(Apologies to my non-Greek readers. Although this post refers to UEFA's Champions' League, I 've made it to criticise the "analysis" done by specific "experts" on Real Madrid-Ajax 1-4. Use Google Translate at your own peril, as its "translations" between Greek and English are tragic...)
Απευθύνομαι αρχικά στον "Τσάρλυ", που γράφει εν ολίγοις ότι η Ρεάλ είχε σχεδιάσει ν' αποτύχει για να δημιουργήσει συνθήκες επιτυχίας για τον επόμενο κύκλο της. Η ανάλυσή σου φίλε "Τσάρλυ" έχει δύο πολύ βασικά λάθη. Το ένα λάθος είναι παρόμοιο με ό,τι γίνεται στις αναλύσεις αγώνων όπως το Ολυμπιακός-ΠΑΣ Γιάννενα, όπου όλοι οι "ειδήμονες" "αναλύετε" τον αγώνα βασιζόμενοι μόνο στην εικόνα του (εκάστοτε) Ολυμπιακού. Παρουσιάζεις τη Ρεάλ ως μια ομάδα που έπαιζε μόνη της, χωρίς να έχει καμία σημασία τι έκανε ο εκάστοτε αντίπαλός της. Κοιτάς μόνο αποτελέσματα (μάλιστα στο κομμάτι που αναφέρεσαι στον Ζοσέ Μουρίνιο κοιτάς μόνο το γύρο στον οποίο έφτασε, χωρίς να δεις με τι ομάδες έπαιξε, πόσο μάλλον τι αγωνιστικό πρόσωπο έδειξε στο κάθε ματς) και ουσιαστικά πας και γράφεις την ίδια τη φύση του αθλήματος στα παλαιότερα των υποδημάτων σου. Εξαίρεση σε όλο αυτό θα μπορούσε να είναι ο τρόπος που προσεγγίζεις την "επιτυχία" του Ζιντάν, αλλά όταν γράφεις πως η Ρεάλ του Ζιντάν έπαιζε αμυντικά και προσπαθούσε να χτυπήσει στο χώρο γίνεσαι γελοίος, δεν ίσχυσε ποτέ κάτι τέτοιο. Πέρασε μεν από πολλές έδρες στην Ευρώπη, αλλά το πώς πέρασε είτε δεν το κατάλαβες είτε το έχεις ξεχάσει. Καμία "αξιοπρεπής αμυντική λειτουργία" και καμία συνειδητή "εκμετάλλευση μέτρων" δεν εμφανίστηκε στον αγωνιστικό χώρο. Ήταν χειρότερη και τις δύο φορές με τη Μπάγερν στο Μόναχο, με την Παρί το ζευγάρι ήταν όπου κάτσει η μπίλια, στο Τορίνο εμφανώς χειρότερη απ' τη Γιουβέντους, στη Νάπολι πάλι χειρότερη και στη Ρόμα το ματς ήταν όπου κάτσει η μπίλια (τα λέω εντελώς επιγραμματικά γιατί έχω κι άλλη κριτική να κάνω). Το δεύτερο λάθος είναι κι αυτό πολύ συνηθισμένο, σε βαθμό που η πλειοψηφία ΔΕΝ το θεωρεί λάθος: κρίνεις πολύ επιδερμικά το τι είναι επιτυχία. Η πραγματική επιτυχία ή αποτυχία μιας ομάδας έγκειται στην απόδοσή της στον αγωνιστικό χώρο. Το ποδόσφαιρο αυτό καθαυτό δεν έχει καμία σχέση με την οικονομία, το εμπόριο και τις διαφημίσεις. Βέβαια λέμε για το ποδόσφαιρο αυτό καθαυτό, όχι το χάλι που προσπαθεί η κάθε τυχάρπαστη ομαδούλα να καθιερώσει ως "ποδόσφαιρο".
Και περνάω τώρα στην άλλη κριτική που έλεγα. Ποιος "γίγαντας Άγιαξ", Θέμη Καίσαρη; Μόνο και μόνο από περιέργεια είδα το βίντεο με τις φάσεις που παραθέτεις και διαπίστωσα πως κρίνεις κι εσύ αποκλειστικά με βάση το αποτέλεσμα. Το λάθος του VAR στο τρίτο γκολ των Ολλανδών, αν και θα μπορούσε η σωστή απόφαση να κρατήσει πιο μέσα στο παιχνίδι τη Ρεάλ και ίσως τελικά να είχε ως αποτέλεσμα την ανατροπή, είναι το λιγότερο. Η ουσία είναι ότι και οι δύο ομάδες παρουσίασαν την ίδια απαράδεκτη εικόνα στο ανασταλτικό κομμάτι. Έχεις δίκιο για το πώς θα μείνει στον πολύ κόσμο το 1-4, αλλά εγώ με τα χάλια που είδα στο αγωνιστικό σκέλος λέω "Η φήμη σας μάρανε, κοιτάχτε να συμμαζευτείτε πρώτα και αφήστε γι' αργότερα τις πολυτέλειες". Ο αγώνας ήταν όπου κάτσει η μπίλια και ακριβώς γι' αυτό όλοι λέγατε πως "ο Άγιαξ θέλει ένα θαύμα" πριν έρθει αυτό το 1-4. Σε αυτές τις περιπτώσεις, παρατηρώ ότι όλα τα προγνωστικά είναι με την πιο εμπορική ομάδα, εν προκειμένω το λαοφιλές brand name της Ρεάλ. Γι' αυτό ακριβώς χαίρομαι που πέρασε ο Άγιαξ: ακολούθησε μία από τις πιο θεαματικές κωλοτούμπες στην ιστορία του αθλητικού τύπου. Ειλικρινά σας ευχαριστώ όλους που με κάνατε πάλι να λυθώ στα γέλια... Πάντα τέτοια "θαύματα" εύχομαι, χα χα χα!
No comments:
Post a Comment