Βολικό χαλάκι το 2-2, κατά πώς φαίνεται...

(Apologies to my non-Greek readers, but some Greek journalists are still writing bollocks about the match between Bosnia and Greece that took place on Tuesday, March 26, 2019...)

Επειδή (για όσους δεν το καταλάβατε ακόμα) έχουν γραφτεί πολλές μαλακίες σχετικά με το 2-2 που έκλεψαν τα αντράκια μας στη Βοσνία, να ξεκαθαρίσω λίγο τα πράγματα.

1)Ναι, είναι σημαντικός παράγοντας το καλό κλίμα στην ομάδα, αλλά προσωπικά θεωρώ πάρα πολύ βιαστικούς όσους πανηγυρίζουν τη βελτίωσή του. Το κλίμα δοκιμάζεται πραγματικά όταν η ομάδα δεν έχει αποτελέσματα. Με τους 4 βαθμούς απέναντι σε αντιπάλους που βάσει απόδοσης στο γήπεδο ήταν ανώτεροι, προφανώς το καλό κλίμα επιτυγχάνεται αρκετά εύκολα, απ' τη στιγμή που η τακτική είναι να κρύβονται οι αγωνιστικές αδυναμίες κάτω απ' το χαλάκι των αποτελεσμάτων. Περιμένω να δω αν η Ιταλία θα εκμεταλλευτεί το βαθμολογικό της πλεονέκτημα την 3η αγωνιστική, όταν και θα την υποδεχθούν τα αντράκια μας, να δω μετά αν το κλίμα θα είναι τόσο καλό. Ιδίως αν στο μεταξύ οι Βόσνιοι κερδίσουν στη Φινλανδία, διόλου απίθανο ενδεχόμενο παρά την άδικη απουσία του Πιάνιτς.

2)Δύο στις τέσσερις υπερβάσεις που αναφέρει στο σχετικό άρθρο του ο "Τσάρλυ" ήρθαν απέναντι σε ομάδες που σε αμυντική λειτουργία έπαιρναν κάτω απ' τη βάση: η μία ήταν η Άρσεναλ του Βενγκέρ και η άλλη η (παραδοσιακά όλοι μπροστά κι ό,τι βγει) Γερμανία. Δεν προσπαθώ με αυτό να μειώσω τον Αναστασιάδη, λέω απλώς ότι μερικά περιστατικά έχουν μεγαλοποιηθεί λόγω της προβολής που παίρνουν οι εμπορικές ομάδες (σε αυτή την περίπτωση η Άρσεναλ και η Γερμανία). Άμα πάω εγώ να ψάξω όπως λέγεται ότι έψαξε το νέο επιτελείο της εθνικής για παίκτες πέραν της βιτρίνας, θα φτιάξω μια εθνική πραγματικά δυσκολοκατάβλητη. Σίγουρα δεν πρόκειται ν' αρέσει στους φανατικούς του Γκουαρδιόλα, τη δουλειά της όμως θα την κάνει σωστά, χωρίς να χρειάζεται αθέμιτη υποστήριξη.

3)Ο λόγος που δε βγήκε το 3-5-2 φίλε "Τσάρλυ" είναι απλός: δεν υπήρξε ποτέ 3-5-2. Μπορεί εσύ να είσαι Γκουαρδιολικός και να θεωρείς κεντρικό αμυντικό τον Κουρμπέλη, αλλά στην πραγματικότητα ο συγκεκριμένος παίκτης δεν την έχει τη θέση. Και ποτέ δεν έπαιξε σε χώρο κεντρικού αμυντικού σε αυτό το ματς με τους Βόσνιους. Οι χώροι στο γήπεδο δεν είναι πολιτική συζήτηση να λέει ο καθένας το μακρύ του και το κοντό του. Ο ορισμός του κέντρου άμυνας υπάρχει στο άρθρο που έχω ποστάρει σχετικά με τις θέσεις, μπορείς να τον ψάξεις, να τον διαβάσεις και να ξεστραβωθείς.

4)Η "υπογραφή του Άγγελου" δυστυχώς μπήκε σ' ένα γκολ εντελώς τυχερό. Η κεφαλιά γενικά είναι υπερβολικά εξαρτημένη απ' τον παράγοντα τύχη. Εκατό φορές να ξανακάνει σέντρα ο Ζέκα για το κεφάλι του Κολοβού, εκατό διαφορετικά τελειώματα θα προκύψουν.

Μπόνους: Καλό θα είναι οι "ειδήμονες" να σταματήσετε να μπερδεύετε τα νούμερα κατοχής με την τακτική κατοχής. Η τακτική κατοχής λέγεται έτσι γιατί επιδιώκει τα υψηλά νούμερα κατοχής (το αν θα τα πετύχει εξαρτάται κι απ' την άλλη ομάδα). Επίσης, τα υψηλά νούμερα κατοχής δεν σημαίνουν υπεροχή στον αγωνιστικό χώρο. Ίσα ίσα, κατεβάζουν τους συντελεστές αποδοτικότητας, αφού για να δεις ποιας ομάδας το ποδόσφαιρο είναι πιο αποδοτικό πρέπει να κάνεις τις εξής απλές διαιρέσεις:

α)Ευκαιρίες που δημιούργησε η ομάδα/Ποσοστό κατοχής της ομάδας
β)Ευκαιρίες που δημιούργησε ο αντίπαλος/Ποσοστό κατοχής του αντιπάλου

Βλέπουμε λοιπόν και στις δύο περιπτώσεις τα νούμερα κατοχής να παίρνουν θέση διαιρέτη. Άρα, αν οι φάσεις είναι 4-4 και η κατοχή 80-20, ποια ομάδα παίζει πιο αποδοτικά;

4/0,8=5
4/0,2=20

Προφανώς η ομάδα με το 20% κατοχής είναι τέσσερις φορές πιο αποδοτική. Και προσοχή, εξετάζω τον αριθμό των φάσεων και όχι των γκολ. Το αποτέλεσμα βγαίνει χωρίς κάποια ιδιαίτερη διαδικασία ποιοτικού ελέγχου, ενώ για να βγει ο αντικειμενικός αριθμός των φάσεων πρέπει να ξεχωριστούν οι πραγματικές ευκαιρίες από τις ψευτοτελικές που γίνονται "μπας και". Επίσης, στην περίπτωση του τηλεοπτικού ποδοσφαίρου, έχουμε ν' ασχολούμαστε και με τις χοντράδες της διαιτησίας. Σχεδόν σε κάθε ματς κάθε διοργάνωσης υπάρχει τουλάχιστον μία χαρακτηριστική χοντράδα, όπως το πέναλτι που εκμαίευσε ο Φορτούνης και η αποβολή του Πιάνιτς. Όταν αξιολογείς τις φάσεις, έχεις τόσο την ευκαιρία όσο και την υποχρέωση να σκεφτείς πώς θα ήταν η φάση με τη σωστή απόφαση κι έτσι να δεις πόσο μετράει ως ευκαιρία. Στον αντίποδα, το γκολ ή θα μπει ή δε θα μπει. Ή θα μετρήσει ή δε θα μετρήσει. Κι όλα αυτά βάσει κανονισμών και όχι κάποιου ποιοτικού ελέγχου. Προχειρότητα κατά την ταπεινή μου άποψη. Αλλά όσο βολεύει, τόσο χρησιμοποιείται ως χαλάκι. Και δυστυχώς όχι μόνο στο τηλεοπτικό ποδόσφαιρο. Σχεδόν παντού το βλέπω αυτό το λάθος. Είναι κι αυτός ένας λόγος που έχει καταντήσει ο κόσμος όπως έχει καταντήσει. Όσοι λοιπόν έχετε αυτό το μερίδιο ευθύνης για την εν λόγω κατάντια δεν δικαιούστε να κάνετε πουθενά κριτική (ασχέτως αν είναι θετική ή αρνητική). Απόψεις με δόλο δεν αξίζουν κανένα σεβασμό, ασχέτως αν ο δόλος προέρχεται από τους φανερούς εκφραστές τους ή κάποιους άλλους που κρύβονται από πίσω και προσπαθούν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο να περάσουν τις γραμμές που θέλουν στον κόσμο. Δεν θα περάσω στις περαιτέρω πολιτικές προεκτάσεις του θέματος. Δεν θα παραβώ εγώ τους κανόνες που έχω ορίσει για όλους εδώ μέσα. Θα είμαι σωστή και το ίδιο περιμένω κι από εσάς.

Μια υποσημείωση μόνο. Η ονομαστική κριτική που κάνω τόσο με αυτό το άρθρο όσο και με πολλά άλλα δεν αποτελεί προσωπικό μήνυμα. Τα ονόματα των "ειδημόνων" τα αναφέρω μόνο και μόνο για να είμαι σαφής. Και, όσο κι αν κάποιες διατυπώσεις θυμίζουν κριτική επί προσώπου (π.χ. όταν λέω πως ο "Τσάρλυ" είναι Γκουαρδιολικός), δεν κάνω κριτική επί προσώπου. Σέβομαι ότι ο καθένας έχει το δικαίωμα να συμπαθεί τον άλφα ή βήτα προπονητή κλπ, αλλά είναι λάθος να ισοπεδώνουμε την αντικειμενική πραγματικότητα στο όνομα του σεβασμού. Το γλείψιμο δεν έχει καμία σχέση με τον πραγματικό σεβασμό. Αλλιώς θα έπρεπε κάθε φορά που παίζουμε ποδόσφαιρο ν' αφήνουμε την άλλη ομάδα να κερδίζει για να δείχνουμε ότι τη σεβόμαστε. Συγγνώμη αν σας το χαλάω αλλά δεν πάει έτσι η δουλειά. Σεβασμός στον αντίπαλο είναι να τα δίνεις όλα, παραμένοντας όμως εντός των πλαισίων του ευ αγωνίζεσθαι. Μόνο έτσι μπορεί να δει ότι τον εκτιμάς ως συναθλητή και να τον πείσεις να σε δει κι εσένα έτσι, με όλα τα οφέλη που αυτό συνεπάγεται ταυτόχρονα για τις δύο πλευρές.

Βοσνία-Ελλάδα 2-2: Ανοιχτή η πρόκριση;

(Apologies to my non-Greek readers, as this post refers to Greece's national team)

Μετά το κατόρθωμα της διαιτησίας που μετέτρεψε το διαφαινόμενο θρίαμβο της Βοσνίας σε αφορμή για σχόλια του στιλ "μπορούσε και τη νίκη η Ελλάδα", η μέχρι στιγμής βαθμολογία του ομίλου κάνει την πρόκριση να μοιάζει ανοιχτή. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα με τη σειρά.

1)Η τραγική εικόνα της Ελλάδας δεν περιορίζεται στα 20 πρώτα λεπτά του ματς. Κάθε κατεβασιά της Βοσνίας μύριζε γκολ, ενώ η Ελλάδα επιχειρούσε κυρίως με σέντρες και οι περισσότερες τελικές που κατέγραψε δεν είχαν σοβαρή πιθανότητα να γίνουν γκολ. Μετά το 20λεπτο η Ελλάδα σταμάτησε να πληρώνει τα κενά που εμφάνιζε, καθώς οι Βόσνιοι δεν έκαναν γκολ τις φάσεις τους - παρ' όλα αυτά θα πρέπει να παραδεχθούμε ότι είχαν φάσεις και καμπόσες ακόμα υποσχόμενες κατεβασιές.

2)Εκτός απ' την Ελλάδα, τραγική ήταν και η διαιτησία. Ήταν πολλά τα λάθη της, και για κάποιο λόγο όλα υπέρ της Ελλάδας, αλλά θα σταθώ στα δύο πιο γελοία: το "πέναλτι" (πρόκειται ξεκάθαρα για μια βουτιά, δεν υπάρχει καμία επαφή) και αμέσως μετά η αποβολή του Πιάνιτς επειδή έκανε... πρέσινγκ. Χωρίς αυτές τις δύο χοντράδες δεν υπήρχε περίπτωση να βρει γκολ σ' αυτό το ματς η Ελλάδα. Αλλά η πλάκα είναι ότι και μετά την αποβολή υπήρξαν κατεβασιές με χώρο για το 3-1 που θα τελείωνε μια και καλή τον αγώνα.

