(Apologies to my non-Greek readers, as this post responds to an article about Greece's national team.)
Καθώς οι δύο πρώτοι αγώνες της εθνικής πλησιάζουν, ο Γιώργος Περπερίδης γράφει για το ρόστερ που σχηματίστηκε από τις κλήσεις του Άγγελου Αναστασιάδη. Για λόγους χρόνου θα εστιάσω μόνο στα λάθη που έχει κάνει ο συγκεκριμένος "ειδήμων".
Μπακάκης: Όχι, δεν είναι σέντερ μπακ το παιδί. Είπαμε, είναι χαμηλό το επίπεδο στο τηλεοπτικό ποδόσφαιρο, όμως ακόμα κι έτσι είναι λάθος τους πλάγιους χαφ να τους βαφτίζεις σέντερ μπακ. Ο παίκτης της ΑΕΚ παραείναι επιθετικός για οποιαδήποτε θέση της αμυντικής γραμμής ή του άξονα των χαφ. Ναι, ξέρω, τον έχουν βάλει στην ΑΕΚ να παίξει στόπερ. Και τι έκανε; Αποτέλεσε τρύπα, άσχετα με το κατά πόσο εκμεταλλεύθηκε ο κάθε αντίπαλος αυτή την τρύπα. Επίσης, για ποιο φουλ μπακ σε άμυνα μας λες ρε Περπερίδη; Τα φουλ μπακ είναι στη γραμμή της επίθεσης! Η άμυνα έχει ως χώρο ευθύνης αποκλειστικά το αμυντικό της τρίτο, και μάλιστα όχι ολόκληρο. Τα φουλ μπακ δεν αντικαθιστούν τα μπακ. Η γραμμή της άμυνας στα άκρα της έχει μπακ. Τέλος. Τα μπακ-χαφ μετράνε ως μέλη της μεσαίας γραμμής και παίζουν το πίσω μισό της πλευράς, ενώ τα φουλ μπακ παίζουν όλη την πλευρά (και εννοώ όλη, όχι μόνο το επιθετικό κομμάτι) και λογίζονται ως μέλη της επίθεσης. Το πιο απλό πράγμα στον κόσμο έκανες λάθος.
Μαυρίας: Αν πρόκειται για τον ίδιο Μαυρία που έπαιζε στον Παναθηναϊκό, δεν έχει καμία σχέση με μπακ. Είναι εξτρέμ το παιδί. Αυτή η μανία να βαφτίζονται αμυντικοί οι εξτρέμ δεν έχει καμία λογική και αποτελεί ξεφτίλα για το άθλημα. Σε λίγο θα παίξει ο Κριστιάνο τερματοφύλακας. Αλλά ξέχασα, δε χρειάζεται, υπάρχει ο Νόιερ, τον οποίο έχετε βαφτίσει τερματοφύλακα ενώ βλέπετε ότι παίζει σε μέτρα δεκαριού. Καλά να πάθει που έφαγε αυτό το χαζό γκολ απ' το Μανέ, και μάλιστα πρόκειται για γκολ που ΤΕΛΕΙΩΣΕ ΠΡΟΚΡΙΣΗ. Καλά να πάθετε κι εσείς που τον προβάλλετε ως "τον καλύτερο". Μαζί την ήπιατε, ακριβώς όπως μαζί τα φάγατε.
Κούτρης και Βαλεριάνος είναι όντως αντίστοιχοι των Μπακάκη-Μαυρία. Δεν έχουν ούτε αυτοί την παραμικρή σχέση με το πώς παίζεται η πλευρά της άμυνας. Ειδικά ο Κούτρης είναι εξτρέμ. Αυτή η αδυναμία δεν φάνηκε στο "ντέρμπι" με τον Παναθηναϊκό, για τον απλούστατο λόγο ότι ο τελευταίος δεν ανήκει καν στην Α' κατηγορία σε ό,τι αφορά την αγωνιστική του απόδοση.
Κουρμπέλης: Καμία σχέση με στόπερ ή αμυντικό μέσο. Κεντρικός μέσος είναι το παιδί, κι αυτό γιατί δεν έχει φαντεζί "ικανότητες" με τη μπάλα στα πόδια. Το ξέρω ότι έχει μπει να παίξει ως στόπερ, μα η αλήθεια είναι ότι δεν την έχει τη θέση. Το ότι σε βάζουν να παίξεις μια θέση δεν πάει να πει ότι την έχεις κιόλας. Ειδικά στο τηλεοπτικό ποδόσφαιρο γίνονται ακραία λάθη, όπως ο Βιεϊρίνια μπακ...
