Η θεωρία της... ασχετοσύνης

(Apologies to my non-Greek readers, as this post is related to the Greek "Super" league)

Κάτι μέρες έλειψα κι έγινε της... ιερόδουλης το κιγκλίδωμα. "Δίκαιος πρωταθλητής" ο ΠΑΟΚ, "Δεν έχει ξανακάνει πρωταθλητισμό ο Μαρτίνς" από πλευράς Ολυμπιακού, "Χάνει απ' όλους" η ΑΕΚ και κλασικά κλαψ κλαψ ο Παναθηναϊκός. Επειδή λοιπόν πέσανε πολλά, ας τα πάρω με τη σειρά (για να μην τα πάρω στο κρανίο...):

ΠΑΟΚ: ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΚΟΜΑ πρωταθλητής. Κι αν στεφθεί ΔΕΝ το δικαιούται μ' αυτό το χάλι. Ναι, ήταν καλύτερος από τον ως άνω κλαψ κλαψ, μιλάμε όμως για έναν Παναθηναϊκό που χωρίς βοήθεια από τη διαιτησία δεν θα στεκόταν ούτε στο τελευταίο τοπικό παλαιμάχων. Και, παρ' όλο που το 3-4-3 (και όχι 3-4-2-1 που λανθασμένα γράφει ο "Τσάρλυ"...) άφηνε όλο το περιθώριο στον Άκπομ να μας δείξει τι ξέρει από παιχνίδι ανάμεσα στις γραμμές (μη μου πει κανείς ότι δεν ήταν τραγικά τεράστια η απόσταση μεταξύ άμυνας και μεσαίας γραμμής που είχε παρατάξει ο Δώνης), ο "σύγχρονος" αυτός φορ δεν κατάφερε να το εκμεταλλευτεί ούτε μία φορά. Το μόνο που έδειξε ήταν ταχύτητα, κι αυτό σε μία φάση προς το τέλος του ματς, πολύ μετά απ' το δεύτερο γκολ του ΠΑΟΚ (στο οποίο ειρήσθω εν παρόδω φάνηκε η απουσία πλάγιων μπακ ή έστω κανονικών μπακ-χαφ από πλευράς Παναθηναϊκού). Σημειώνω βέβαια πως όλα αυτά γράφονται πριν ξεκινήσει το Απόλλων-Ολυμπιακός. Αλλά και πάλι, ο ΠΑΟΚ ΔΕΝ έχει κατακτήσει μαθηματικά το πρωτάθλημα.

Ολυμπιακός: Ακόμα κι αν χάσει απ' τον Απόλλωνα (κάτι που απ' όσο βλέπω οι "ειδήμονες" θεωρούν εντελώς απίθανο, αλλά εγώ πάντα λέω "ποτέ δεν ξέρεις"), έχει κάποιες πιθανότητες να ανατρέψει το σκηνικό έστω και την τελευταία στιγμή. Ο ΠΑΟΚ πέρασε το... ευκολότερο από τα εμπόδια που του είχαν μείνει (εξ ου και ο τίτλος που επέλεξα γι' αυτό το άρθρο, για να καταδείξω πάλι ότι όλοι αυτοί οι "ειδήμονες" είναι άσχετοι από ποδόσφαιρο, αφού έλεγαν ότι ο Παναθηναϊκός ήταν το υψηλότερο εμπόδιο, κάτι που εγκαίρως έσπευσα να διαψεύσω και... όλως τυχαίως δικαιώθηκα), κατά συνέπεια δεν έχει ξεπεράσει καθόλου το ενδεχόμενο της... κατάρρευσης. Όσο είναι πρώτος και αήττητος, όλοι οι "ειδήμονες" θα τον προβάλλουν ως άτρωτο και αδιαμφισβήτητο πρωταθλητή. Περιμένω όμως ότι από στιγμή σε στιγμή θα υποστεί κάποια ήττα στη "Σούπερ" λίγκα (κόντεψε άλλωστε ν' αποκλειστεί απ' το κύπελλο και χρειάστηκε μεγάλη εύνοια από τη διαιτησία για να περάσει), κάτι που πιστεύω ότι θα τον οδηγήσει σε μια ιστορία που δεν θα τελειώσει καλά. Αυτό λοιπόν ο φετινός Ολυμπιακός έχει τις δυνατότητες να το εκμεταλλευτεί αν συμβεί εγκαίρως. ΟΚ, στην Τούμπα ήταν κακοστημένος και δεν έπαιξε το ποδόσφαιρο που μπορούσε, αλλά μου κάνει πολύ μεγάλη εντύπωση πόσο εύκολα αυτό το μεμονωμένο ματς ανέτρεψε την άποψη των "ειδημόνων" σχετικά με το ποιος έχει παίξει καλύτερα κατά μέσο όρο στη διάρκεια της σεζόν. Παιδιά, το πρωτάθλημα δεν είναι σπριντ, ηρεμήστε λίγο! Και για να έρθω στο "δεν έχει ξανακάνει πρωταθλητισμό ο Μαρτίνς", η απάντηση είναι ότι προφανώς και έχει ξανακάνει πρωταθλητισμό. Ναι μεν δεν ήταν στους βασικούς διεκδικητές του τίτλου μιας χώρας, ήταν όμως στην ίδια κατηγορία με αυτούς και τερμάτισε εμφανώς πάνω απ' τη μέση του πίνακα. Δεν καταλαβαίνω δηλαδή γιατί μόνο ο πρώτος αξίζει και ο δεύτερος είναι άχρηστος. Φάκιν' Αμέρικα...