3)Το δεύτερο γκολ της Ελλάδας είναι κανονικό μεν, αλλά εξόχως τυχερό. Απ' την άλλη θα πει κανείς "τόσες σέντρες έγιναν, η μία θα έμπαινε". Ακριβώς ίδια σκέψη με του Ουζουνίδη για το ΑΕΚ-ΠΑΟΚ 1-1, με τις 47 σέντρες της ΑΕΚ. Είτε σας αρέσει είτε όχι, τα ποσοστά για τις σέντρες κυμαίνονται σε τέτοια επίπεδα: μία στις τριάντα, μία στις σαράντα, μία στις πενήντα, καμία στις ογδοντατρείς... Ναι, η τελευταία περίπτωση έχει συμβεί και ανήκει στη Γιουνάιτεντ που παρέλαβε ο Μόιες από τον Σερ Τσίχλα, με αντίπαλο αν δεν κάνω λάθος κάποια Φούλα μ'. Κόφτε το με τις σέντρες λοιπόν. Τέλος.

Ξεκαθαρίσαμε αυτά που έγιναν, αλλά είναι νωρίς ακόμα να πάμε στις αγωνιστικές του Ιουνίου. Αυτό που μπορούμε να πούμε με σιγουριά είναι πως την 3η αγωνιστική τόσο η Ιταλία όσο και η Βοσνία θα παίξουν με αντιπάλους που έχουν από κάτω στη βαθμολογία. Αυτό αναμένεται τουλάχιστον για τους Ιταλούς να είναι σημαντικό αβαντάζ. Ο μόνος δρόμος που έχει η Ελλάδα για να μειώσει τη σημασία του εν λόγω αβαντάζ είναι να κατέβει με σοβαρή αμυντική γραμμή και σοβαρό αμυντικό πλάνο για να πάρει ένα τιμητικό 0-0 και να μην πάθει τη μέγιστη δυνατή ζημιά. Αν η αποφυγή της ήττας και το "μπορούσαμε και τη νίκη" φουσκώσουν τα μυαλά του Αναστασιάδη και των παικτών του, έχει χαθεί το ματς. Αυτό το λέω γιατί σε αυτές τις δύο αγωνιστικές κάθε άλλο παρά σοβαρή ήταν η εθνική μας στο κομμάτι της άμυνας. Δεν ξέρω τι xGoals θα βγάλει ο Καίσαρης, ξέρω όμως πολύ καλά ότι είδα ένα μαύρο χάλι στην (απόρθητη κατά τους "ειδήμονες") ελληνική άμυνα. Μπορεί ο καθένας να μην το σπουδαιολογεί, αλλά οι εν λόγω "ειδήμονες" κάνουν τον κόσμο να μπερδεύει το "παίζω άμυνα" με το "δεν παίζω τίποτα", ενώ στην πραγματικότητα πρόκειται για δύο είδη αγωνιστικής εικόνας που δεν έχουν την παραμικρή σχέση μεταξύ τους. Σκεφτείτε, προβληματιστείτε και κρίνετε.

Απόφαση-σκάνδαλο

(Apologies to my non-Greek readers, as this post criticises a verdict that affects the Greek "Super" league)

Τι απόφαση ήταν πάλι αυτή για το Παναθηναϊκός-Ολυμπιακός; Από πού κι ως πού να συνεχιστεί και μάλιστα με κόσμο αυτός ο άκρως επικίνδυνος από πλευράς επεισοδίων αγώνας; Πώς είναι δυνατό να μην εντοπίστηκε υπαιτιότητα του Παναθηναϊκού ενώ η ύπαρξή της ήταν εξαρχής ξεκάθαρη;

Επίσης, πώς γίνεται να θεωρεί ο δικαστής ότι σε 20 λεπτά θα έφευγαν οι "λίγοι" που είχαν μείνει, τη στιγμή που σε 40 λεπτά (και με χειρότερη ατμόσφαιρα) ΔΕΝ είχαν φύγει; Προφανώς και ήταν άκρως επικίνδυνοι, προφανώς και είχαν μείνει για να κάνουν περισσότερα έκτροπα, προφανώς και είχε δίκιο ο Φριτζ! Στο κάτω κάτω, ο διαιτητής είχε διατάξει εξαρχής την πλήρη εκκένωση της κερκίδας. Ποιος ο λόγος που δε φρόντισε ο Παναθηναϊκός να υπακούσει; Να λοιπόν κι άλλη απόδειξη υπαιτιότητας!

Το αστείο είναι ότι στο σκεπτικό της απόφασης γίνεται αναφορά σε "ελκυστικό" ποδόσφαιρο... Να 'στε καλά ρε μαλάκες, μας κάνατε πάλι να γελάσουμε! Ειδικά ο Παναθηναϊκός που δεν έχει έστω ένα σέντερ μπακ της προκοπής, πολύ "ελκυστικός", ε; Ο μόνος τρόπος να τον εμφανίσετε ως "ελκυστικό" στα εναπομείναντα λεπτά του "ντέρμπι" είναι να του δώσετε δύο ανύπαρκτα πέναλτι και να τον πάτε σε νίκη με 2-1 (που εμένα πάλι ΔΕΝ θα με πείσει).

Μ' αρέσει επίσης που μπορεί ν' αλλάξει ο διαιτητής. Τι θα κάνετε δηλαδή, θα βάλετε Έλληνα; Κάντε το ρε μαλάκες να γελάσουμε πάλι!

Γενικά το "ποδόσφαιρο" που πρεσβεύετε όλοι εσείς οι "επισήμως έγκυροι" είναι για γέλια... Εύχομαι καλή επιτυχία στην έφεση του Ολυμπιακού, μπας και μαζευτούν λίγο τ' ασυμμάζευτα...

Άλλο θέμα τώρα, γιατί συνεχίζεται αυτή η αυθάδης βεβαιότητα για τον τίτλο του πρωταθλητή για τη φετινή σεζόν της "Σούπερ" λιγκ. Τίτλοι όπως "Τι έβαλε πάλι ο άνθρωπος" ("Τσάρλυ", ένας από τους δήθεν "αντικειμενικούς") απαγορεύονται δια ροπάλου όταν αφορούν σε γκολ ομάδας που βάσει της απόδοσής της δεν δικαιούται τίποτα απ' το ματς. Το γκολ του Βιεϊρίνια στο Αγρίνιο είχε αρκετή δόση τύχης, καθώς με το είδος των φάλτσων που πήρε δεν ήταν δύσκολο να φυσήξει λίγο αέρας και να το πάρει έξω. Επίσης στη φάση του 1-2, αμέσως πριν η μπάλα περάσει τη γραμμή, υπάρχει επιθετικό φάουλ, συνεπώς το γκολ είναι ως μη γενόμενο. Το γεγονός ότι το φάουλ έγινε πιο πίσω απ' το σημείο που βρισκόταν ο σκόρερ βέβαια δεν βοήθησε κανένα μέλος της διαιτησίας να το καταλάβει, αλλά αν είχε εφαρμοστεί το VAR θα υπήρχε η δυνατότητα να παρθεί η σωστή απόφαση - το αν θα παιρνόταν βέβαια είναι άλλη ιστορία, καθώς στην ουσία το VAR συνήθως χρησιμοποιείται ως ενισχυτικό μέτρο "βολικών" αποφάσεων για την άλφα ή βήτα εμπορική ομάδα. Καταλαβαίνω ότι ο ΠΑΟΚ είναι ακόμα στις μηδέν ήττες στο πρωτάθλημα, συνεχώς όμως τον βλέπω να φλερτάρει με το σπάσιμο αυτού του μηδενικού. Ήταν κάκιστος στο ευκολότερο ματς από τα τελευταία 6 που του έμεναν και γενικά μέσα στη σεζόν δεν έχει πείσει. Ανά πάσα στιγμή μπορεί να ηττηθεί, δεν εμπνέει καμία ασφάλεια.

Λιχτενστάιν-Ελλάδα 0-2: Πώς θα πάει έτσι στη Βοσνία;

(Apologies to my non-Greek readers, as this post refers to Greece's national team)

Μαύρο χάλι ήταν για μία ακόμη φορά η ανδρική εθνική. Συν ότι το πρώτο γκολ είναι έστω και λίγο οφσάιντ. Συν ότι στο βίντεο των φάσεων "κόπηκαν" όλες οι φάσεις της αντίπαλης ομάδας (και μετά κάποιοι έχουν το θράσος να γράφουν για "σοβιετικά μοντάζ", τρομάρα τους). Το Λιχτενστάιν έδειξε καθαρά πως είναι μεν κακή ομάδα, αλλά... καλύτερη από την Ελλάδα. Χωρίς το γκολ-οφσάιντ δεν θα υπήρχε περίπτωση ούτε την ισοπαλία να πάρουν τα αντράκια μας.

Έρχομαι λοιπόν στον αγώνα της Τρίτης 26/3/2019 στη Βοσνία κι αναρωτιέμαι πώς θα πάνε έτσι εκεί πέρα τα αντράκια μας... Τυχόν ισοπαλία 0-0 σ' αυτό το ματς εννοείται ότι βολεύει την Ελλάδα, όμως μ' αυτή την εικόνα στην άμυνα (βλέπετε τώρα γιατί φώναζα για τα λίγα σέντερ μπακ;) δεν υπάρχει ο αξιόπιστος τρόπος για να έρθει αυτό το αποτέλεσμα. Ο Αναστασιάδης έτυχε να έχει ευνοϊκούς όρους να διαχειριστεί στη Ζένιτσα, αλλά δεν βλέπω την απαιτούμενη αμυντική αξιοπιστία στην 23άδα του για να θεωρήσω αρκετά πιθανό να το πετύχει. Όσο η άμυνα έχει τέτοια χάλια, οι Βόσνιοι αποτελούν το ξεκάθαρο φαβορί του ματς. Έχουν κι αυτοί βέβαια αρκετά θέματα στην πίσω γραμμή, αλλά στην κουλούρα έχουν τις προϋποθέσεις να εγκλωβίσουν κάθε κάκιστη ομάδα που θα βρουν μπροστά τους και, όσο κι αν δε σας αρέσει να το διαβάζετε, η Ελλάδα που εμφανίστηκε στο Λιχτενστάιν ήταν μια κάκιστη ομάδα. Μην κρυβόμαστε πίσω απ' το δάχτυλό μας και τις 31 "τελικές". Πιο πολλές καθαρές ευκαιρίες είχε το Λιχτενστάιν, άσχετα αν το "ελληνικό μοντάζ" τις έκοψε από το βίντεο των φάσεων.

Συμπερασματικά, και θεωρώντας δεδομένο πως τα αντράκια μας θα πάνε στη Βοσνία περιμένοντας ότι με ποδοσφαιρικό σορολόπ θα πάρουν ένα βολικό 0-0, δεν θα εκπλαγώ καθόλου αν χάσουν 3-0 ή 4-0 και ακούσουμε/διαβάσουμε για "τιμητική ήττα με καλή εμφάνιση". Συμβουλεύω λοιπόν έγκαιρα τον ομοσπονδιακό μας προπονητή να επιστήσει την προσοχή όλων στο ανασταλτικό κομμάτι και να προσεγγίσει κι ο ίδιος με απόλυτη προσοχή τον αγώνα, με κύριο στόχο μια αξιοπρεπή εμφάνιση και φυσικά ένα αντίστοιχα αξιοπρεπές σκορ (αφού θα χάσει που θα χάσει, τουλάχιστον ας το κρατήσει στο 1-0, μην πάθει καμιά ζημιά που δε θα μπορεί να διορθώσει στη συνέχεια). Μην ξεχνάμε άλλωστε πως ο τρίτος αγώνας της Ελλάδας στον όμιλο είναι με την Ιταλία, μια ομάδα με παράδοση στην καλή εκμετάλλευση του όποιου βαθμολογικού της πλεονεκτήματος. Πρέπει λοιπόν να γίνει σωστό damage control στη Βοσνία για να μπορεί να γίνει κάτι αντίστοιχο και στο ματς με τους Ιταλούς. Αν πάει στη Ζένιτσα και κάνει καμιά χοντρή ήττα με 2-0 ή 3-0, το 'χει χάσει και το ματς με την Ιταλία.

Α, και κάτι τελευταίο. Αυτά που ακούστηκαν μετά τον αγώνα στο Λιχτενστάιν, πως "η Φινλανδία θα πρέπει ν' αποτελέσει μαξιλαράκι για την εθνική μας", δείχνουν πόσο "πολύ" πιστεύουν κι οι ίδιοι ότι αυτό το χάλι θα πάρει την πρόκριση στα ίσια. Από ευχολόγια καλά πάμε, αλλά προσωπικά έχω να πω ότι, είτε πάρουν εισιτήριο οι Φινλανδοί είτε όχι, είναι μία ή άλλη. Διότι, αν τόσο οι Φινλανδοί όσο κι οι Ούγγροι τερματίσουν δεύτεροι, η επόμενη επιλαχούσα για τα πλέι οφ της Λίγκας Εθνών είναι η... Ελλάδα. Φαντάζομαι πάντως πως οι Φινλανδοί προτιμούν το απευθείας εισιτήριο συγκριτικά με τη ζαριά των πλέι οφ, άρα καλό θα είναι οι "ειδήμονές" μας να κρατάνε μικρό καλάθι.

