Κεντρικός χαφ ο Μπουζούκης;

(Apologies to my non-Greek readers, as this post criticises a specific Greek journalist's statements on a specific Greek player)

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο φίλος μας ο "Τσάρλυ" βαφτίζει κεντρικό χαφ τον Γιάννη Μπουζούκη, έναν καταφανή ακραίο επιθετικό. Απλά την πρώτη φορά που το έκανε δεν είχα έτοιμο ιστολόγιο για να του κάνω δημόσια κριτική. Ξαναέκανε όμως το λάθος και μου έδωσε την ευκαιρία. Όποιος θέλει να δει ακριβώς τον ορισμό της θέσης μπορεί να διαβάσει το άρθρο που έχω γράψει για τις θέσεις, το οποίο βέβαια είναι στα αγγλικά για να το καταλαβαίνουν και τυχόν ξένοι αναγνώστες.

Μετά την παντελώς άδικη νίκη του Παναθηναϊκού με 1-0 επί του Αστέρα Τρίπολης το Σάββατο 16 Φεβρουαρίου 2019, έρχεται ο "Τσάρλυ" και μας λέει πως ο Μπουζούκης έκανε "ένα γεμάτο παιχνίδι κεντρικού χαφ, με μεγάλη συμμετοχή σε όλα τα κομμάτια που απαιτεί ο ρόλος". Λέει πως οι πλευρές ανασταλτικά είχαν ασφάλεια και πως το δίδυμο Κουρμπέλη-Κάτσε κέρδισε πολλές μάχες. Συγγνώμη αλλά δεν καταλαβαίνω πώς συνάδουν όλ' αυτά με τις καθαρές ευκαιρίες που είχε ο Αστέρας παρά τη διαιτησία που τον κόντραρε. Στο κάτω κάτω ο Άλτμαν κάνει ξεκάθαρο χέρι στο φάση του γκολ, και σίγουρα ο Παναθηναϊκός θα είχε ακόμα χειρότερη απόδοση αν το 0-0 παρέμενε περισσότερη ώρα.

Πάμε λοιπόν στο βασικότερο φετινό πουλέν του "Τσάρλυ", τον Γιάννη Μπουζούκη. Κάπου μέσα στο άρθρο που σχολιάζω, ο γράφων ισχυρίζεται πως ο Μπουζούκης έκανε "γεμάτο παιχνίδι σε χαμηλά μέτρα", ενώ στην πραγματικότητα ο Παναθηναϊκός έπαιζε με αρκετά ψηλά την άμυνά του (ακόμα και μετά το γκολ!), αν και όχι στο βαθμό που θα το έκανε αν δεν είχε το 1-0 υπέρ του, κάτι που σε συνδυασμό με το γεγονός ότι ο Μπουζούκης είναι ακραίος επιθετικός είχε ως αποτέλεσμα σε όλο το ματς ο Μπουζούκης να είναι πάνω από τη νοητή γραμμή του αμυντικού τρίτου της ομάδας του. Ποια χαμηλά μέτρα λοιπόν; Μην παρεξηγηθώ βέβαια, για τη θέση που παίζει ο Μπουζούκης καλός είναι, απλά διευκρινίζω πως αυτή η θέση ΔΕΝ είναι του κεντρικού χαφ. Αν ήταν έτσι τα κεντρικά χαφ, να βγαίνουν τόσο πλάγια και τόσο μπροστά, αντίο αμυντική συνοχή. Συνεπώς... αντίο ποδόσφαιρο.

