Περί αξιοπιστίας και σοβαρότητας...

(Apologies to my non-Greek readers, as this post responds to an article about Greece's male football competitions of season 2019-20.)

Γράφει ο Νίκος Συριώδης: "Πλέον, μένει να φανεί ποια θα είναι η δομή της Super League 1, η οποία θα έχει 14 ομάδες και ουδείς θέλει να διεξαχθούν απλά 26 αγωνιστικές και τέλος. Άρα, θα πρέπει να βρεθεί το καλύτερο δυνατό μοντέλο, που θα κάνει και το προϊόν ακόμα πιο ελκυστικό στο κοινό και φυσικά στη διαφημιστική αγορά. Ένα πρωτάθλημα που είναι... αυτοχορηγούμενο (βλέπε Σουρωτή), δεν μπορεί να θεωρείται αξιόπιστο και σοβαρό."

Δηλαδή ρε Συριώδη τι μας λες; Ότι οι χορηγοί διασφαλίζουν την αξιοπιστία του πρωταθλήματος; Τι αξιοπιστία ακριβώς εννοείς; Να είναι εξασφαλισμένο από πριν ποια ομάδα θα πάρει τον τίτλο, ποιες θα την ακολουθήσουν στην Ευρώπη και ποιες θα πέσουν; Αυτό είναι για 'σένα αξιόπιστο και σοβαρό πρωτάθλημα; Οι χορηγοί είναι ό,τι χειρότερο έχει συμβεί στον αθλητισμό γενικότερα, πόσο μάλλον στο εξ ορισμού πιο λαοφιλές άθλημα στην παγκόσμια ιστορία. Το ποδόσφαιρο, ακόμα κι έτσι όπως το έχετε καταντήσει όλοι όσοι το εκμεταλλεύεστε οικονομικά, δεν έχει ανάγκη κανέναν χορηγό και καμία διαφημιστική αγορά για να σταθεί ως άθλημα. Ναι, το καταλαβαίνω ότι εσείς θέλετε να είναι προϊόν για να το εκμεταλλεύεστε οικονομικά, αλλά μην περιμένεις και να συμφωνήσω. Συνένοχη στα εγκλήματά σας ΔΕΝ γίνομαι.

Κι αν δε θέλει κανείς να παιχτούν "μόνο" 26 αγωνιστικές, μπορεί πολύ εύκολα να γίνει το εξής: μετά τις "λίγες" 26 αγωνιστικές να παίξουν σε έναν όμιλο οι έξι πρώτες ομάδες και σ' έναν δεύτερο όμιλο οι ομάδες 7-12, με τις ομάδες 13-14 να υποβιβάζονται απευθείας. Αμέσως έχουμε δέκα αγωνιστικές συν, κάτι που σίγουρα θα κάνει πολύ ελκυστικό το "προϊόν" σας στη διαφημιστική αγορά. Σκεφτείτε όμως λίγο και τους παίκτες των 12 πρώτων ομάδων που θα πρέπει να τα βγάλουν πέρα με μια λίγκα 36 αγωνιστικών, ενώ ήδη στη φετινή λίγκα των 30 αγωνιστικών πολλές ομάδες παίζουν με... πίτα το λάστιχο. Δηλαδή ακόμα και οι 32 αγωνιστικές που θα προέκυπταν αν χωρίζαμε τις 12 πρώτες ομάδες σε τρεις ομίλους φαντάζουν υπερβολικά πολλές για τις ομαδούλες της "Σούπερ" λιγκ. Ο λόγος που δεν συνιστώ τους τρεις ομίλους είναι η απουσία επαρκών κινήτρων για τον δεύτερο όμιλο, εκτός αν ξέρουμε απ' την αρχή ότι θα παίξουν τελικό κυπέλλου δύο ομάδες του πρώτου ομίλου, κάτι που για να βγει με τις ομάδες που θέλετε να προωθήσετε θέλει πολύ στήσιμο και πολλές τάπες σαν αυτή του Βιεϊρίνια στη Λαμία - και παράλληλα η "Σούπερ" λιγκ θα πρέπει με αυτές τις προβαλλόμενες ομάδες να βρει τρόπο να παραμείνει στις θέσεις της ΟΥΕΦΑ που βγάζουν πέντε ομάδες στην Ευρώπη, γιατί σε διαφορετική περίπτωση δεν θα παίζει με τίποτα να έχει πραγματικό ενδιαφέρον ένας "κεντρικός" όμιλος στα πλέι ωχ της "Σούπερ" λιγκ. Και κάπου εδώ ερχόμαστε στο λόγο που προτείνω οι ομάδες 13-14 να πέσουν απευθείας. Για να έχει ενδιαφέρον ο κάτω όμιλος των πλέι ωχ, θα πρέπει μέσα απ' αυτόν να προκύπτουν τουλάχιστον ακόμα δύο ομάδες που θα υποβιβαστούν. Γιατί; Για ν' ανοίξει ο δρόμος για νέα αναδιάρθρωση, με τη "Σούπερ" λιγκ να περιλαμβάνει 12 ή ενδεχομένως 10 ομάδες. Οι 14 ομάδες είναι αποδεδειγμένα πάρα πολλές για την πρώτη κατηγορία της ΕΠΟ, όσο κι αν μπορεί κανείς να πει "Μα έχουμε συνηθίσει με τις 16 και τις 18 ομάδες". Αρκετά με τις κακές συνήθειες.