Η "λογική" των κλήσεων του Αναστασιάδη

(Apologies to my non-Greek readers, as this post responds to an article about Greece's national team.)

Καθώς οι δύο πρώτοι αγώνες της εθνικής πλησιάζουν, ο Γιώργος Περπερίδης γράφει για το ρόστερ που σχηματίστηκε από τις κλήσεις του Άγγελου Αναστασιάδη. Για λόγους χρόνου θα εστιάσω μόνο στα λάθη που έχει κάνει ο συγκεκριμένος "ειδήμων".

Μπακάκης: Όχι, δεν είναι σέντερ μπακ το παιδί. Είπαμε, είναι χαμηλό το επίπεδο στο τηλεοπτικό ποδόσφαιρο, όμως ακόμα κι έτσι είναι λάθος τους πλάγιους χαφ να τους βαφτίζεις σέντερ μπακ. Ο παίκτης της ΑΕΚ παραείναι επιθετικός για οποιαδήποτε θέση της αμυντικής γραμμής ή του άξονα των χαφ. Ναι, ξέρω, τον έχουν βάλει στην ΑΕΚ να παίξει στόπερ. Και τι έκανε; Αποτέλεσε τρύπα, άσχετα με το κατά πόσο εκμεταλλεύθηκε ο κάθε αντίπαλος αυτή την τρύπα. Επίσης, για ποιο φουλ μπακ σε άμυνα μας λες ρε Περπερίδη; Τα φουλ μπακ είναι στη γραμμή της επίθεσης! Η άμυνα έχει ως χώρο ευθύνης αποκλειστικά το αμυντικό της τρίτο, και μάλιστα όχι ολόκληρο. Τα φουλ μπακ δεν αντικαθιστούν τα μπακ. Η γραμμή της άμυνας στα άκρα της έχει μπακ. Τέλος. Τα μπακ-χαφ μετράνε ως μέλη της μεσαίας γραμμής και παίζουν το πίσω μισό της πλευράς, ενώ τα φουλ μπακ παίζουν όλη την πλευρά (και εννοώ όλη, όχι μόνο το επιθετικό κομμάτι) και λογίζονται ως μέλη της επίθεσης. Το πιο απλό πράγμα στον κόσμο έκανες λάθος.

Μαυρίας: Αν πρόκειται για τον ίδιο Μαυρία που έπαιζε στον Παναθηναϊκό, δεν έχει καμία σχέση με μπακ. Είναι εξτρέμ το παιδί. Αυτή η μανία να βαφτίζονται αμυντικοί οι εξτρέμ δεν έχει καμία λογική και αποτελεί ξεφτίλα για το άθλημα. Σε λίγο θα παίξει ο Κριστιάνο τερματοφύλακας. Αλλά ξέχασα, δε χρειάζεται, υπάρχει ο Νόιερ, τον οποίο έχετε βαφτίσει τερματοφύλακα ενώ βλέπετε ότι παίζει σε μέτρα δεκαριού. Καλά να πάθει που έφαγε αυτό το χαζό γκολ απ' το Μανέ, και μάλιστα πρόκειται για γκολ που ΤΕΛΕΙΩΣΕ ΠΡΟΚΡΙΣΗ. Καλά να πάθετε κι εσείς που τον προβάλλετε ως "τον καλύτερο". Μαζί την ήπιατε, ακριβώς όπως μαζί τα φάγατε.

Κούτρης και Βαλεριάνος είναι όντως αντίστοιχοι των Μπακάκη-Μαυρία. Δεν έχουν ούτε αυτοί την παραμικρή σχέση με το πώς παίζεται η πλευρά της άμυνας. Ειδικά ο Κούτρης είναι εξτρέμ. Αυτή η αδυναμία δεν φάνηκε στο "ντέρμπι" με τον Παναθηναϊκό, για τον απλούστατο λόγο ότι ο τελευταίος δεν ανήκει καν στην Α' κατηγορία σε ό,τι αφορά την αγωνιστική του απόδοση.

Κουρμπέλης: Καμία σχέση με στόπερ ή αμυντικό μέσο. Κεντρικός μέσος είναι το παιδί, κι αυτό γιατί δεν έχει φαντεζί "ικανότητες" με τη μπάλα στα πόδια. Το ξέρω ότι έχει μπει να παίξει ως στόπερ, μα η αλήθεια είναι ότι δεν την έχει τη θέση. Το ότι σε βάζουν να παίξεις μια θέση δεν πάει να πει ότι την έχεις κιόλας. Ειδικά στο τηλεοπτικό ποδόσφαιρο γίνονται ακραία λάθη, όπως ο Βιεϊρίνια μπακ...

Σάμαρης: Δεκάρι. Καμία σχέση με κεντρικό μέσο. Καθόλου αμυντικά στοιχεία.

Μπουχαλάκης: Σέντερ φορ τύπου Κράουτς, καμία σχέση με οποιουδήποτε είδους χαφ.

Και πάμε σ' ένα τελευταίο λάθος, που αφορά τακτικές και όχι ονόματα. Δεδομένου ότι ο πρώτος αγώνας είναι με αντίπαλο το Λιχτενστάιν, ο Περπερίδης γράφει πως "η λογική διατάσσει επίθεση". Με αυτή τη διατύπωση προσβάλλεις το άθλημα, Περπερίδη. Με τους παίκτες που κάλεσε βέβαια ο Αναστασιάδης δεν έχει τη δυνατότητα να πάει σε πραγματικά συμπαγές σχήμα, συνεπώς και μόνο η κουβέντα περί λογικής δεν έχει καμία βάση στην εν λόγω περίπτωση. Θα εκθέσω το πολύ απλό και αυταπόδεικτο γεγονός ότι στην 23άδα περιλαμβάνονται μόνο τρεις κεντρικοί αμυντικοί, κι αυτοί απ' τους "καλούς"... Τι άμυνα να παίξεις χωρίς ένα σέντερ μπακ της προκοπής; Ναι, ξέρω ότι είναι πολύ χαμηλής δυναμικότητας το Λιχτενστάιν, αλλά ουσιαστικά η εθνική πάει στη Βαντούζ χωρίς άμυνα, συνεπώς παίζει πιθανότητα ακόμα και για τρία ή τέσσερα στην πλάτη. Προσοχή όμως, δε θεωρώ κάτι δεδομένο, μιλάω μόνο για πιθανότητα. Υπάρχει στη μέση και η διαφημιστική εταιρεία που λέγεται ΟΥΕΦΑ, που σίγουρα θα δώσει διαιτητική αβάντα στη χώρα του χειρότερου πρωταθλήματος στον κόσμο, στη χώρα που θεωρεί μάγκα όποιον κάνει συλλογή από σημαιάκια του κόρνερ. Απ' την άλλη όμως, το στήσιμο δεν πιάνει πάντα. Παράδειγμα το Μπαρσελόνα-Ίντερ 1-0 του 2010, όπου χωρίς λόγο έφαγε κόκκινη στο 28' ο Τιάγκο Μότα και παρά τη γενικά εχθρική διαιτησία η "κακιά" Ίντερ του Μουρίνιο πέρασε την "καλή και άγια" Μπαρσελόνα των σόουμεν. Ήταν στημένο για να περάσει η Μπαρσελόνα, αλλά πάλι μαζί την ήπιατε. Ποιος μου εγγυάται ότι δε θα την πιείτε και τώρα; Είναι κανείς σε θέση να το εγγυηθεί; Εγώ πάντως τόσο μεγάλο ρίσκο δεν θα έπαιρνα. Κάθε ποδοσφαιρικός αγώνας παίζεται από δύο ομάδες και όχι από μία μόνη της. Όσο αδύναμη κι αν είναι η άλλη ομάδα, αν την υποτιμήσεις ή για κάποιο άλλο λόγο παίξεις λάθος και σε κοντράρει σωστά, θες προκλητική εύνοια για να γλιτώσεις και μπορεί ακόμα κι έτσι να μην τα καταφέρεις. Είμαι σίγουρη ότι, ακόμα κι αν η εθνική κερδίσει με ευρύ σκορ στη Βαντούζ, αποκλείεται να πείσει. Αν όντως έχει στόχο να γίνει ομάδα της προκοπής, θα πρέπει κατά βάση να βρει τρόπο να παίζει αξιόπιστο αμυντικό ποδόσφαιρο. Δεν υπάρχει αποδοτικό ποδόσφαιρο χωρίς αξιόπιστη άμυνα. Γεγονός αυταπόδεικτο.

Καθαρά αγωνιστικά αυτή τη φορά...

(Apologies to my non-Greek readers, as this post responds to a mistaken comment made by a Greek journalist regarding tactics.)

Τι μπαρούφα έγραψες πάλι ρε "Τσάρλυ"; Διαβάστε και θαυμάστε: "καμία τακτική με τρεις στόπερ δεν μπορεί να βγάλει ισορροπημένα και χωρίς σημαντική αδυναμία σε κομβικό χώρο το παιχνίδι."! Το γράφει αυτό γιατί είδε τον Παναθηναϊκό να παίζει με ένα παίκτη ανά πλευρά και να δέχεται ένα κάρο φάσεις από τον Ολυμπιακό στο "ντέρμπι" της Κυριακής 17/3/2019... Τι διάταξη είχε όμως στο εν λόγω ματς ο Παναθηναϊκός; Ας τη δούμε αναλυτικά:

-Ο Κουλιμπαλί δεν είναι κανονικός κεντρικός αμυντικός. Καταχρηστικά και μόνο επειδή δεν έβγαινε πολύ συχνά πλάγια θα δεχθούμε οριακά ότι έπαιξε ως στόπερ.
-Κολοβέτσιος και Οικονόμου δεν έφεραν εις πέρας επιτυχώς το καθήκον τους, αλλά σίγουρα είχαν πιο ξεκάθαρους ρόλους σέντερ μπακ από τους υπόλοιπους συμπαίκτες τους.
-Γιόχανσον και Ινσούα πήραν μόνοι τους τις πλευρές. Δεν είναι καλοί ανασταλτικά, έμπαιναν και στη μέση από τα πλάγια δίδυμα του Ολυμπιακού, πήρε παραμάζωμα ο Ολυμπιακός τις πλευρές.
-Ο Κουρμπέλης με τον Κάτσε πήραν μόνοι τους το χώρο του άξονα, χωρίς τρίτο χαφ να τους παρέχει στήριγμα.
-Δώνης και Μπουζούκης έπαιζαν περιφερειακά του Μακέντα.

Συνολικά δηλαδή ο Παναθηναϊκός εφάρμοσε στα χαρτιά ένα φουλ επιθετικό 3-4-3, που μετά το γκολ έγινε... 1-3-6. Αλλά και όσο ήταν 3-4-3, ο Ολυμπιακός ήταν αυτός που έκανε τις φάσεις, εύκολα θα μπορούσε το 0-1 να έχει γίνει πολύ νωρίτερα. Μέχρι εδώ τα πάει καλά η "ανάλυση" του "Τσάρλυ".

Για σταθείτε όμως μισό λεπτό... Εκτός από τα 3-4-3, 3-5-2 και 3-6-1 υπάρχει και το 5-4-1. Μια χαρά μπορεί το 5-4-1 να καλύψει επαρκώς όλους τους κομβικούς χώρους περιλαμβάνοντας τρία σέντερ μπακ (ασχέτως αν όλα είναι στόπερ ή αν περιλαμβάνεται λίμπερο ή/και ημιλίμπερο). Αναλυτικά:

-Με τρία σέντερ μπακ που παίζουν σωστά τις θέσεις τους, το κέντρο άμυνας είναι καλυμμένο για ένα μεγάλο ποσοστό περιπτώσεων. Σέντερ μπακ που παίζουν σωστά τις θέσεις τους βέβαια δεν υπάρχουν στο τηλεοπτικό ποδόσφαιρο, αλλά αυτό είναι άλλη κουβέντα.
-Με δύο άτομα ανά πλευρά σαφώς και είναι εφικτή η επαρκής κάλυψη στα πλάγια, αρκεί και τα δύο άτομα της εκάστοτε πλευράς να διαθέτουν την απαιτούμενη αμυντική προσήλωση.
-Στα χαρτιά ο άξονας φαίνεται να έχει μόνο δύο άτομα, στην πράξη όμως έχει τρία αν η κορυφή έχει την απαιτούμενη αμυντική προσήλωση. Ναι μεν οι "ειδήμονες" προσπαθούν να προωθούν φορ στο στιλ του Κράουτς και του Λεβαντόβσκι, αλλά από τακτική άποψη είναι πολύ καλύτερη μια κορυφή που "παίζει σαν αμυντικό χαφ".

