstly, you need to consider how you want your team to defend. Is your team going to press, or will you prefer patience? Also, what metres is your team going to use for defending? Make the right picks and your team will be winning the ball off the opponents in most duels.

And then you have to consider how you want your team to attack. Possession football occurs much more easily against teams that defend at low metres, while counterattacks are easier to use against a team that presses higher than its players can support. Choose the right players for each case and your team will create enough chances to put up a convincing performance at the very least...

There are though differences between proper possession football and Guardiola's "tiki-taka". The first difference has to do with positioning. Ever noticed the gaps in Guardiola's teams every time they lose the ball? These gaps do not exist in proper possession football. If you 're not FIFA's favourite kid, the only reliable way of retaining high possession numbers goes through proper supportive positioning, a feature evidently absent from Guardiola's all-out-to-the-front approach. The second difference has to do with passing. Guardiola's teams pass the ball nicely when their opponents do nothing to defend, but put him against tougher defences and his players suddenly start to hoof the ball. Hoofing is a very risky passing style, as it leaves the ball trajectory to the weather's appetites. Wind and rain have much more of an effect on air balls than on ground balls. Can players control wind or rain?

As I caught Guardiola in my mouth, why not catch Klopp as well? His famous "gegenpressing" is not something worth any pride. It works in low-level leagues such as the one he takes part in by guiding Liverpool, but put it against a fast counterattacking team and it does nothing. It looks like the patient defending option mentioned above, but only with the two central defenders and one midfielder taking part in it. Liverpool's opponents win the ball at X seconds, yet at X+5 seconds we still see Liverpool's flankers and "internal midfielders" waiting ahead of the ball. The media have made Klopp's name as "the ultimate counterattacking coach", but the hard reality shows Liverpool to need ball possession in order to avoid humiliations. Klopp's Dortmund showed the same story: they won a low-level league, went far in a low-level Champions' League and were highly favoured by the media.

Back to the core of our topic now. There also are options on how to take set pieces. The way to kick penalties is pretty much preset, but fouls and corners are another story. Most teams kick fouls and corners in the traditional manner: get everyone to the front, hoof the ball and hope that the wind does its trick to confuse the opposing defence. There are statistics on how ineffective this is, so let's have a look at a much better way: the ground pass. Efficiency statistics are vastly in its favour, but the teams using it on TV are so disappointingly few... Direct shooting is also a fair option for fouls, provided that the position is right. Not like Cristiano Ronaldo or Lionel Messi who kick it directly from any random position (and most often miss the target by quite a wide range). Sport is not about the glory, it is about the effort. Even if Messi and Ronaldo scored all of their free kicks, them being as selfish as they are would still prevent them from being the best free-kickers. The best free-kicker is the player who primarily makes the right decision on how to take each set piece. Effort is not just about power or technique, it also has to include strategic thought - else I wouldn't have to create this blog at all...

Last but not least, defending against opposing set pieces. Again, there aren't many options as far as it goes for penalties, but there are options to choose from for corners and fouls. One-on-one marking is a very usual pick when the opposition has many tall and slow players (most teams on TV do), while area marking is more suitable against teams that want to go through large gaps. The wall is a standard when it comes to fouls, just so that the direct kick becomes hard enough to make other options worth considering. There have been a few goals from direct corner kicks, but have you wondered why they 're so rare? Simple couple of reasons: angle and distance. A direct corner kick is anyway very much like a hoof: it can be severely affected by the wind and/or rain. Again, can players control wind or rain? Right, this is why there is no wall in corners.