Σάμαρης: Δεκάρι. Καμία σχέση με κεντρικό μέσο. Καθόλου αμυντικά στοιχεία.
Μπουχαλάκης: Σέντερ φορ τύπου Κράουτς, καμία σχέση με οποιουδήποτε είδους χαφ.
Και πάμε σ' ένα τελευταίο λάθος, που αφορά τακτικές και όχι ονόματα. Δεδομένου ότι ο πρώτος αγώνας είναι με αντίπαλο το Λιχτενστάιν, ο Περπερίδης γράφει πως "η λογική διατάσσει επίθεση". Με αυτή τη διατύπωση προσβάλλεις το άθλημα, Περπερίδη. Με τους παίκτες που κάλεσε βέβαια ο Αναστασιάδης δεν έχει τη δυνατότητα να πάει σε πραγματικά συμπαγές σχήμα, συνεπώς και μόνο η κουβέντα περί λογικής δεν έχει καμία βάση στην εν λόγω περίπτωση. Θα εκθέσω το πολύ απλό και αυταπόδεικτο γεγονός ότι στην 23άδα περιλαμβάνονται μόνο τρεις κεντρικοί αμυντικοί, κι αυτοί απ' τους "καλούς"... Τι άμυνα να παίξεις χωρίς ένα σέντερ μπακ της προκοπής; Ναι, ξέρω ότι είναι πολύ χαμηλής δυναμικότητας το Λιχτενστάιν, αλλά ουσιαστικά η εθνική πάει στη Βαντούζ χωρίς άμυνα, συνεπώς παίζει πιθανότητα ακόμα και για τρία ή τέσσερα στην πλάτη. Προσοχή όμως, δε θεωρώ κάτι δεδομένο, μιλάω μόνο για πιθανότητα. Υπάρχει στη μέση και η διαφημιστική εταιρεία που λέγεται ΟΥΕΦΑ, που σίγουρα θα δώσει διαιτητική αβάντα στη χώρα του χειρότερου πρωταθλήματος στον κόσμο, στη χώρα που θεωρεί μάγκα όποιον κάνει συλλογή από σημαιάκια του κόρνερ. Απ' την άλλη όμως, το στήσιμο δεν πιάνει πάντα. Παράδειγμα το Μπαρσελόνα-Ίντερ 1-0 του 2010, όπου χωρίς λόγο έφαγε κόκκινη στο 28' ο Τιάγκο Μότα και παρά τη γενικά εχθρική διαιτησία η "κακιά" Ίντερ του Μουρίνιο πέρασε την "καλή και άγια" Μπαρσελόνα των σόουμεν. Ήταν στημένο για να περάσει η Μπαρσελόνα, αλλά πάλι μαζί την ήπιατε. Ποιος μου εγγυάται ότι δε θα την πιείτε και τώρα; Είναι κανείς σε θέση να το εγγυηθεί; Εγώ πάντως τόσο μεγάλο ρίσκο δεν θα έπαιρνα. Κάθε ποδοσφαιρικός αγώνας παίζεται από δύο ομάδες και όχι από μία μόνη της. Όσο αδύναμη κι αν είναι η άλλη ομάδα, αν την υποτιμήσεις ή για κάποιο άλλο λόγο παίξεις λάθος και σε κοντράρει σωστά, θες προκλητική εύνοια για να γλιτώσεις και μπορεί ακόμα κι έτσι να μην τα καταφέρεις. Είμαι σίγουρη ότι, ακόμα κι αν η εθνική κερδίσει με ευρύ σκορ στη Βαντούζ, αποκλείεται να πείσει. Αν όντως έχει στόχο να γίνει ομάδα της προκοπής, θα πρέπει κατά βάση να βρει τρόπο να παίζει αξιόπιστο αμυντικό ποδόσφαιρο. Δεν υπάρχει αποδοτικό ποδόσφαιρο χωρίς αξιόπιστη άμυνα. Γεγονός αυταπόδεικτο.
No comments:
Post a Comment