(Apologies to my non-Greek readers, as this post refers to Greece's national team)
Μετά το κατόρθωμα της διαιτησίας που μετέτρεψε το διαφαινόμενο θρίαμβο της Βοσνίας σε αφορμή για σχόλια του στιλ "μπορούσε και τη νίκη η Ελλάδα", η μέχρι στιγμής βαθμολογία του ομίλου κάνει την πρόκριση να μοιάζει ανοιχτή. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα με τη σειρά.
1)Η τραγική εικόνα της Ελλάδας δεν περιορίζεται στα 20 πρώτα λεπτά του ματς. Κάθε κατεβασιά της Βοσνίας μύριζε γκολ, ενώ η Ελλάδα επιχειρούσε κυρίως με σέντρες και οι περισσότερες τελικές που κατέγραψε δεν είχαν σοβαρή πιθανότητα να γίνουν γκολ. Μετά το 20λεπτο η Ελλάδα σταμάτησε να πληρώνει τα κενά που εμφάνιζε, καθώς οι Βόσνιοι δεν έκαναν γκολ τις φάσεις τους - παρ' όλα αυτά θα πρέπει να παραδεχθούμε ότι είχαν φάσεις και καμπόσες ακόμα υποσχόμενες κατεβασιές.
2)Εκτός απ' την Ελλάδα, τραγική ήταν και η διαιτησία. Ήταν πολλά τα λάθη της, και για κάποιο λόγο όλα υπέρ της Ελλάδας, αλλά θα σταθώ στα δύο πιο γελοία: το "πέναλτι" (πρόκειται ξεκάθαρα για μια βουτιά, δεν υπάρχει καμία επαφή) και αμέσως μετά η αποβολή του Πιάνιτς επειδή έκανε... πρέσινγκ. Χωρίς αυτές τις δύο χοντράδες δεν υπήρχε περίπτωση να βρει γκολ σ' αυτό το ματς η Ελλάδα. Αλλά η πλάκα είναι ότι και μετά την αποβολή υπήρξαν κατεβασιές με χώρο για το 3-1 που θα τελείωνε μια και καλή τον αγώνα.
3)Το δεύτερο γκολ της Ελλάδας είναι κανονικό μεν, αλλά εξόχως τυχερό. Απ' την άλλη θα πει κανείς "τόσες σέντρες έγιναν, η μία θα έμπαινε". Ακριβώς ίδια σκέψη με του Ουζουνίδη για το ΑΕΚ-ΠΑΟΚ 1-1, με τις 47 σέντρες της ΑΕΚ. Είτε σας αρέσει είτε όχι, τα ποσοστά για τις σέντρες κυμαίνονται σε τέτοια επίπεδα: μία στις τριάντα, μία στις σαράντα, μία στις πενήντα, καμία στις ογδοντατρείς... Ναι, η τελευταία περίπτωση έχει συμβεί και ανήκει στη Γιουνάιτεντ που παρέλαβε ο Μόιες από τον Σερ Τσίχλα, με αντίπαλο αν δεν κάνω λάθος κάποια Φούλα μ'. Κόφτε το με τις σέντρες λοιπόν. Τέλος.
Ξεκαθαρίσαμε αυτά που έγιναν, αλλά είναι νωρίς ακόμα να πάμε στις αγωνιστικές του Ιουνίου. Αυτό που μπορούμε να πούμε με σιγουριά είναι πως την 3η αγωνιστική τόσο η Ιταλία όσο και η Βοσνία θα παίξουν με αντιπάλους που έχουν από κάτω στη βαθμολογία. Αυτό αναμένεται τουλάχιστον για τους Ιταλούς να είναι σημαντικό αβαντάζ. Ο μόνος δρόμος που έχει η Ελλάδα για να μειώσει τη σημασία του εν λόγω αβαντάζ είναι να κατέβει με σοβαρή αμυντική γραμμή και σοβαρό αμυντικό πλάνο για να πάρει ένα τιμητικό 0-0 και να μην πάθει τη μέγιστη δυνατή ζημιά. Αν η αποφυγή της ήττας και το "μπορούσαμε και τη νίκη" φουσκώσουν τα μυαλά του Αναστασιάδη και των παικτών του, έχει χαθεί το ματς. Αυτό το λέω γιατί σε αυτές τις δύο αγωνιστικές κάθε άλλο παρά σοβαρή ήταν η εθνική μας στο κομμάτι της άμυνας. Δεν ξέρω τι xGoals θα βγάλει ο Καίσαρης, ξέρω όμως πολύ καλά ότι είδα ένα μαύρο χάλι στην (απόρθητη κατά τους "ειδήμονες") ελληνική άμυνα. Μπορεί ο καθένας να μην το σπουδαιολογεί, αλλά οι εν λόγω "ειδήμονες" κάνουν τον κόσμο να μπερδεύει το "παίζω άμυνα" με το "δεν παίζω τίποτα", ενώ στην πραγματικότητα πρόκειται για δύο είδη αγωνιστικής εικόνας που δεν έχουν την παραμικρή σχέση μεταξύ τους. Σκεφτείτε, προβληματιστείτε και κρίνετε.
No comments:
Post a Comment