There also are a few more options on how to handle the pace of the given match, such as playing with the clock or purposed fouling. The media drop a lot of hate on these methods and I sort of agree with them on purposed fouling, but delaying the pace of the match is perfectly fine with me. Playing with the clock is actually one of my favourite things to do when it 's late and the score difference is small or zero. The ability to break the opponents' pace is a great strategical advantage if you know how to pull it off when necessary - regardless why it may be necessary. In one of the matches I 've played, it was very close to the end and we were 1-0 down against a mixed-gender team. At that point we got a throw, which I went to execute, as I had a fullback position that time. I purposedly ate up at least ten seconds before handing the ball to a teammate. Because of the pace break I created, my teammate had no opponent ready on her, so she easily slotted in an assist for our striker, who made it 1-1. We kept on eating up seconds after this and finally managed to hold this draw. Moral lesson: pace breaking can even be used by the trailing team. At the end, my personal opponent for the match shouted at me "You, dirty bitch, you stole the result from us with your delays!". I was going to beat him up for his lack of respect towards my strategic effort, but one of his female teammates grabbed his arm, pulled him to turn towards her and asked him "Why didn't you go to mark her at that time? Remember, she was your personal opponent!", his response being "Leave me alone, bitch". To this disrespectful and spiteful reaction of his, she responded "Athletes are not enemies with each other. You 're out". Then he tried to punch her, but she caught his fist and twisted his arm, forcing him to fall down and start crying. Since then he 's been replaced by a girl with much better defensive characteristics.

How to set up a proper formation

You probably are aware of formation names such as 3-5-2 or 4-2-3-1, but just throwing three or four numbers with dashes between them doesn't mean you 've set up a proper formation. To do this, there is a certain series of rules to follow and decisions to make.

Decision 1: How many positions do I want my centre of defence to have?

Rules: The centre of defence must contain either two or three positions. At least one of them has to be a stopper position, while not more than one libero and not more than one semilibero is allowed. You 'll not get some kind of ban or something if you don't follow these rules, but damn sure you will get punishment from the sport itself.

Note: Stopper positions can only be played by stoppers. We often see TV teams use attacking wingers in stopper positions (like Huub Stevens' PAOK did with Tzavellas), but it does nothing good for the said teams' defending - hence the ridiculous goals seen every matchday on TV. Generally, the centre of defence is not an area for risks.

Decision 2: How many positions do I want my axis to have?

Rules: The smallest number of axis midfielder positions has to be three. At least one of them has to be a defensive midfielder position, while not more than one mid-defender and not more than one central midfielder is allowed. If you want to completely strangle the axis, you can use five or maybe six of them, depending on the rest of your formation.

Note: The mid-defender position can very well be played by a libero or a semilibero. Remember this when deciding what players to take for the bench. Stoppers can stand well in defensive midfielder positions if your pick for defence is patience instead of pressing. A mid-defender cannot exchange positions with a defensive or central midfielder. A defensive midfielder on the other hand can stand well in the central midfielder position when a stiffer performance is required. Putting though central midfielders at the base of the axis is one of the worst ideas ever presented in the sport. See the mess of this season's PAOK with Mauricio, Shakhov and now Oliveira playing at the base and you 'll see what I mean. Don't be fooled by PAOK's position in the league, as they win without convincing with their performance. They played much better with Fernando Santos at their steering wheel, but were not as lucky and favoured as they are now. The truth about their current level can be seen in how they did against Benfica, Vidi and BATE (1-4, 0-2 and 1-3 respectively). Their only good matches so far in this season are a 2-0 win against the trashy Panathinaikos and a 3-1 win against a very wrongly set Olympiacos (Guilherme alone on the base, against four mid-attackers? Fortounis and Natcho in front of him and with no defensive duties? Why not Guilherme and Camara with Guerrero just in front of them and a mid-attacker on top?). Even in their 1-4 win in Belarus, PAOK played worse than BATE.

Decision 3: How many players do I want each flank to have?

Rules: Each flank of the formation can have either one or two players. The first and mandatory one of them is either a side defender or a back-half (the former is mandatory if there isn't a third player in the centre of defence). The second position, if opted for, can be for a back-half or a fullback. If this second position is for a fullback, the first position has to be for a side defender, not a back-half.

Note: Side defender positions can be played by stoppers, if actual side defenders are not available. The use of attacking wingers (or even strikers) in these positions is destined to result in ridiculous gaps, easy for the opposition to take advantage of. Look at how empty Olympiacos' right flank is any time Torossidis plays there - it is because Torossidis is an attacking winger, not a defender. Moving on to back-half positions: these can be played by side defenders or defensive midfielders, or stoppers in extreme cases. Lastly, fullback positions can be played by back-halves, side defenders, defensive midfielders, or (yeah, you guessed it) stoppers.