Αλλά ο "Τσάρλυ" το 5-4-1 το... ξέχασε. Εκτός αν απλά δεν το ξέρει...

Υπόδειξη.

(Apologies to my non-Greek readers, but I feel the obligation to indicate how the Greek "Super" league table has to be formed, as the 25th matchday has been completed. As you understand, I have to do this in Greek.)

Μπορεί σε μερικούς μερικούς να μην αρέσουν οι υποδείξεις, αλλά ποσώς μ' ενδιαφέρει. Κάνω λοιπόν υπόδειξη για το πώς θα πρέπει να θεωρείται η βαθμολογία μετά και το Άρης-Απόλλων 5-0 που έλαβε χώρα τη Δευτέρα 18/3/2019. Όλες οι ομάδες θεωρούνται ότι έχουν παίξει από 25 αγώνες. Εννοείται πως το "ντέρμπι" θεωρείται κερδισμένο από την πλευρά του Ολυμπιακού, τόσο επειδή επροηγείτο τη στιγμή της διακοπής όσο κι επειδή διακόπηκε με υπαίτιο τον Παναθηναϊκό. Συνυπολογίζω επίσης για τον Παναθηναϊκό μια αφαίρεση 6 βαθμών επειδή είναι ο μέσος όρος των όσων έχω διαβάσει.

1)ΠΑΟΚ 67
2)Ολυμπιακός 60
3)ΑΕΚ 47
4)Ατρόμητος 43
5)Άρης 40
6)Παναιτωλικός 33
7)Λαμία 30
8)Πανιώνιος 29
9)Ξάνθη 29
10)Αστέρας Τρίπολης 27
11)Λάρισα 27
12)Παναθηναϊκός 26
13)ΠΑΣ Γιάννενα 23
14)ΟΦΗ 22
15)Λεβαδειακός 20
16)Απόλλων Σμύρνης 10

Φαντάζομαι πάντως πως, αν αυτή η βαθμολογία ισχύσει, θα δούμε να πέφτουν μόνο δύο ομάδες και να μη γίνεται μπαράζ. Μην κινδυνεύσει ο Παναθηναϊκούλης, κάτι θα πάθει η καημένη η ΕΠΟ. Κι αν τα κάνει θάλασσα ο Παναθηναϊκός και βρεθεί 15ος (δεν είναι κι απίθανο...), θα δούμε να πέφτει μόνο ο Απόλλων. Ευτυχώς δηλαδή που δεν προλαβαίνει να πάει και τελευταίος, διαφορετικά θα έπαιζε και να μην πέσει κανένας! Σιχαμένο πρωτάθλημα...

Περί εντός των τοιχών εχθρού...

(Apologies to my non-Greek readers, as the cause of this post is the permanently interrupted "Super" league match between Panathinaikos and Olympiacos that took place on Sunday 17/3/2019. As you might be able to tell from the clubs' names, our issue comes again from the Greek "Super" league.)

Αυτή τη φορά δεν είμαι σίγουρη αν θα πρέπει να πω μπράβο στον "Τσάρλυ" ή να του τραβήξω το αυτί. Σωστά γράφει πως ο εχθρός του Παναθηναϊκού είναι εντός των τειχών της ομάδας, αλλά δεν πιστεύω πως είναι διαφορετικός άνθρωπος από τον ίδιο τον Αλασκούζο, εεε, Αλαφούζο ήθελα να πω. Οι ομάδες με κόσμο παθαίνουν αυτό που σωστά περιγράφει ο "Τσάρλυ" ακριβώς επειδή έχουν πολλά έσοδα και μπορούν (με την υποστήριξη της ΦΙΦΑ και των παρακλαδιών της) να συντηρούν αυτούς τους "οργανωμένους". Δεν ξέρω ποιος είχε πρώτος την ιδέα να εκμεταλλευτεί έτσι το φανατισμό και το χαμηλό ως ανύπαρκτο διανοητικό επίπεδο των οπαδών της ομάδας του, αλλά καλό θα είναι να μας συστηθεί ώστε να του δώσουμε το βραβείο της ανοιχτής παλάμης. Ο στόχος της εκάστοτε διοίκησης που συντηρεί "οργανωμένους" είναι να τους χρησιμοποιεί για να πιέζει τη διαιτησία και άλλα κέντρα αποφάσεων προς όφελός της. Αυτό αποδεικνύεται μεταξύ άλλων και από το περιστατικό που εξέθεσε στον αέρα της ΕΡΤ ο Γιάννης Δάρας, που ολοκληρώθηκε με το "Και θα μας κάνετε υποδείξεις;" των ανθρώπων της ΕΠΟ. Πρέπει να γίνει πολύ προσεγμένη έρευνα για τυχόν συνεννόηση που είχε γίνει πριν τον αγώνα μεταξύ των συγκεκριμένων ανθρώπων και της διοίκησης του Παναθηναϊκού, ώστε ν' αποκλειστεί κάθε πιθανό πάτημα για άρνηση υπαιτιότητας του Παναθηναϊκού (ναι, είμαι σίγουρη ότι ο Παναθηναϊκός είναι υπαίτιος, αφού συντηρεί τέτοιους "οργανωμένους"). Κατόπιν αυτού θα πρέπει να τιμωρηθεί ο Παναθηναϊκός με άμεσο υποβιβασμό στην κατηγορία για την οποία άλλωστε είναι το ρόστερ του (ναι ρε μαλάκες, για τη Β' είναι, δεχτείτε το να πάμε παρακάτω), θα πρέπει όμως να φάει καμπάνα και η "Σούπερ" λίγκα. Ένας πλήρης μηδενισμός της στη βαθμολογία της ΟΥΕΦΑ, μαζί με πλήρη μηδενισμό των βαθμών κάθε ελληνικής ομάδας ξεχωριστά, συν έναν αποκλεισμό για τριάντα ή σαράντα χρόνια από κάθε διοργάνωση πέραν των συνόρων νομίζω πως είναι μια δίκαιη ποινή για τα όσα γίνονται σε διαχρονική πια βάση. Συμφωνώ και με τη σύλληψη και καταδίκη των δραστών της εισβολής, δεν πρέπει όμως η μία ποινή να αναιρεί την άλλη. Όλοι φταίνε, όλοι να πληρώσουν. Δε μ' ενδιαφέρει αν ο (κάθε) Παναθηναϊκός έχει κόσμο ή για κάποιον άλλο λόγο περνάει ως όνομα ή ντε και καλά θέλουν οι διοργανωτές ή οι καναλάρχες να τον επιβάλουν, ή αν ο εκάστοτε "οργανωμένος" τυχαίνει να είναι συγγενής "υψηλά ιστάμενου". Όποιος διαταράσσει τη δημόσια ασφάλεια πρέπει να τιμωρείται παραδειγματικά, και κυρίως ΜΗ εφέσιμα.

Φήμες όμως λένε πως η ΟΥΕΦΑ ετοιμάζει μια νέα διοργάνωση, το Τραμπούκοι Λιγκ. Κάθε σεζόν η Ελλάδα θα εκπροσωπείται σε αυτό από τους ΠΑΟΚ, ΑΕΚ, Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό. Το τρόπαιο θα πηγαίνει σε όποια ομάδα καταφέρει τις περισσότερες υπαιτιότητες διακοπής αγώνα. Η καινοτόμος αυτή διοργάνωση μάλιστα θα μεταδίδεται ζωντανά διεθνώς, ώστε να μυεί όλα τα παιδιά του κόσμου στο... ύψιστο ιδανικό του φανατισμού. Πάω να ξεράσω κι έρχομαι.

Προβλέπεται επίσης βραβείο MVF για όποιον πάρει τα περισσότερα σημαιάκια κόρνερ στη σεζόν.

UEFA's Europa League, quarterfinal "draw": staged pair alert

UEFA set Slavia Praha to face Chelsea. Why? Because they don't want Czech Republic to get more points. Chelsea and Napoli are the best teams remaining in UEFA's Europa League at this time, so UEFA decided to drop the Czech side on the English part of the favourite's list, as they want England to get the most points possible.

Now let's come to why UEFA doesn't want Czech Republic to get more points. It is because Greece "belongs to the west", so the "No to racism" shouters are doing anything they can to favour Greece over those who "belong to the east" I suppose. It is the same reason why Dinamo Zagreb faced such horrible arbitration in Lisbon: the "No to racism" shouters are racists! Most people are only aware of the racism against blacks, but there also is a lot of racism against Slavs, exactly because it isn't in any way criticised in the mainstream media.

This blog contains several posts in Greek, so you can very safely tell that I "belong to the west" too. I theoretically should have no reason to shout about racism against Slavs, you might think. In practice though I 'm not a selfish fuck. I do shout against my country if there 's a good reason to do so. In this case, a trashy championship is favoured over some clearly better ones, just because "it belongs to the west" and "those others belong to the east". Sure, no FIFA-associated championship is particularly good, but still there are differences between championships and it isn't right to favour a championship over another. Here I am basically shouting for meritocracy. Let every championship collect the points it deserves. Neither more nor less than that.

"If they want England to get the most points possible, why did they drop Arsenal on Napoli?" you may ask. The answer is simple: they 're going to stage it so that Arsenal get the most points they can from this pair. UEFA wants to give the Champions' League to Cristiano Ronaldo, but since he plays for Juventus they have to slaughter all other Italian teams if they don't want Italy to approach England and Spain. This is why they slaughtered Inter in the pair with Frankfurt and gave Napoli unacceptable arbitration in Austria (Napoli qualified just because they were too good to be eliminated).

And why does UEFA want to give the Champions' League to Cristiano Ronaldo? The answer can be found in the mainstream media themselves: he is the most marketable player in FIFA's football. He 's no good for the sport as it has to be played, but advertisement companies such as FIFA and its lesser branches care about marketability, not about the sport.

"Στα μαλακά"...

(Apologies to my non-Greek readers. This post is about UEFA's trophies, but criticises an article written in Greek.)

Μας γράφει ο Μάνος Ναβροζίδης ότι η Λίβερπουλ έπεσε στα μαλακά επειδή κληρώθηκε με την Πόρτο. Την ομάδα που κατά τη φάση των 16 έπεισε περισσότερο από κάθε άλλη. Τη στιγμή που η Λίβερπουλ πέρασε επειδή ο Νόιερ δεν είναι τερματοφύλακας. Αλήθεια, είδε κανείς πόσο χαζά έφαγε το 0-1 στη ρεβάνς της ομάδας του με τη Λίβερπουλ; Κανένας υπεύθυνος άνθρωπος δεν αφήνει έτσι άδειο έναν τόσο κομβικό χώρο ενώ πρέπει πάση θυσία να μη δεχθεί γκολ στην έδρα του. Αν κάπου έπεσε στα μαλακά η Λίβερπουλ, αυτό ήταν το ζευγάρι με τη Μπάγερν, όχι με την Πόρτο. Ξέρω, θα τα στήσει η UEFA με σκοπό να προβάλει ως "προπονηταρά" τον Κλοπ, υπάρχει και μια πιθανότητα να ξεφύγει το σκορ σε αστρονομικά επίπεδα όπως 2-0 ή ακόμα και 3-1, αλλά η αγωνιστική εικόνα δεν αναμένεται να είναι και τόσο "στα μαλακά η Λίβερπουλ". Ας αφήσει το ποδόσφαιρο ο Μάνος κι ας επιστρέψει στα fightsports ή όποιο άλλο είναι το βασικό του αντικείμενο. Ευχαριστώ.

Θριαμβολογώντας για την... ξεφτίλα

(Apologies again to my non-Greek readers. This post has to do with Juventus' qualification against Atletico de Madrid for UEFA's Champions' League, but responds to a specific Greek reporter's article about the same match.)