Και, μια και καθυστέρησα (λόγω πραγματικής ζωής) να δημοσιεύσω αυτό το άρθρο, λέω να περάσω και στον αγώνα που περιμέναμε για ντέρμπι και κατέληξε σε παρωδία: Ολυμπιακός-ΑΕΚ 4-1. Πολύ κακή διαχείριση και από τους δύο προπονητές. Ο Ολυμπιακός έδειχνε ψόφιος στο πρώτο ημίχρονο διότι έπαιζε σε πολύ ψηλά μέτρα και αναγκαζόταν να παίζει σέντρα στη σέντρα, αλλαγή παιχνιδιού και πάλι σέντρα. Με τον τρόπο αυτό ήταν πολύ εύκολο ακόμα και γι' αυτή την κακοστημένη ΑΕΚ να βρίσκει χώρο και να βγαίνει στην κόντρα. Στο δεύτερο ημίχρονο ο άξονας του Ολυμπιακού έκανε μια άλφα προσπάθεια να μαζευτεί και τότε αναδείχθηκε πραγματικά πόσο κακοστημένη ήταν εξ αρχής η ΑΕΚ. Έπαιξε ρόλο και η βελτίωση στο κέντρο άμυνας του Ολυμπιακού, με τον Σισέ να δείχνει πως ταιριάζει καλύτερα με τον Μεριά απ' όσο με τον Βούκοβιτς και κάπου εκεί έχασε η ΑΕΚ το όπλο των αντεπιθέσεων, καθώς η ίδια έβγαλε όλο το ματς με τον μεσοαμυντικό Τσόσιτς στο κέντρο της άμυνας και τον αμυντικό χαφ Κρστιτσιτς στον πάγκο, ενώ στη μεγαλύτερη διάρκεια έπαιξε ο Άλεφ στη βάση του άξονα, ένας παίκτης που μόνο για κεντρικός μέσος ή μπακ-χαφ κάνει (εκτιμώ κιόλας ότι άμα είναι να παίξει μπακ-χαφ θα πρέπει να έχει κι έναν κανονικό μπακ πίσω του). Δεν ξεχνώ τα καλά λόγια που έγραψα σε προηγούμενο άρθρο για τον Χιμένεθ, γι' αυτό και θα υπενθυμίσω ότι η ΑΕΚ πήγε στο Φάληρο με απόντα τον Χουλτ, κάτι που ανάγκασε τον Ισπανό τεχνικό να παίξει την αριστερή πλευρά με τον Μπακάκη και τον κατά περίπτωση αριστερό μεσοεπιθετικό. Ο Μπακάκης έχει τα χαρακτηριστικά να λειτουργήσει σωστά με έναν σοβαρό μπακ-χαφ μπροστά του, αλλά όχι να έχει ουσιαστικά μόνος του το αμυντικό σκέλος της πλευράς. Όχι, δεν είναι καλύτερος του Μπακάκη ο Χουλτ, σίγουρα όμως μια αριστερή πλευρά με Μπακάκη-Χουλτ θα λειτουργούσε πολύ καλύτερα απ' όσο με το Μπακάκη ουσιαστικά μόνο του. Κανένας από τους Κλωναρίδη-Λιβάια-Μάνταλο δεν έδωσε τις ανασταλτικές βοήθειες που απαιτούσαν οι περιστάσεις (από το Μάνταλο λείπει η δύναμη, ενώ οι άλλοι δύο απλά δεν το 'χουν με την άμυνα και συνεπώς δεν είναι ποδοσφαιριστές), άρα αυτό που θεωρώ ότι έπρεπε να κάνει ο Χιμένεθ είναι το εξής απλό: κανονικοί κεντρικοί αμυντικοί για το κέντρο της άμυνας, ο Τσόσιτς μεσοαμυντικός, δύο από τους Σιμόες-Κρστιτσιτς-Γαλανόπουλο παρέα στον Τσόσιτς, ο τρίτος μπροστά από τον Γκάλο στα δεξιά, ο Άλεφ μπροστά απ' τον Μπακάκη στην αριστερή πλευρά και στην κορυφή ο Μάνταλος. Τι είπατε, θα ξέμενε από ρεζέρβες; Ας πρόσεχε να είχε τις ρεζέρβες που πρέπει. Δεν είναι δύσκολο: γεμίζεις την ομάδα σέντερ μπακ και ξαφνικά έχεις ρεζέρβες για όλες τις πραγματικά σημαντικές θέσεις...