Decision 4: How many positions do I want the top of my formation to consist of?

Rules: The top can either be single or double. Only up to one striker position is allowed (this means at least one mid-attacker position has to exist in the formation).

Note: Top positions may be declared as strikers or mid-attackers, but can also be played by players with central midfielder, defensive midfielder or stopper characteristics.

All these guidelines mean you can actually use eight stoppers and two semiliberos and consider your formation as a 4-3-3. Positions depend on player characteristics, this doesn't make the two topics the same with each other. So, if you don't feel sure you 've understood this post, read it again till you get it. If on the other hand you 're going to tell me something like "Your rules are too strict", my answer is no, the sport is "too strict". Here I 'm just respecting what an area each player has to cover. In my own experience, as we play on a 70x110m pitch, the average area per player (minus the goalkeeper) is 770 square metres, which is about 10 average houses. (This doesn't take into account how the areas of some positions enter each other, so the actual area a football player has to cover is even larger than that! Try preventing a ball from passing an area that size for two halves of 45+ minutes each...)

Positions on the pitch

Goalkeeper: Placed exactly at the team's goalpost, the goalkeeper can and must have the entire pitch within vision range, so that directing the defenders is a more convenient and reliable process. Saves and blocks are only meant to be made when the opposition finds space for a shot. A goalkeeper who makes a lot of "great saves" is actually not a very good goalkeeper: shot-stopper is a better term. For the end I left this craze we see with "goalkeepers" such as Manuel Neuer, who go forwards and play as attacking midfielders. The media promote this kind of "goalkeepers" like crazy, but for the proper form of football they 're actually trash.

Libero: The media present this position as "dead and buried", but liberos are actually very handy for when the opposition is expected to hoof the ball very often. Regardless what might have been said or written about this position, the libero is a CENTRAL DEFENDER: this means a position just in front of the goalkeeper. Actually, the libero is the closest-positioned player to the goalkeeper - if a libero is in the team's formation, of course. This is because the stopper(s) and semilibero (if a semilibero exists in the formation) are positioned a little bit more up the front, so the libero is there to cover them from behind. The libero is the technical sort of central defender, ideal for collecting loose balls.

Stopper: The physical (and mandatory) kind of central defender. The positioning space for all 3 kinds of central defenders is defined by the goal line, the top of the area's semicircle and the width of the small area (because the entire penalty area is far too wide for being the limit of such a crucial area). The media claim that "the best stoppers are those who score goals", but this is far from the truth. The best stoppers are those who hold their positions with the most discipline and actually manage to win the ball off their personal opponents. Passing is also an important skill for all three kinds of central defenders, but a substantial passing game has major differences to the widely known "tiki-taka" - I 'll cover that in the post about team tactics.

Semilibero: This is the third kind of central defender. As it might be obvious by the position's name, a semilibero is meant to balance between stopper and libero duties. The media ignore this position as it doesn't suit their line. It was invented by a women's team in summer 2010. Theoretically one would expect all central defenders to turn into semiliberos, but in practice this is a very difficult position, so having at least one (if not more) stopper in the formation is and will always be mandatory. So far the best ways to play with three at the back are libero-semilibero-stopper, libero-stopper-stopper, semilibero-stopper-stopper and... stopper-stopper-stopper. The media tend to call all central defenders "stoppers", but this is just because the central defenders seen on TV are all slow and clumsy.

Side defender: The media have mixed this position up with back-halves, fullbacks, attacking wingers and... strikers (all these positions are actually different to each other). Side defenders are mandatory if the formation doesn't contain a third central defender. Their positioning space is important to be kept with as much discipline as possible: they mustn't leave their own defending third of the field, but they can go all the way inwards to support the central defenders when such a need arises. This is because their duty is to defend the flank so that the central defenders don't have to drift wide. If side defenders need help on the flanks, they 'll either have to get it from back-halves, fullbacks, mid-attackers, or strikers (depending on what the formation contains). The goalkeeper, the central defenders and the axis midfielders are only for the spine of the team and must never drift wide.