Πάλι το ίδιο λάθος, "Τσάρλυ". Ναι, το ξέρουμε ότι αν δε σκοράρεις δεν κερδίζεις, πλην όμως μην τα ισοπεδώνουμε όλα για χάρη του γκολ. Το γκολ είναι μια στιγμή. Ποδόσφαιρο είναι όλα τα υπόλοιπα κομμάτια της διαδικασίας που (θα πρέπει να) προηγείται του γκολ. Το γκολ είναι απλώς και μόνο το αποτέλεσμα του ποδοσφαίρου, όχι το ίδιο το ποδόσφαιρο. Λοιπόν όχι, ο Κριστιάνο δεν ξέρει πώς να κερδίζει. Ναι, ξέρω, σκοράρει πολύ κατά περιόδους, αλλά η αμυντική του λειτουργία είναι παντελώς ανύπαρκτη. Και στο κάτω κάτω ποιος είναι ο λόγος που σκοράρει τόσο πολύ ο Κριστιάνο και ο κάθε Κριστιάνο; Ποιος είναι ο λόγος που κάθε σχετιζόμενος με το γκολ παίκτης προκαλεί τρόμο κάθε που θα πατήσει την αντίπαλη περιοχή; Μήπως κάτι δεν πάει καλά με τις άμυνες; Και στο κάτω κάτω, αν είναι πράγματι τόσο αξιόπιστος, γιατί μαγκώθηκε όπως μαγκώθηκε στη Μαδρίτη; Ξέρω τι διαφορά μπορεί να κάνει μια καλή μέρα από μια κακή μέρα, και γι' αυτό ακριβώς θεωρώ υπερβολική και όχι αθώα την αλλαγή δεδομένων που προέκυψε.

Σε κάθε περίπτωση πάντως είναι προσβολή για πολύ κόσμο αυτό που γράφεις πως ο Κριστιάνο "ξέρει καλύτερα από τον καθένα πώς να οδηγεί τις ομάδες του στην κορυφή της Ευρώπης". Να, για παράδειγμα εγώ ξέρω καλύτερα απ' αυτόν πώς γίνεται η δουλειά: μέσα σ' όλο το σχεδιασμό κοιτάς να εκμεταλλευτείς και το εκτός έδρας γκολ. Δε νοείται να λες ότι πας με ασφάλεια προς το τρόπαιο όταν στο πρώτο νοκ άουτ κάνεις εκτός έδρας ήττα με αστρονομικό σκορ όπως το 2-0. Αν ήθελε να μας πείσει η Γιουβέντους ότι βασικά πάει για το Τσάμπιονς Λιγκ, έπρεπε στη Μαδρίτη να κάνει μια κυνική εμφάνιση και να κερδίσει με 0-1, για να μπει στη ρεβάνς να το διαχειριστεί. Έτσι πας για τα μεγάλα τρόπαια, όχι να τρως τα γκολ με το τσουβάλι και να πρέπει να τρέχεις και να μη φτάνεις στη ρεβάνς... Δεν ξέρω με ποιον θα πέσει στον επόμενο γύρο η Γιουβέντους, δεν έχω βύσμα στην UEFA να ρωτήσω, αλλά έχω την αίσθηση ότι θα δυσκολευτεί ακόμα κι αν πέσει με μαλθακή ομάδα όπως η Σίτι του λατρεμένου σου Γκουαρδιόλα. Ναι, ξέρω, κάπως θα τα στήσει η UEFA για να προβληθεί ο Κριστιάνο ως "απόλυτος πρωταγωνιστής", όμως αυτό αποβαίνει ξεκάθαρα σε βάρος του αθλήματος, το οποίο σε περίπτωση που έχεις ξεχάσει σου θυμίζω πως είναι ΟΜΑΔΙΚΟ.

Της... ευγενικής χορηγίας έγινε πάλι

(Apologies to my non-Greek readers. Once again, my post is about Greece's "Super" league.)

Έχει μεγάλη πλάκα αυτό το πρωτάθλημα... Τα δύο σαββατιάτικα ματς έληξαν μεν 0-0, αλλά στο ΑΕΚ-Παναθηναϊκός είδαμε την κάθε μία ομάδα να προσπαθεί να δωρίσει το αποτέλεσμα στην άλλη. Το ότι τελείωσε το ματς με ΜΗΔΕΝ εύστοχες τελικές για τον Παναθηναϊκό είναι απλά ενδεικτικό του χαμηλότατου αγωνιστικού επιπέδου του. Η πλάκα εδώ είναι ότι ο "Τσάρλυ" προσπαθεί να πείσει ότι ο Παναθηναϊκός ήταν... καλύτερος, κάτι στο οποίο απαντώ με τις 4-0 εύστοχες τελικές υπέρ της ΑΕΚ και δεν σχολιάζω περαιτέρω, καθαρά για λόγους συντομίας - έρχεται κι άλλη κριτική. Ανώτερο ματς είδαμε στο Ξάνθη-Αστέρας, ειλικρινά. Όχι ότι μας πετάχτηκαν τα μάτια έξω, αλλά περισσότερο έπεισαν η Ξάνθη και ο Αστέρας ότι θα μπορούσαν να παίξουν Ευρώπη, παρά η ΑΕΚ και ο βάζελος που μ' αυτά τα χάλια θα έπρεπε να παλεύουν στην ουρά.

Περνάμε τώρα στα κυριακάτικα ματς. Συνεχίζει κανονικά ο Φέστα για τη Λάρισα, οδηγώντας την ομάδα του σε μια πειστική εμφάνιση απέναντι στον καλοστημένο ναι μεν αλλά τεχνικά ανεπαρκή Λεβαδειακό. Το αστείο εδώ είναι ότι ο Κούγιας έδιωξε τον Ντέλετιτς επειδή δεν του έκανε το χατίρι να... συμφωνήσει με τον Ολυμπιακό. Συγγνώμη, τι διαφορά ακριβώς έχει για τον Κούγια αν ο ένας ή ο άλλος που φεύγει απ' την ομάδα του πάει στον ένα ή στον άλλο "μεγάλο"; Και παρεμπιπτόντως θα ήθελα ν' αναφερθώ λίγο σ' ένα άρθρο του Γιάννη Σερέτη, που είχε γραφτεί αρκετά πριν καταφέρω να έχω έτοιμο αυτό το ιστολόγιο και γι' αυτό δεν το σχολίασα τότε. "Ο Ντέλετιτς δεν πρέπει να μείνει στη Λάρισα, πρέπει να πάρει μεταγραφή σε κάποια από τις μεγάλες ομάδες" ήταν το ρεζουμέ του. Τι μας λες ρε μεγάλε; Από πότε έχει το δικαίωμα ο κάθε δημοσιογραφίσκος να υποδεικνύει τι θα κάνει ο τάδε ή ο δείνα παίκτης τη μεταγραφική περίοδο; Και γιατί παρακαλώ να μην κάτσει στη Λάρισα ή στην κάθε Λάρισα ένας παίκτης που για τον άλφα ή βήτα λόγο τραβάει προς τα πάνω την ομάδα του; Πώς θα γίνει ανταγωνιστικό το πρωτάθλημα αν οι Λάρισες αυτού του κόσμου χάνουν παίκτες στους οποίους βασίζονται; Και δεν είναι τόσο ο ίδιος ο Ντέλετιτς ή ο κάθε Ντέλετιτς το θέμα. Περισσότερο η χημεία της εκάστοτε ομάδας είναι που ενδιαφέρει. Φεύγει από τη Λάρισα ένας παίκτης που έδενε καλά μαζί της και πάει στην ΑΕΚ, που όπως και να 'χει είναι άλλο περιβάλλον και δε μπορεί κανείς να ξέρει από πριν αν θα δέσει το ίδιο καλά κι εκεί. Στο κάτω κάτω, με την κίνηση που έκανε αυτός ο γραφικός ο "Μάντρας", ο Ντέλετιτς θα μείνει περίπου 4 μήνες εκτός δράσης. Ρυθμός πάπαλα.

Αιφνιδίως και χωρίς καν εξηγήσεις απέλυσε ο Απόλλων Σμύρνης το Μπάμπη Τεννέ, μία μέρα πριν τον αγώνα του με τον ΟΦΗ. Τα ΜΜΕ προέβαλαν την άποψη ότι ο ΟΦΗ αδικείται από το 0-0 επειδή είχε τρία δοκάρια, στην περίπτωση αυτή όμως θεωρώ ότι ίσχυσε εν μέρει η τιμωρία από το άθλημα. Θεωρώ ότι αν ο Χάιμε Βέρα ήταν έξυπνος κι έπαιζε σύστημα... Τεννέ, θα είχε φύγει έστω με το 0-1 και θα είχε κάνει μια σημαντική προσπέραση στον πίνακα. Δίκαιο το 0-0, τιμώρησε και τους δύο για τη λάθος τακτική τους με τον τρόπο που άρμοζε. Πέσετε και οι δύο να τελειώνουμε. Και, αν θέλετε την προσωπική μου άποψη, πρέπει να τελειώσει αυτό το αστείο με τις ομάδες που παίζουν μόνο για την παραμονή τους και τίποτ' άλλο. Η περίφημη αναδιάρθρωση δεν θα προσφέρει και πολλά εάν οι ομάδες στη "Σούπερ" λίγκα είναι 14. Κατεβάστε τις στις 12 γι' αρχή να δούμε πώς θα πάει, και αν το αστείο αυτό συνεχίζεται κάντε τις 10, ή ενδεχομένως και 8. Αρκετά πια με τους Πανιώνιους και τους ΠΑΣ Γιάννινα. Κι αν η Ελλάδα πέσει αρκετά ώστε να βγάζει μόνο 4 ομάδες στην Ευρώπη, μπαίνει στο τραπέζι και η πρόταση για 6 ομάδες στη "Σούπερ" λίγκα. Ακούγεται ακραίο αν έχεις συνηθίσει στο 16άρι πρωτάθλημα, αλλά είναι απολύτως αναγκαίο βάσει αυτών που βλέπω.

Και φτάνουμε στον "ονειρεμένο" ΠΑΟΚ που "μπαίνει στο γήπεδο για να σκοτώσει τον αντίπαλο και όχι να διαχειριστεί τα παιχνίδια". Ρε "Τσάρλυ", πόσα θες κι εσύ να μας τρελάνεις; Τι συμπεράσματα πας και βγάζεις απέναντι σ' έναν Ατρόμητο με σέντερ μπακ τον... Στρούγγη (δεν έχω κάτι μαζί του, απλά δεν είναι σέντερ μπακ το παιδί) και αριστερό μπακ κάποιον Κατράνη; Όταν έχεις τη μισή σου άμυνα άκυρη, δε γίνεται να χτυπήσεις ματς, ακόμα κι απέναντι σ' αυτό τον τραγικό ΠΑΟΚ, που αν εξαιρέσεις το πρώτο και το τρίτο γκολ δεν έχει κάνει ούτε μισή φάση (ανύπαρκτα τα δύο πέναλτι του ΠΑΟΚ, δεν πιστεύω να γκρίνιαζε πάλι ο καραγκιόζης ο Λουτσέσκου...). Γενικότερα φαίνεται καθαρά ότι κρίνεις βάσει αποτελέσματος και γύρω απ' αυτό χτίζεις τις "αναλύσεις" σου, ενώ κανονικά πρέπει να αναλύσεις τον αγώνα αυτό καθαυτό και να εξηγήσεις αν και κατά πόσο είναι αξιόπιστο το τελικό αποτέλεσμα - που σε αυτή την περίπτωση δεν είναι καθόλου. Δεν είσαι ο μόνος που κάνει το λάθος να κρίνει αποκλειστικά βάσει αποτελέσματος, αλλά ο τρόπος που γράφεις τις "αναλύσεις" σου είναι πολύ πιθανό να μπερδεύει όποιον δεν τις μελετά αρκετά καλά. Δεν προβάλλεις σωστά το άθλημα και οφείλεις τουλάχιστον στη συνείδησή σου να διορθωθείς αμέσως. Το αποτέλεσμα βγαίνει στο τέλος, ο αγώνας αρχίζει πάντα απ' το 0-0, πρέπει κι εσύ να συμμορφώσεις την κατεύθυνση των κειμένων σου μ' αυτό το αντικειμενικά παραδεκτό γεγονός. Αυτό που μέχρι τώρα κάνεις μου θυμίζει τα κείμενα για τον "καταστροφικό Νοέμβριο" της φετινής ΑΕΚ: "Δε σκοράρει ο Πόνσε, να ποιο είναι το πρόβλημα της ΑΕΚ". Συγγνώμη παιδιά αλλά το έχετε πιάσει ανάποδα. Το ότι δε σκόραρε τότε ο Πόνσε ήταν η επιφάνεια του προβλήματος. Αυτό τον καιρό ο Πόνσε σκοράρει, όμως η εικόνα της ΑΕΚ στην άμυνα και στο κέντρο παραμένει απαράδεκτη, παρά το όποιο συμμάζεμα έχει επιχειρήσει ο Χιμένεθ. Δε θα είναι εύκολο για τους κιτρινόμαυρους να διορθώσουν τα όσα προκάλεσε η λαίλαπα Ουζουνίδη. Έχει καλούς λόγους ο Χιμένεθ να επιμένει ότι δεν είναι μάγος. Ο πρώτος είναι ότι δεν υπάρχουν μάγοι...