Περνάω τώρα στο τι έκανε λάθος ο Μαρτίνς και ανάγκασε την ομάδα του να πάει με σέντρα στη σέντρα. Όσο κι αν οι δημοσιογράφοι του Ολυμπιακού στέκονται περισσότερο στους επιθετικούς και στο γεγονός ότι ο Πορτογάλος έβαλε ακριβώς τους ίδιους 11 που έπαιξαν με τη Δυναμό Κιέβου την περασμένη Πέμπτη, το πραγματικό πρόβλημα ήταν η έλλειψη συνοχής στον άξονα και στο κέντρο της άμυνας. Στον άξονα ο Μαρτίνς συνεχίζει να δίνει ανάποδα τους ρόλους σε Καμαρά-Γκιλιέρμε, κάτι που σε συνδυασμό με την απουσία σοβαρών εναλλακτικών (ο Μπουχαλάκης περισσότερο είναι σέντερ φορ παρά παίκτης άξονα) έχει ως αποτέλεσμα το... κλατάρισμα του Γκιλιέρμε. Ο τύπος κάνει μπαμ από χιλιόμετρα ότι έχει σκάσει, τα 'χει φτύσει, δε μπορεί άλλο το παιδί. Σε όλο αυτό το χάλι με τις δυνάμεις έπαιξε ρόλο και το κακό στήσιμο του Ολυμπιακού στην Τούμπα (έχω εξηγήσει σε άλλο άρθρο τι λάθη έγιναν εκεί), με τον Γκιλιέρμε μόνο του στη βάση να τρέχει να συμμαζέψει... ούτε κι ο ίδιος ξέρει τι, ενώ Νάτχο-Φορτούνης τεμπέλιαζαν λες κι είχαν ξεχαστεί σε κάποιο αγώνα δεκαετίας 1980, όταν υπήρχαν "δεκάρια" που "δεν πρέπει να φορτώνονται με αμυντικές ευθύνες". Πάνε αυτές οι αναχρονιστικές ιδέες, τελειώσανε, πάπαλα, μπάι μπάι. Εσωκλάταρε λοιπόν ο Γκιλιέρμε κι έμεινε ο φουκαράς ο Καμαρά να τρέχει τώρα μόνος του να μαζέψει το χάλι. Κάθε παίκτης κάνει τη διαφορά του, αλλά είναι λάθος να περιμένουμε από έναν και μόνο παίκτη να μας κάνει καλά όλη την ομάδα. Δε λέω ότι δεν έχει γίνει ποτέ, λέω όμως ότι είναι μια λανθασμένη πρακτική που δεν θα έπρεπε ούτε ως θεωρητική ιδέα να υπάρχει, για τον απλούστατο λόγο ότι το ποδόσφαιρο είναι ΟΜΑΔΙΚΟ σπορ, συνεπώς όλη η ομάδα θα πρέπει να είναι σε θέση να επιτελεί τα αμυντικά της καθήκοντα. Κάθε ματς παίζεται με δύο ομάδες, όχι με μία. Αν δεν καλύψεις το χώρο σου και δεν σε στηρίξει εξώφθαλμα και η διαιτησία, δεν αργεί η στιγμή που τρως το γκολ. Η ΑΕΚ στο Φάληρο ήταν άχρηστη, κι όμως όσο ο Ολυμπιακός έπαιζε με μεγάλες αποστάσεις στις γραμμές του, το σκορ έγραφε 0-1 και οι τελικές ήταν 0/2 για τον Ολυμπιακό και 4/4 για την (άχρηστη, επαναλαμβάνω, ΑΧΡΗΣΤΗ) ΑΕΚ.

Ακολουθεί ο κρισιμότατος αγώνας του Απόλλωνα με τον ΠΑΟΚ. Υπό την έννοια ότι, αν ο Απόλλων δεν καταφέρει να κερδίσει αυτό τον άθλιο φετινό ΠΑΟΚ, όντως θα χάσει κάθε ουσιαστική ελπίδα για την παραμονή του στην κατηγορία. Ναι μεν φέρνει αποτελέσματα μέχρι στιγμής ο Λουτσέσκου, από πλευρά απόδοσης όμως δεν πείθει καθόλου και πρέπει να τιμωρηθεί. Όχι, δεν τιμωρήθηκε αρκετά με την απώλεια του περσινού πρωταθλήματος, φίλε "Τσάρλυ". Πρέπει να χάσει και το φετινό. Όσο για το επόμενο, ας δούμε πρώτα τι ομάδα θα παρουσιάσει τότε και βλέπουμε. Όσο όμως παίζει με τους Κρέσπο-Βαρέλα στο κέντρο της άμυνας και αφήνει μοναδικό αμυντικό μέσο στα πλάνα του κάποιον Κάνιας αποκλείεται να φτιάξει ομάδα της προκοπής. Γράφεις ότι "ο ΠΑΟΚ αντέχει την πίεση" γιατί απλά τυχαίνει να έχει το σκορ και τη διαιτησία κι έτσι ν' αναγκάζει κάποιους από τους αντιπάλους να παίζουν με σέντρες. Να μην πω πού τη γράφω τέτοιου είδους "αντοχή". Σταμάτα πια να κρίνεις μόνο με βάση το αποτέλεσμα, ή τουλάχιστον σταμάτα να παριστάνεις τον "απόλυτα λογικό". Κάνει μπαμ ότι υποστηρίζεις την εμπορικότητα στις ομάδες. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να κάνεις κακό στο σπορ. Οι μόνοι που έχουν σοβαρό λόγο να πιέζουν για το αποτέλεσμα σε βάρος του σπορ είναι οι χορηγοί, και γι' αυτόν ακριβώς το λόγο οι χορηγοί θα έπρεπε ν' απαγορεύονται. Ας βρεθεί άλλο, πιο βιώσιμο οικονομικό μοντέλο, πιο ορθολογικό. Ας πάψει αυτό το χάλι με τις μεταγραφές και την προβολή του ατομικισμού ως "απόδειξη καλύτερου παίκτη". Ξέρω ότι αυτά που ζητάω δεν συμφέρουν καθόλου την τηλεόραση και τη διαφημιστική εταιρεία που παριστάνει την παγκόσμια ομοσπονδία, αλλά δε μ' ενδιαφέρει. Εγώ δεν αγαπώ την τηλεόραση και τις διαφημιστικές. Αγαπώ το ποδόσφαιρο, όπως αυτό έχει αποδείξει στην πράξη ότι στέκει καλύτερα. Όσοι δεν το αγαπάτε ασχοληθείτε με κάτι άλλο.