Mid-defender: Some journalists refer to defensive (or even central) midfielders with this term, but the duties of a mid-defender are different to those of a defensive midfielder, let alone a central one. These three positions are all axis midfielders, but the mid-defender is a depth-holding player, placed behind the defensive midfielder(s) and the central midfielder (if a central midfielder exists in the formation) with the aim of collecting loose passes that happened to get past the midfield's pressing. The area on which the mid-defender is positioned is exactly in front of the central defenders' area, has exactly the same width as that and is only on the defending third of the pitch. The mid-defender isn't a mandatory position, but works wonders against teams who stubbornly try to camp on the opponents' half of the pitch, especially as long as the central defenders hold their positions properly as described above. The mid-defender is considered as part of the "midfield base" or "axis base". The other part of the "base" is the defensive midfielder(s). This is because mid-defenders and defensive midfielders are both very defence-oriented positions and play close enough to each other to look like forming a base behind the central midfielder or the striker.

Defensive midfielder: Some journalists of those who don't use the term "mid-defender" make exactly the same kind of mistake in using the term "defensive midfielder": they use it to refer to all kinds of axis midfielders. Unlike the mid-defender though, the defensive midfielders apply defensive pressing on the opposition's axis. Depth-holding isn't the same thing as defensive pressing. It is mandatory to have at least one (if not more) defensive midfielder in the formation at all times, because defensive pressing on the axis is an essential part of proper teamwork. In total, it is mandatory to have at least three axis midfielders (although not more than one mid-defender and not more than one central midfielder). The axis has to be well-guarded, or the centre of defence will be doomed to break down. The positioning area for the defensive midfielder(s) is exactly in front of the mid-defender's area, has exactly the same width as that and only covers half the distance between the defending third and the kickoff line (the rest of this distance defines the central midfielder's area).

Central midfielder: This term is used by vastly more journalists than "mid-defender" and "defensive midfielder", because it is supposed to sound more marketable. Again, they use it to refer to all three kinds of axis midfielders. Guess what? They 're doing it wrong. The central midfielder does have to apply defensive pressing on the axis, but also has heavier creative duties than defensive midfielders. In spite of their creative skills though, central midfielders are not mandatory, because the important thing to achieve is a robust defensive scheme - how will you attack if you don't win the ball? Will you wait for the referee to "win" it for you? Is that your idea of "robust defensive scheme"? Well then, be sure to avoid leagues with fair refs or you 'll suffer enormous humiliations with scores such as 2-0...

Back-half: Contrary to what is most commonly said, back-halves DON'T play the entire flank. They only play what their name says: the BACK HALF of it. They 're free to go all the way inwards and help either at the axis or at the centre of defence, but they mustn't go ahead of the kickoff line. They must keep their positioning area strictly shut. Back-halves are optional as long as side defenders are included in the formation. If the formation doesn't include side defenders, it must include back-halves (and of course a third central defender). Despite their duties being entirely defensive, back-halves are counted as midfielders (same happens with mid-defenders) when naming the formation. For example, where a 5-4-1 has side defenders, a 3-6-1 has back-halves. Many journalists would say "It is the same formation in both cases", but in fact the difference in how space is covered is enormous. The choice of formation has to be exact and cautious, you can't set up a serious team if you generalise like those journalists do. Of course journalists don't set up teams, but they do pass a certain image to people, so they 'd better pass it properly, without that appalling lack of depth.

Fullback: This position plays the entire flank. BUT... when I say the entire, I mean THE ENTIRE, not just its front end. Fullbacks are an optional position. And, when fullbacks are used, side defenders are mandatory (for example in the proper form of 4-3-3). Fullbacks apply defensive pressing, their main duties are defence and participation in a substantial passing game, but they count as front-line players (for example the proper form of 4-3-3 contains two central defenders, three axis midfielders, one side defender behind each fullback and one player on top).

Mid-attacker: Although journalists have given this term a rather wide definition (ranging from quick and explosive wingers to static No10s and peripheral strikers), the correct definition of mid-attacker is this: quick and explosive like a fullback, but placed in front of the team's spine instead of playing on a flank. Optional position, can be used alone on top, or together with another mid-attacker, or with a striker. And yes, this position does have its defensive duties too. Be it within a patient defence tactic or a high-pressing team, there is no room for slackers when it comes to defending. The media ask for fancy dribbles and lots of goals, right? Right, but they 're wrong. If you play properly, you don't have to strain the ball with dribble abuse or score a shitload of goals. In most cases the best dribble is a... pass, and if you play properly you don't need more than one goal per match.