Λαμία-ΠΑΣ Γιάννενα 1-1. Βαθμός από το πουθενά για τους Γιαννιώτες, που δέχθηκαν το 1-0 από μια φάση με χαώδες κενό στη δεξιά τους πλευρά (όντως η φάση φώναζε ότι έπρεπε να γίνει γκολ, ο τύπος που έκανε τη σέντρα περίμενε ΠΕΝΤΕ ΔΕΥΤΕΡΟΛΕΠΤΑ χωρίς να πάει κανείς να τον κλείσει έστω υποτυπωδώς) και ισοφάρισαν α λα Εθνική Ελλάδος 2004, με κεφαλιά από κόρνερ που έτυχε να πάρουν από γέμισμα. Επιστρέφω όμως στα πέντε δευτερόλεπτα του αμαρκάριστου παίκτη, είναι ένα θέμα στο οποίο δεν δόθηκε καμία σημασία από τα ΜΜΕ. Όποιος θέλει ας έρθει να παίξει μαζί μας κι ας δοκιμάσει να περιμένει πέντε δευτερόλεπτα σε οποιοδήποτε σημείο του γηπέδου. Είναι στάνταρ ότι όχι μόνο θα τον έχουμε μαγκώσει τακτικά, αλλά θα του έχουμε πάρει και τη μπάλα. Έχει δίκιο ο "Τσάρλυ" στο πώς δουλεύει ο χρόνος στο ποδόσφαιρο. Πέντε δευτερόλεπτα είναι τεράστιο χρονικό διάστημα. Όταν αφήνεις αντίπαλο αμαρκάριστο για πέντε δευτερόλεπτα, αξίζεις να φας γκολ και να χάσεις το ματς. Τα Γιάννενα έφαγαν το γκολ που έπρεπε σ' εκείνη τη φάση, αλλά συνολικά στάθηκαν τυχερά και πήραν ένα βαθμό που δεν άξιζαν, όπως ακριβώς δεν άξιζε η Ελλάδα το Euro 2004. Μόνο με κεφαλιές από κόρνερ έβαζε γκολ. Κανονικό ποδόσφαιρο μηδέν. Σε κάθε αγώνα δεχόταν τριάντα κλασικές ευκαιρίες για γκολ και μόνο από τύχη δεν δεχόταν γκολ. Όποιος λέει πως "παίζαμε άμυνα" έχει μεσάνυχτα από ποδόσφαιρο. Το ίδιο ισχύει για όποιον λέει πως "είχαμε εκπληκτικούς κεντρικούς χαφ", φίλε "Τσάρλυ". Φουλ επίθεση με τρία δεκάρια και τρεις φορ έπαιζε ο Ρεχάγκελ, γι' αυτό και δε μπορούσε να λειτουργήσει σωστά η ομάδα στο κομμάτι της ανάπτυξης και χρειαζόταν να βάζει γκολ με κεφαλιές από κόρνερ, τα οποία κέρδιζε από γεμίσματα όπως ο ΠΑΣ Γιάννενα. Έδινε το δικαίωμα σε όλους τους αντιπάλους να παίζουν ποδόσφαιρο χώρου και να τη βρίσκουν ανοιχτή στην κόντρα, με μόνο το Νικοπολίδη και την ατυχία να προλαμβάνουν τα γκολ. Ποια άμυνα; Πού ήταν η άμυνα; Η άμυνα είναι όταν ο αντίπαλος αποτυγχάνει να σου κάνει φάση, όχι όταν σου κάνει τριάντα κλασικές!

Ολυμπιακός-Άρης 4-1: Κακή επιλογή του Παντελίδη ο Ματίγια αντί του Μπάσα στη βάση του άξονα από πλευράς Άρη, εκτός αν ο Αλβανός δεν ήταν έτοιμος για βασικός (περίπτωση στην οποία τη θέση του έπρεπε να πάρει ένας στόπερ και όχι ένα δεκάρι, εκτός πια αν δεν υπάρχουν αρκετά στόπερ στην ομάδα του Παντελίδη). Οι κακές επιλογές σε τόσο κομβικές θέσεις μπορεί να μη φαίνονται πάντα στο αποτέλεσμα του άλφα ή του βήτα αγώνα (σε αυτόν πάντως φάνηκε, παρ' όλο που και ο Μαρτίνς δεν είχε τον Καμαρά), αλλά πάντα επηρεάζουν αρνητικά την αγωνιστική εικόνα της ομάδας στην οποία γίνεται το εκάστοτε λάθος. Δηλαδή στην ουσία την πάτησε ο Άρης στο Καραϊσκάκη όπως ο Ολυμπιακός στην Τούμπα. Το καλό είναι ότι ο Παναιτωλικός πέρασε τον Παναθηναϊκό (άντε λοιπόν να παίρνει σειρά και η Ξάνθη, η ερχόμενη αγωνιστική προσφέρεται για το κλείσιμο της διαφοράς...), που σημαίνει ότι το συνονθύλευμα του Δώνη έχει ένα παραπάνω εμπόδιο για το στόχο της πεντάδας (η οποία πεντάδα θα γίνει τετράδα αν είτε ο Αστέρας είτε η Λαμία είτε και οι δύο πάνε στον τελικό του κυπέλλου, άρα συν ακόμα ένα εμπόδιο για το σβήσιμο της ποινής του Παναθηναϊκού).

Τέλος, τη Δευτέρα είδαμε τον Παναιτωλικό να διασύρει 5-0 τον κάκιστο Πανιώνιο. Θεωρητικά αυτό που έλεγε και ξανάλεγε ο Μπακόπουλος για τις απουσίες έχει βάση, αλλά στην πράξη μιλάμε για μια διοργάνωση στην οποία δυο φορές το χρόνο οι ομάδες αλλάζουν λίγο-πολύ τη σύνθεσή τους, άρα και η χημεία πάει αντίστοιχα λίγο-πολύ περίπατο. Ο πραγματικός λόγος που οδήγησε τον Πανιώνιο στην ευρεία ήττα ήταν η άκυρη έξοδος του γκολκίπερ στο 1-0 και το κακό του στήσιμο στο 2-0. Αλήθεια, θα δεχόταν το δεύτερο γκολ ο Πανιώνιος αν όλοι οι αμυντικοί του και τα βασικά του χαφ ήταν όπως έπρεπε στις θέσεις τους; Το ρωτάω αυτό γιατί και ο Παναιτωλικός δεν έδειξε τίποτα το τρομερό σαν ομάδα, απλά βρήκε απέναντί του ένα μάτσο παίκτες πεταμένους στο γήπεδο όπως να 'ναι, που ήταν ανίκανοι να εφαρμόσουν έστω ένα βασικό αμυντικό σχήμα. Δεν είναι ποδοσφαιριστές αυτοί που είχε ο Πανιώνιος στο Αγρίνιο. Θα ξαναπώ όμως ότι και ο Παναιτωλικός δεν ήταν καλός, για να πάρω την ευκαιρία να γίνω πιο συγκεκριμένη και να πω ότι, ακόμα και με το σκορ υπέρ του (άρα με συνθήκες που ευνοούσαν τη διαχείριση του σκορ), εμφάνισε ανεπίτρεπτα αμυντικά κενά σε κάποιες φάσεις, οι οποίες και παραλίγο να γίνουν γκολ για τον κατά τα λοιπά ανύπαρκτο Πανιώνιο. Συνολικά κακός ο αγώνας, αλλά με το... επιθυμητό αποτέλεσμα ως προς τη θέση του Παναθηναϊκού. Περιμένω να δω τι θα γίνει την ερχόμενη αγωνιστική: Ατρόμητος-ΑΕΚ, Άρης-Απόλλων, Παναιτωλικός-ΠΑΟΚ (εδώ αν δεν υπάρξει γκολ από γονατιά με το καλησπέρα, είναι πιθανό να κολλήσει ο ΠΑΟΚ), Παναθηναϊκός-Ολυμπιακός και Πανιώνιος-Ξάνθη είναι οι αγώνες με απαιτούμενα αποτελέσματα για να μείνει πίσω τόσο ο Παναθηναϊκός όσο και η ΑΕΚ. Σημασία έχει στο τέλος να τερματίσει τρίτος ο Ατρόμητος και τέταρτος ο Άρης, με τελικό κυπέλλου Αστέρας-Λαμία, να γελάσουμε με τα όσα θα γραφτούν για την ΑΕΚ και τον Παναθηναϊκό, ειδικά αν ο Παναθηναϊκός προλάβει να πέσει στο β' μισό του πίνακα...

ΠΣΖ-Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ 1-3: Βασικά είναι βλάκας ο Τάκελ...

(Excuse me again for writing in Greek about a UEFA Champions' League match, but once again I 'm responding to a Greek journalist's "analysis")

Πόσα θες να μας τρελάνεις, Καίσαρη; Έχει πολλή πλάκα που, για να μην πεις ότι ένας προπονητής παρών στη φάση των 16 της "κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης" είναι ένας βλάκας και μισός, πιάνεσαι από τη "φανέλα" μιας ομαδούλας της σειράς (η οποία επιπλέον ούτε έχει προπονητή της προκοπής αυτή τη στιγμή, ούτε επί Φέργκιουσον είχε...). Η έκφραση "κάνω Παρί", που φυσικά δεν θα μπορούσε να στοιχειοθετηθεί επαρκώς από το στημένο 6-1 στο Καμπ Νου και τις δύο ρουλέτες με τη Ρεάλ, πλέον στοιχειοθετείται επαρκέστατα, όχι όμως τόσο από τ' αποτελέσματα αυτά καθαυτά. Το γεγονός ότι η ΠΣΖ είχε να προστατεύσει ένα καθαρό 0-2 και κατάφερε ν' αποκλειστεί είναι μεν κάτι που δε συμβαίνει κάθε μέρα, αλλά έχει μία πολύ συγκεκριμένη αιτία, την οποία αναφέρεις εντελώς επιδερμικά, χωρίς να της δώσεις την πρέπουσα σημασία. Τα δύο γκολ-δώρα δεν θα είχαν υπάρξει αν αυτός ο γραφικός τύπος ο Τάκελ έστηνε όπως έπρεπε την ομάδα του για προστασία αποτελέσματος. Να το πω πιο απλά, ρε μαλάκα Τάκελ στην έδρα σου παίζεις, αν πας να πάρεις νταηλίκι τη νίκη και μου παίζεις με κάτι αποστάσεις να με το συμπάθειο, κινδυνεύεις να φας στην έδρα σου πιο πολλά απ' όσα έβαλες εκτός και να βρεθείς φάτσα με τον αποκλεισμό! Προφανώς και η Γιουνάιτεντ δεν έπαιξε κανένα σούπερ αμυντικό ποδόσφαιρο, είχε όμως την τύχη να βρεθεί απέναντι σε μπλαζέ αντίπαλο και τη στοιχειώδη (αλλά ΜΟΝΟ τη στοιχειώδη) αντίληψη να δει το προφανές, που λόγω της κακής ποιότητας του αγώνα στάθηκε αρκετό για την "επική" αυτή ανατροπή. Και βέβαια το να σχολιάζεις έναν αγώνα που ήρθε 1-3 λέγοντας "Ο αγώνας δε χρειάζεται να έχει γκολ, αρκεί το δράμα" δείχνει πόσο εκτός λογικής είναι η "ανάλυσή" σου. Τέσσερα γαμημένα γκολ είχε αυτός ο κωλοαγώνας! Στις σοβαρές διοργανώσεις, τέσσερα γκολ δε μπαίνουν ούτε σ' ένα σύνολο οκτώ αγώνων! Πόσο μάλλον όταν μιλάμε για γκολ τέτοιας γελοιότητας όπως αυτά που έφαγε ο (πολλά χρόνια τώρα τελειωμένος) Μπουφόν. Το ότι δεν ξέρει η ΠΣΖ να προκρίνεται δεν σημαίνει ότι ξέρει η Γιουνάιτεντ. Τέλος, είναι σωστή η αναφορά σου στις απάτες των ΠΣΖ και Σίτι όσον αφορά το Financial Fair Play, αλλά πολύ μεγάλο λάθος η χρήση της διαιτησίας για "τιμωρία" τέτοιων ομάδων. Διαπιστώνεις ότι κάποια ομάδα σε κλέβει; Βρίσκεις τους υπαιτίους της παράβασης, τους αποκλείεις εφ' όρου ζωής από κάθε ασχολία που (άμεσα ή έμμεσα) επηρεάζει ποδοσφαιρικές ομάδες και διοργανώσεις και καθάρισες. Έτσι ούτε τον κόσμο ξεσηκώνεις, ούτε τη βία καλλιεργείς. Το μοναδικό ελάττωμα αυτής της μεθόδου είναι πως απαιτεί σοβαρή έρευνα, και το λέω αυτό γιατί κατά πώς φαίνεται κάποιοι βαριούνται να κάνουν μια δουλειά της προκοπής...