ΑΕΚ: Εδώ τα πράγματα είναι απλά. Αν έχανε απ' όλους δεν θα είχε δώδεκα ομάδες από κάτω της. Βέβαια με το χάλι στο οποίο την έβαλε ο Ουζουνίδης (δε θυμάμαι αν το έχω ξαναγράψει εδώ, αλλά το έλεγα σε διαλόγους από τον Αύγουστο, "την πρωταθλήτρια ΑΕΚ ξεχάστε την", όταν πάλι όλοι οι "ειδήμονες" αποθέωναν τον Ουζουνίδη που "είναι ψύχραιμος και πάντα βρίσκει την τέλεια λύση"...) ελπίζω αφενός να την περάσει ο Άρης και αφετέρου να πάνε τελικό κυπέλλου Αστέρας-Λαμία, έτσι ώστε την ερχόμενη σεζόν Παναθηναϊκός και ΑΕΚ ΝΑ ΜΗΝ ΠΑΙΞΟΥΝ ΕΥΡΩΠΗ. Φτάνει πια με τη στάνταρ παρουσία ομάδων απλώς και μόνο λόγω ονόματος. Δεν ξέρω βέβαια τι ζευγάρια θα βγάλει η κλήρωση του κυπέλλου. Δεν έχω βύσμα στην ΕΠΟ να ρωτήσω...

Παναθηναϊκός: Αν όντως έπαιζε 3-4-2-1, δεν θα δεχόταν ποτέ το δεύτερο γκολ που δέχθηκε από τον ΠΑΟΚ. Το πρώτο το δέχθηκε από... γόνατο και μόλις στο δεύτερο λεπτό, συνεπώς αυτή τη φορά δεν είχε την τύχη με το μέρος του. Αλλά με πραγματικό 3-4-2-1 θα είχε τα φόντα να ισοφαρίσει. Έφαγε όμως το δεύτερο γκολ λόγω του ύψους που αναγκαστικά παίζουν οι πλάγιοι στο 3-4-3 (το οποίο με βάση τους κανόνες που παρουσιάζονται στα πρώτα άρθρα αυτού του ιστολογίου δεν έχει κύρος ως σχήμα), συνέχισε να παρουσιάζει πρόβλημα στην ανάπτυξη (πώς αλλιώς να γίνει μ' αυτά τα χαώδη κενά μεταξύ των γραμμών που εξ ορισμού επιβάλλει το 3-4-3;) και μοιραία χάρισε τον αγώνα στον ΠΑΟΚ. Εδώ λοιπόν θέλω να ρωτήσω τον "Τσάρλυ" πού ακριβώς χάθηκε αυτός ο "κεντρικός χαφ" ο Μπουζούκης... Ναι, και ο Μακέντα είναι στόπερ, χα χα χα! Δεν είμαι η κορυφαία προπονήτρια που γνωρίζω, αλλά στη θέση του Δώνη μια ισοπαλία 1-1 θα την είχα τσιμπήσει σ' αυτό το ματς... Ήταν τραγικός ο ΠΑΟΚ. Το ότι υπερείχε τόσο σαρωτικά έναντι του Παναθηναϊκού δείχνει πού έχει πέσει ο Παναθηναϊκός. Τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο. Λουστείτε τα όσοι λέγατε για τα "ευρωπαϊκά κοστούμια" και τα... αμερικάνικα ταγέρ να υποθέσω;

Θα μπορούσα και να μην ασχολούμαι με όλο αυτό το συφερτό, αλλά απ' τη μια έχει γέλιο κι απ' την άλλη έχω και μια συνείδηση που δε μου επιτρέπει να το αφήνω να περνάει έτσι. Οι "ειδήμονες" είναι όργανα εγκλήματος εναντίον τόσο του ποδοσφαίρου όσο και της κοινωνίας και φέρουν ένα σοβαρό μερίδιο ευθύνης στο κομμάτι της κρίσης αξιών που αφορά την Ελλάδα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα τα όσα γράφτηκαν για τη "φιλοσοφία" του Χάιμε Βέρα μετά το Ολυμπιακός-ΟΦΗ 5-1. Ο τύπος είναι απλά ένας σόουμαν. Πέρα από τη γραμμή της ΦΙΦΑ για την εμπορευματοποίηση του ποδοσφαίρου, δεν υπάρχει άλλος λόγος ν' αποθεώνονται αυτού του είδους οι "φιλοσοφίες", πόσο μάλλον με ατάκες του στιλ "τέτοιες ποδοσφαιρικές προτάσεις σπανίζουν στο ελληνικό ποδόσφαιρο της μιζέριας, της καχυποψίας και της σκοπιμότητας" όπως έγραψε στο άρθρο του για τη συγκεκριμένη περίπτωση ο Σταύρος Γεωργακόπουλος (παρόμοιες ατάκες έχουν ειπωθεί ή γραφτεί κι από άλλους "ειδήμονες" για άλλες περιπτώσεις). Ας δούμε ένα προς ένα τα εγκληματικά νοήματα της εν λόγω ατάκας:

-Τέτοιες ποδοσφαιρικές προτάσεις σπανίζουν στο ελληνικό ποδόσφαιρο: Λάθος, Γεωργακόπουλε. Σε όσες σεζόν έχω παρακολουθήσει, πάντα έχουν έντονη παρουσία στο ελληνικό πρωτάθλημα σύλλογοι με αφελή τακτική προσέγγιση. Παρόμοια μάλιστα είναι η κατάσταση και στις υπόλοιπες χώρες, άρα ο διαχωρισμός της Ελλάδας ως "το μόνο κακό πρωτάθλημα σ' έναν ωκεανό γεμάτο ποιότητα" είναι ακραία ρατσιστική συμπεριφορά, στην οποία αρμόζει ανάλογη τιμωρία.

-Ελληνικό ποδόσφαιρο της μιζέριας και της καχυποψίας: Έχεις πραγματικά την εντύπωση ότι στην Αγγλία είναι πολύ καλύτερα; ΟΚ, μπορεί εκεί οι οπαδοί να είναι βόδια και να μην υποπτεύονται τις κομπίνες και τις ρεμούλες που παίζονται στην πλάτη του σπορ, όμως το να νομίζει κάποιος άσχετος ότι όλα είναι αγγελικά πλασμένα δεν έχει καμία σχέση με το να είναι όντως όλα αγγελικά πλασμένα. Καλύτερα να είμαστε "μίζεροι" και καχύποπτοι, παρά χαζοχαρούμενοι και κορόιδα.

-Ελληνικό ποδόσφαιρο της σκοπιμότητας: Ο όρος "σκοπιμότητα" εξαρτάται σημασιολογικά από τα συμφραζόμενά του. Ο τρόπος που χρησιμοποιείς Γεωργακόπουλε αυτό τον όρο στην επίμαχη ατάκα είναι σαν επιτηδευμένο επικίνδυνο παιχνίδι με τις τάπες, το οποίο όμως δεν βρίσκει τον αντίπαλο.

Οι άλλοι "ειδήμονες" μη μπερδεύεστε από την ονομαστική κριτική που κάνω μ' αυτό το άρθρο στον Σταύρο Γεωργακόπουλο. Κρίνεστε κι εσείς για οποιαδήποτε ίδια ή παρόμοια ατάκα έχετε γράψει ή πει, ή θα γράψετε/πείτε στο μέλλον. Η ελληνική "Σούπερ" λίγκα είναι όντως κακό πρωτάθλημα και ένας από τους λόγους είναι ακριβώς όλοι αυτοί οι Χάιμε Βέρα, Ερνέστο Βαλβέρδε, Χαμπ Στίβενς, Μαρίνοι Ουζουνίδηδες και Γιάννηδες Αναστασίου που παρουσιάζονται ως "προπονηταράδες" χωρίς να ξέρουν καν τα βασικά στο κομμάτι της τακτικής. Το γεγονός αυτό όμως δεν αναιρεί την προφανή πραγματικότητα ότι και τα "τοπ 5" πρωταθλήματα είναι σε χαμηλότατο επίπεδο με κάτι κλόουν όπως ο Κλοπ, ο Αλέγκρι, ο Σολάρι, ο Γκουαρδιόλα, ο Τάκελ και κάποιος... Φαβρ. Κατά συνέπεια δεν είναι καθόλου δόκιμο να χρησιμοποιείται ως μόνος αποδιοπομπαίος τράγος το ελληνικό πρωτάθλημα. Ναι, το ξέρω ότι το κάνετε για να διαφημίσετε ακόμα περισσότερο τα "τοπ 5" πρωταθλήματα, ίσως και με περαιτέρω δόλο για να ενισχύσετε την τάση ξενομανίας που άρχισε να επιβάλλεται δια της πλαγίας στη χώρα μας πολλά χρόνια πριν γεννηθώ εγώ. Δεν απορρίπτω κάθε τι ξένο, δεν είμαι ρατσίστρια, μα έχω την απαίτηση και απ' τον υπόλοιπο κόσμο να σέβεται τις εθνικές ταυτότητες όλων. Φτάνει πια μ' αυτή τη ρατσιστική επιθετικότητα, πόσο μάλλον προς το ίδιο το έθνος στο οποίο ανήκεις, προδότη!