Striker: The media present this position as "just for scoring goals", but the truth is far from that. This position actually is the kid for all the jobs. To play proper football as a striker, first of all you have to consistently fulfil your DEFENSIVE duties: run all over the pitch and help your team's defenders and midfielders anywhere necessary. In second place comes passing: again run all over the pitch and take part in your team's passing game, providing support anywhere necessary. Sorry if you were going for the glory, but scoring comes THIRD. Proper football is all about how you defend your space, not how fancy tricks you may do (or goals you may score) with the ball. Football is a sport of positioning, it is played much more off the ball than on it. The striker has to follow suit, or he/she will be isolated in a "graceless role" as the media love to say. Last but not least, there can only be up to one striker in each formation. Yes, UP TO one: the striker is an optional position.

Attacking midfielder (aka No10): Highly advertised on the media, but doesn't exist in proper football.

Attacking winger: Also highly advertised on the media, also non-existent in proper football.

Peripheral/Second striker: Also highly advertised on the media, also non-existent in proper football.

After all this, I can reveal my positions. My basic position is central midfielder, but sometimes I play as a fullback or mid-attacker. It all depends on the formation we 're applying. Next post shows how a formation has to be made. Several people support the notion that "formations don't matter", but I can tell you for real, they DO matter A LOT. They define how space is covered, which is the entire base of football. The other factor that defines how space is covered is the runnings each player can give, so this means a formation has several ways of being applied - choose the right way for your players and you 've suddenly set up a serious team. But, for any way to work, the formation has to follow all the rules explained in the corresponding post, while the players themselves obey the positioning rules as described in this post.

Introduction

A woman talks about football. Sounds like a joke to most people, right? Right, but I am NOT most people. After finally concluding that the media are interested in promoting a certain type of football (which doesn't work without blatant support from referees and luck) and not presenting the sport as it objectively has to be, I decided to start this blog and make use of the following advantages:

1)This blog doesn't need financial backing. One problem of FIFA's football is sponsors who push for results at the expense of the sport itself - I won't have this kind of problem so I 'll stay honest. (If at a later point in time I can't keep it up without sponsors, I will either abandon or delete it. Getting sold is not an option.)

2)I was lucky enough to be taught the sport by a person who does not support any specific team. I 've come to realise how much more meaningful it is to support the sport itself instead of just one team, as supporting a specific team leaves little to no room for true objectivity. This applies to all sports but is most important in football, exactly because football is the most popular sport, so cultivating violence around it is very easy for those who want to do so (there are conscripted media serving the cause...).

3)I 've been playing football myself ever since I began to understand it, so there is no chance of me supporting a theory that doesn't work in practice. I don't play for a team that makes headlines, so I 'm not touched by FIFA's "football is a product, not a sport" mentality. I play football in its purest form, so I can indeed talk about the sport itself - which is something I enjoy doing.

To finish this post, I 'm leaving you a note about comments. All comments on this blog are moderated by me, so if you want your comments published make sure you follow these rules:

-No sexism. This blog is about football itself as a sport, which is within the rights of both genders. In case you failed to notice, I 'm not trying to ban men from football - though I 've been told I should be.
-Personal messages aren't meant to be public. Offensive comments are specially warned against. I am in charge of this blog, so I can expose you if you attempt to post something offensive.
-No fanatism. Support your point with valid arguments. Don't be a mouthpiece. Even actually owning a team doesn't justify comments with purposed biasing. Don't cultivate violence.
-No betting propositions. Bookmakers have the habit of setting up matches and then arranging which team(s) to throw official blame on. I won't support corruption and neither are you allowed to.
-No irrelevant comments. This blog is absolutely strictly about football. Go elsewhere if you 're just going to say your pain.

Next post is about positions. Read it carefully, even if you think you already know how each position is to be played - you cannot predict surprises. Thank you.