Ρεάλ Μαδρίτης-Άγιαξ 1-4: Τι χάλια "αναλύσεις" είναι αυτές;

(Apologies to my non-Greek readers. Although this post refers to UEFA's Champions' League, I 've made it to criticise the "analysis" done by specific "experts" on Real Madrid-Ajax 1-4. Use Google Translate at your own peril, as its "translations" between Greek and English are tragic...)

Απευθύνομαι αρχικά στον "Τσάρλυ", που γράφει εν ολίγοις ότι η Ρεάλ είχε σχεδιάσει ν' αποτύχει για να δημιουργήσει συνθήκες επιτυχίας για τον επόμενο κύκλο της. Η ανάλυσή σου φίλε "Τσάρλυ" έχει δύο πολύ βασικά λάθη. Το ένα λάθος είναι παρόμοιο με ό,τι γίνεται στις αναλύσεις αγώνων όπως το Ολυμπιακός-ΠΑΣ Γιάννενα, όπου όλοι οι "ειδήμονες" "αναλύετε" τον αγώνα βασιζόμενοι μόνο στην εικόνα του (εκάστοτε) Ολυμπιακού. Παρουσιάζεις τη Ρεάλ ως μια ομάδα που έπαιζε μόνη της, χωρίς να έχει καμία σημασία τι έκανε ο εκάστοτε αντίπαλός της. Κοιτάς μόνο αποτελέσματα (μάλιστα στο κομμάτι που αναφέρεσαι στον Ζοσέ Μουρίνιο κοιτάς μόνο το γύρο στον οποίο έφτασε, χωρίς να δεις με τι ομάδες έπαιξε, πόσο μάλλον τι αγωνιστικό πρόσωπο έδειξε στο κάθε ματς) και ουσιαστικά πας και γράφεις την ίδια τη φύση του αθλήματος στα παλαιότερα των υποδημάτων σου. Εξαίρεση σε όλο αυτό θα μπορούσε να είναι ο τρόπος που προσεγγίζεις την "επιτυχία" του Ζιντάν, αλλά όταν γράφεις πως η Ρεάλ του Ζιντάν έπαιζε αμυντικά και προσπαθούσε να χτυπήσει στο χώρο γίνεσαι γελοίος, δεν ίσχυσε ποτέ κάτι τέτοιο. Πέρασε μεν από πολλές έδρες στην Ευρώπη, αλλά το πώς πέρασε είτε δεν το κατάλαβες είτε το έχεις ξεχάσει. Καμία "αξιοπρεπής αμυντική λειτουργία" και καμία συνειδητή "εκμετάλλευση μέτρων" δεν εμφανίστηκε στον αγωνιστικό χώρο. Ήταν χειρότερη και τις δύο φορές με τη Μπάγερν στο Μόναχο, με την Παρί το ζευγάρι ήταν όπου κάτσει η μπίλια, στο Τορίνο εμφανώς χειρότερη απ' τη Γιουβέντους, στη Νάπολι πάλι χειρότερη και στη Ρόμα το ματς ήταν όπου κάτσει η μπίλια (τα λέω εντελώς επιγραμματικά γιατί έχω κι άλλη κριτική να κάνω). Το δεύτερο λάθος είναι κι αυτό πολύ συνηθισμένο, σε βαθμό που η πλειοψηφία ΔΕΝ το θεωρεί λάθος: κρίνεις πολύ επιδερμικά το τι είναι επιτυχία. Η πραγματική επιτυχία ή αποτυχία μιας ομάδας έγκειται στην απόδοσή της στον αγωνιστικό χώρο. Το ποδόσφαιρο αυτό καθαυτό δεν έχει καμία σχέση με την οικονομία, το εμπόριο και τις διαφημίσεις. Βέβαια λέμε για το ποδόσφαιρο αυτό καθαυτό, όχι το χάλι που προσπαθεί η κάθε τυχάρπαστη ομαδούλα να καθιερώσει ως "ποδόσφαιρο".

Και περνάω τώρα στην άλλη κριτική που έλεγα. Ποιος "γίγαντας Άγιαξ", Θέμη Καίσαρη; Μόνο και μόνο από περιέργεια είδα το βίντεο με τις φάσεις που παραθέτεις και διαπίστωσα πως κρίνεις κι εσύ αποκλειστικά με βάση το αποτέλεσμα. Το λάθος του VAR στο τρίτο γκολ των Ολλανδών, αν και θα μπορούσε η σωστή απόφαση να κρατήσει πιο μέσα στο παιχνίδι τη Ρεάλ και ίσως τελικά να είχε ως αποτέλεσμα την ανατροπή, είναι το λιγότερο. Η ουσία είναι ότι και οι δύο ομάδες παρουσίασαν την ίδια απαράδεκτη εικόνα στο ανασταλτικό κομμάτι. Έχεις δίκιο για το πώς θα μείνει στον πολύ κόσμο το 1-4, αλλά εγώ με τα χάλια που είδα στο αγωνιστικό σκέλος λέω "Η φήμη σας μάρανε, κοιτάχτε να συμμαζευτείτε πρώτα και αφήστε γι' αργότερα τις πολυτέλειες". Ο αγώνας ήταν όπου κάτσει η μπίλια και ακριβώς γι' αυτό όλοι λέγατε πως "ο Άγιαξ θέλει ένα θαύμα" πριν έρθει αυτό το 1-4. Σε αυτές τις περιπτώσεις, παρατηρώ ότι όλα τα προγνωστικά είναι με την πιο εμπορική ομάδα, εν προκειμένω το λαοφιλές brand name της Ρεάλ. Γι' αυτό ακριβώς χαίρομαι που πέρασε ο Άγιαξ: ακολούθησε μία από τις πιο θεαματικές κωλοτούμπες στην ιστορία του αθλητικού τύπου. Ειλικρινά σας ευχαριστώ όλους που με κάνατε πάλι να λυθώ στα γέλια... Πάντα τέτοια "θαύματα" εύχομαι, χα χα χα!

Διόρθωση

(Apologies to my non-Greek readers, as this post is just a correction for a previous post I made)

Σε προηγούμενο άρθρο μου, έγραψα "Παναθηναϊκός και ΑΕΚ ΝΑ ΜΗΝ ΠΑΙΞΟΥΝ ΕΥΡΩΠΗ". Το διορθώνω εδώ και γράφω "η ΑΕΚ να μην παίξει Ευρώπη και ο Παναθηναϊκός να μην απαλλαχθεί απ' την ευρωπαϊκή ποινή του". Είχα ξεχάσει προς στιγμήν την ευρωπαϊκή ποινή του "ευρωπαίου"...

Η πραγματική αναλογία Ουάρντων/Μπακασέτηδων...

(Apologies to my non-Greek readers, as this post responds to an article written by a Greek journalist)

"Για κάθε Ουάρντα υπάρχει ένας Μπακασέτας" γράφει ο "Τσάρλυ", σε άρθρο που ανέβηκε όσο εγώ έλειπα. Επιφανειακά θα μπορούσα να πω ότι έχει δίκιο, καθώς ο μεν Ουάρντα είναι το άκρον άωτο της χυδαιότητας και ο Μπακασέτας είναι από τους πιο σοβαρούς παίκτες που έχει δει το τηλεοπτικό ποδόσφαιρο, αλλά αν χάσουμε λίγο τα δύο ακραία δέντρα και δούμε ολόκληρο το δάσος φαίνεται ότι η συντριπτική πλειοψηφία των δέντρων που μέχρι πρότινος "δεν βλέπαμε" είναι εμφανώς πιο κοντά στον Ουάρντα. Η εξήγηση αυτού του φαινομένου πάντως είναι αρκετά απλή:

Μαραντόνα
Χοντρός Ρονάλντο
Ροναλντίνιο
Κριστιάνο Ρονάλντο
Λιονέλ Μέσι
Ρομπίνιο
Νεϊμάρ

Ναι, το ξέρω, αυτοί οι επτά παίκτες ΔΕΝ είναι τόσο χυδαίοι όσο ο "φαραώ". Έχουν όμως σημαντικά κοινά στοιχεία μ' αυτόν:

1)Προβάλλονται ως "παικταράδες", με αποτέλεσμα να έχουν σημαντική μερίδα του κοινού υπέρ τους
2)Ταλαιπωρούν ή ταλαιπωρούσαν κατ' εξακολούθηση τη μπάλα με περιττές ντρίμπλες
3)Δεν πειθάρχησαν ποτέ σε κάποιο ομαδικό πλάνο

Όταν λοιπόν ολόκληρο το σύστημα σερβίρει τέτοια παραδείγματα στα παιδάκια που ονειρεύονται να γίνουν μεγάλοι παίκτες, λογικό είναι κάποια στιγμή να προκύψει κι ένας παίκτης τόσο χυδαίος όσο ο Ουάρντα. Μ' αυτά τα πρότυπα δεν είναι καθόλου δύσκολο για ένα νέο, ανώριμο παιδί να καβαλήσει το καλάμι, πόσο μάλλον όταν την προβολή του αναλαμβάνει ένα τόσο εκτενές μιντιακό σύστημα όσο αυτό του τηλεοπτικού ποδοσφαίρου. Με βάση όμως την προσωπική μου εμπειρία στο άθλημα, αυτό το παιδί δεν είναι κανονικός ποδοσφαιριστής. Κανονικός ήταν ο Πελέ, που έπαιζε πειθαρχημένα και πήρε την προβολή που πήρε μόνο και μόνο λόγω των γκολ που έβαζε, διαφορετικά τα μίντια θα τον είχαν θάψει και πιθανότατα δεν θα τον ξέραμε σήμερα, αν και θα παρέμενε εξίσου κανονικός. Βάσει αυτών των όρων, υπολογίζω πως για κάθε Μπακασέτα υπάρχουν τουλάχιστον εκατό Ουάρντα. Τώρα αν αυτό είναι καλό, δεν ξέρω τι δεν είναι. Ευτυχώς όμως για κάθε Ουάρντα υπάρχει ένας Ντιγκινί...

Η θεωρία της... ασχετοσύνης

(Apologies to my non-Greek readers, as this post is related to the Greek "Super" league)

Κάτι μέρες έλειψα κι έγινε της... ιερόδουλης το κιγκλίδωμα. "Δίκαιος πρωταθλητής" ο ΠΑΟΚ, "Δεν έχει ξανακάνει πρωταθλητισμό ο Μαρτίνς" από πλευράς Ολυμπιακού, "Χάνει απ' όλους" η ΑΕΚ και κλασικά κλαψ κλαψ ο Παναθηναϊκός. Επειδή λοιπόν πέσανε πολλά, ας τα πάρω με τη σειρά (για να μην τα πάρω στο κρανίο...):

ΠΑΟΚ: ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΚΟΜΑ πρωταθλητής. Κι αν στεφθεί ΔΕΝ το δικαιούται μ' αυτό το χάλι. Ναι, ήταν καλύτερος από τον ως άνω κλαψ κλαψ, μιλάμε όμως για έναν Παναθηναϊκό που χωρίς βοήθεια από τη διαιτησία δεν θα στεκόταν ούτε στο τελευταίο τοπικό παλαιμάχων. Και, παρ' όλο που το 3-4-3 (και όχι 3-4-2-1 που λανθασμένα γράφει ο "Τσάρλυ"...) άφηνε όλο το περιθώριο στον Άκπομ να μας δείξει τι ξέρει από παιχνίδι ανάμεσα στις γραμμές (μη μου πει κανείς ότι δεν ήταν τραγικά τεράστια η απόσταση μεταξύ άμυνας και μεσαίας γραμμής που είχε παρατάξει ο Δώνης), ο "σύγχρονος" αυτός φορ δεν κατάφερε να το εκμεταλλευτεί ούτε μία φορά. Το μόνο που έδειξε ήταν ταχύτητα, κι αυτό σε μία φάση προς το τέλος του ματς, πολύ μετά απ' το δεύτερο γκολ του ΠΑΟΚ (στο οποίο ειρήσθω εν παρόδω φάνηκε η απουσία πλάγιων μπακ ή έστω κανονικών μπακ-χαφ από πλευράς Παναθηναϊκού). Σημειώνω βέβαια πως όλα αυτά γράφονται πριν ξεκινήσει το Απόλλων-Ολυμπιακός. Αλλά και πάλι, ο ΠΑΟΚ ΔΕΝ έχει κατακτήσει μαθηματικά το πρωτάθλημα.

Ολυμπιακός: Ακόμα κι αν χάσει απ' τον Απόλλωνα (κάτι που απ' όσο βλέπω οι "ειδήμονες" θεωρούν εντελώς απίθανο, αλλά εγώ πάντα λέω "ποτέ δεν ξέρεις"), έχει κάποιες πιθανότητες να ανατρέψει το σκηνικό έστω και την τελευταία στιγμή. Ο ΠΑΟΚ πέρασε το... ευκολότερο από τα εμπόδια που του είχαν μείνει (εξ ου και ο τίτλος που επέλεξα γι' αυτό το άρθρο, για να καταδείξω πάλι ότι όλοι αυτοί οι "ειδήμονες" είναι άσχετοι από ποδόσφαιρο, αφού έλεγαν ότι ο Παναθηναϊκός ήταν το υψηλότερο εμπόδιο, κάτι που εγκαίρως έσπευσα να διαψεύσω και... όλως τυχαίως δικαιώθηκα), κατά συνέπεια δεν έχει ξεπεράσει καθόλου το ενδεχόμενο της... κατάρρευσης. Όσο είναι πρώτος και αήττητος, όλοι οι "ειδήμονες" θα τον προβάλλουν ως άτρωτο και αδιαμφισβήτητο πρωταθλητή. Περιμένω όμως ότι από στιγμή σε στιγμή θα υποστεί κάποια ήττα στη "Σούπερ" λίγκα (κόντεψε άλλωστε ν' αποκλειστεί απ' το κύπελλο και χρειάστηκε μεγάλη εύνοια από τη διαιτησία για να περάσει), κάτι που πιστεύω ότι θα τον οδηγήσει σε μια ιστορία που δεν θα τελειώσει καλά. Αυτό λοιπόν ο φετινός Ολυμπιακός έχει τις δυνατότητες να το εκμεταλλευτεί αν συμβεί εγκαίρως. ΟΚ, στην Τούμπα ήταν κακοστημένος και δεν έπαιξε το ποδόσφαιρο που μπορούσε, αλλά μου κάνει πολύ μεγάλη εντύπωση πόσο εύκολα αυτό το μεμονωμένο ματς ανέτρεψε την άποψη των "ειδημόνων" σχετικά με το ποιος έχει παίξει καλύτερα κατά μέσο όρο στη διάρκεια της σεζόν. Παιδιά, το πρωτάθλημα δεν είναι σπριντ, ηρεμήστε λίγο! Και για να έρθω στο "δεν έχει ξανακάνει πρωταθλητισμό ο Μαρτίνς", η απάντηση είναι ότι προφανώς και έχει ξανακάνει πρωταθλητισμό. Ναι μεν δεν ήταν στους βασικούς διεκδικητές του τίτλου μιας χώρας, ήταν όμως στην ίδια κατηγορία με αυτούς και τερμάτισε εμφανώς πάνω απ' τη μέση του πίνακα. Δεν καταλαβαίνω δηλαδή γιατί μόνο ο πρώτος αξίζει και ο δεύτερος είναι άχρηστος. Φάκιν' Αμέρικα...

ΑΕΚ: Εδώ τα πράγματα είναι απλά. Αν έχανε απ' όλους δεν θα είχε δώδεκα ομάδες από κάτω της. Βέβαια με το χάλι στο οποίο την έβαλε ο Ουζουνίδης (δε θυμάμαι αν το έχω ξαναγράψει εδώ, αλλά το έλεγα σε διαλόγους από τον Αύγουστο, "την πρωταθλήτρια ΑΕΚ ξεχάστε την", όταν πάλι όλοι οι "ειδήμονες" αποθέωναν τον Ουζουνίδη που "είναι ψύχραιμος και πάντα βρίσκει την τέλεια λύση"...) ελπίζω αφενός να την περάσει ο Άρης και αφετέρου να πάνε τελικό κυπέλλου Αστέρας-Λαμία, έτσι ώστε την ερχόμενη σεζόν Παναθηναϊκός και ΑΕΚ ΝΑ ΜΗΝ ΠΑΙΞΟΥΝ ΕΥΡΩΠΗ. Φτάνει πια με τη στάνταρ παρουσία ομάδων απλώς και μόνο λόγω ονόματος. Δεν ξέρω βέβαια τι ζευγάρια θα βγάλει η κλήρωση του κυπέλλου. Δεν έχω βύσμα στην ΕΠΟ να ρωτήσω...

Παναθηναϊκός: Αν όντως έπαιζε 3-4-2-1, δεν θα δεχόταν ποτέ το δεύτερο γκολ που δέχθηκε από τον ΠΑΟΚ. Το πρώτο το δέχθηκε από... γόνατο και μόλις στο δεύτερο λεπτό, συνεπώς αυτή τη φορά δεν είχε την τύχη με το μέρος του. Αλλά με πραγματικό 3-4-2-1 θα είχε τα φόντα να ισοφαρίσει. Έφαγε όμως το δεύτερο γκολ λόγω του ύψους που αναγκαστικά παίζουν οι πλάγιοι στο 3-4-3 (το οποίο με βάση τους κανόνες που παρουσιάζονται στα πρώτα άρθρα αυτού του ιστολογίου δεν έχει κύρος ως σχήμα), συνέχισε να παρουσιάζει πρόβλημα στην ανάπτυξη (πώς αλλιώς να γίνει μ' αυτά τα χαώδη κενά μεταξύ των γραμμών που εξ ορισμού επιβάλλει το 3-4-3;) και μοιραία χάρισε τον αγώνα στον ΠΑΟΚ. Εδώ λοιπόν θέλω να ρωτήσω τον "Τσάρλυ" πού ακριβώς χάθηκε αυτός ο "κεντρικός χαφ" ο Μπουζούκης... Ναι, και ο Μακέντα είναι στόπερ, χα χα χα! Δεν είμαι η κορυφαία προπονήτρια που γνωρίζω, αλλά στη θέση του Δώνη μια ισοπαλία 1-1 θα την είχα τσιμπήσει σ' αυτό το ματς... Ήταν τραγικός ο ΠΑΟΚ. Το ότι υπερείχε τόσο σαρωτικά έναντι του Παναθηναϊκού δείχνει πού έχει πέσει ο Παναθηναϊκός. Τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο. Λουστείτε τα όσοι λέγατε για τα "ευρωπαϊκά κοστούμια" και τα... αμερικάνικα ταγέρ να υποθέσω;

Θα μπορούσα και να μην ασχολούμαι με όλο αυτό το συφερτό, αλλά απ' τη μια έχει γέλιο κι απ' την άλλη έχω και μια συνείδηση που δε μου επιτρέπει να το αφήνω να περνάει έτσι. Οι "ειδήμονες" είναι όργανα εγκλήματος εναντίον τόσο του ποδοσφαίρου όσο και της κοινωνίας και φέρουν ένα σοβαρό μερίδιο ευθύνης στο κομμάτι της κρίσης αξιών που αφορά την Ελλάδα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα τα όσα γράφτηκαν για τη "φιλοσοφία" του Χάιμε Βέρα μετά το Ολυμπιακός-ΟΦΗ 5-1. Ο τύπος είναι απλά ένας σόουμαν. Πέρα από τη γραμμή της ΦΙΦΑ για την εμπορευματοποίηση του ποδοσφαίρου, δεν υπάρχει άλλος λόγος ν' αποθεώνονται αυτού του είδους οι "φιλοσοφίες", πόσο μάλλον με ατάκες του στιλ "τέτοιες ποδοσφαιρικές προτάσεις σπανίζουν στο ελληνικό ποδόσφαιρο της μιζέριας, της καχυποψίας και της σκοπιμότητας" όπως έγραψε στο άρθρο του για τη συγκεκριμένη περίπτωση ο Σταύρος Γεωργακόπουλος (παρόμοιες ατάκες έχουν ειπωθεί ή γραφτεί κι από άλλους "ειδήμονες" για άλλες περιπτώσεις). Ας δούμε ένα προς ένα τα εγκληματικά νοήματα της εν λόγω ατάκας:

-Τέτοιες ποδοσφαιρικές προτάσεις σπανίζουν στο ελληνικό ποδόσφαιρο: Λάθος, Γεωργακόπουλε. Σε όσες σεζόν έχω παρακολουθήσει, πάντα έχουν έντονη παρουσία στο ελληνικό πρωτάθλημα σύλλογοι με αφελή τακτική προσέγγιση. Παρόμοια μάλιστα είναι η κατάσταση και στις υπόλοιπες χώρες, άρα ο διαχωρισμός της Ελλάδας ως "το μόνο κακό πρωτάθλημα σ' έναν ωκεανό γεμάτο ποιότητα" είναι ακραία ρατσιστική συμπεριφορά, στην οποία αρμόζει ανάλογη τιμωρία.

-Ελληνικό ποδόσφαιρο της μιζέριας και της καχυποψίας: Έχεις πραγματικά την εντύπωση ότι στην Αγγλία είναι πολύ καλύτερα; ΟΚ, μπορεί εκεί οι οπαδοί να είναι βόδια και να μην υποπτεύονται τις κομπίνες και τις ρεμούλες που παίζονται στην πλάτη του σπορ, όμως το να νομίζει κάποιος άσχετος ότι όλα είναι αγγελικά πλασμένα δεν έχει καμία σχέση με το να είναι όντως όλα αγγελικά πλασμένα. Καλύτερα να είμαστε "μίζεροι" και καχύποπτοι, παρά χαζοχαρούμενοι και κορόιδα.

-Ελληνικό ποδόσφαιρο της σκοπιμότητας: Ο όρος "σκοπιμότητα" εξαρτάται σημασιολογικά από τα συμφραζόμενά του. Ο τρόπος που χρησιμοποιείς Γεωργακόπουλε αυτό τον όρο στην επίμαχη ατάκα είναι σαν επιτηδευμένο επικίνδυνο παιχνίδι με τις τάπες, το οποίο όμως δεν βρίσκει τον αντίπαλο.

Οι άλλοι "ειδήμονες" μη μπερδεύεστε από την ονομαστική κριτική που κάνω μ' αυτό το άρθρο στον Σταύρο Γεωργακόπουλο. Κρίνεστε κι εσείς για οποιαδήποτε ίδια ή παρόμοια ατάκα έχετε γράψει ή πει, ή θα γράψετε/πείτε στο μέλλον. Η ελληνική "Σούπερ" λίγκα είναι όντως κακό πρωτάθλημα και ένας από τους λόγους είναι ακριβώς όλοι αυτοί οι Χάιμε Βέρα, Ερνέστο Βαλβέρδε, Χαμπ Στίβενς, Μαρίνοι Ουζουνίδηδες και Γιάννηδες Αναστασίου που παρουσιάζονται ως "προπονηταράδες" χωρίς να ξέρουν καν τα βασικά στο κομμάτι της τακτικής. Το γεγονός αυτό όμως δεν αναιρεί την προφανή πραγματικότητα ότι και τα "τοπ 5" πρωταθλήματα είναι σε χαμηλότατο επίπεδο με κάτι κλόουν όπως ο Κλοπ, ο Αλέγκρι, ο Σολάρι, ο Γκουαρδιόλα, ο Τάκελ και κάποιος... Φαβρ. Κατά συνέπεια δεν είναι καθόλου δόκιμο να χρησιμοποιείται ως μόνος αποδιοπομπαίος τράγος το ελληνικό πρωτάθλημα. Ναι, το ξέρω ότι το κάνετε για να διαφημίσετε ακόμα περισσότερο τα "τοπ 5" πρωταθλήματα, ίσως και με περαιτέρω δόλο για να ενισχύσετε την τάση ξενομανίας που άρχισε να επιβάλλεται δια της πλαγίας στη χώρα μας πολλά χρόνια πριν γεννηθώ εγώ. Δεν απορρίπτω κάθε τι ξένο, δεν είμαι ρατσίστρια, μα έχω την απαίτηση και απ' τον υπόλοιπο κόσμο να σέβεται τις εθνικές ταυτότητες όλων. Φτάνει πια μ' αυτή τη ρατσιστική επιθετικότητα, πόσο μάλλον προς το ίδιο το έθνος στο οποίο ανήκεις, προδότη!